Tijs Dragtsma (1992) - Leonardo in Vitruvian Light

Ο Λεονάρντο στο Φώς του Βιτρουβιανού τοπίου τοποθετεί τον καλλιτέχνη μέσα στην ίδια του την εφεύρεση. Ο κύκλος και το τετράγωνο που κάποτε μέτρησαν το ιδανικό ανθρώπινο σώμα τώρα περιβάλλουν έναν γέροντα που στέκεται με τα χέρια ανοιχτά, σαν να έχει πατήσει μέσα στο διάγραμμα που έδωσε στον κόσμο και με τη σειρά του να μετριέται από αυτό.

Εδώ η γεωμετρία μεταφέρει το φως. Ο κύκλος και το τετράγωνο κρατιούνται από ένα πεδίο λεπτών χαραγών, φωτεινών και συνεχών, while η μορφή εντός τους παραμένει κατά βάση στη σκιά. Το πρόσωπό του και τα μακριά λευκά γένια του αιχμαλωτίζουν το φως ως σιωπηλό φάος, μια ύπαρξη παρά μια ομοιότητα, και τα χέρια του αναδύονται στιγμιαία όπου τα εκτεινόμενα χέρια συναντούν το περιθώριο του κύκλου.

Η ρόμπα, το σώμα, το βάρος του ανθρώπου, αυτά αφένονται στο σκοτάδι. Τι απομένει είναι η αναλογία την ίδια, η ιδέα ότι ένας άνθρωπος μπορεί να διαβαστεί μέσω αριθμών και μορφής. Ο Λεονάρντο δαπάνησε ολόκληρη ζωή για να βρει αυτή τη τάξη. Σε αυτή τη εργασία γίνεται μέρος αυτής, σχεδόν απορροφημένος από τη μέτρηση που κάποτε χρησιμοποίησε για να εξηγήσει τον κόσμο.

Ούτε χρώμα. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Το εικόνα διαμορφώνεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφανείας σε διάφανο ακρυλικό γυαλί, ένα πεδίο ατομικών σημαδιών που κρατούν ενωμένο τον κύκλο, το τετράγωνο και τον γέροντα. Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, δεν χρειάζεται άμεσο φως για να υπάρξει. Το φως δεν την δημιουργεί. Την οξύνονει, βαθαίνοντας τη αντίθεση ανάμεσα στην ακτινοβόλα γεωμετρία και τον άνθρωπο που διαλύεται σε αυτή.

Από απόσταση το έργο διαβάζεται ως ενιαίο φωτεινό διάγραμμα, μεγαλοπρεπές και ακίνητο. Κοντά, γίνεται μια επιφάνεια χτισμένη από ένα πεδίο λεπτών χαράξεων, κάθε μια μέρος μιας ευρύτερης δομής, η ίδια ένταση ανάμεσα στην τάξη και την τρωτότητα που διαπερνά την αναζήτηση του Λεονάρντο για την τέλεια αναλογία του ανθρώπου.

Ο Λεονάρντο στο Φώς του Βιτρουβιανού συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, από τον Τιες Ντράγκτσμα, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφανείας αντί για χρωστήριο ή εκτύπωση. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένα γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο από ατομικά σημάδια. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ελαφριές. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, κάθε μια μια συνειδητή κίνηση, κάθε μια ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύώνει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σώμα φαίνεται καθαρό και οριστικό. Από μια άλλη, απαλύνει και επιστρέφει στην ακινησία από την οποία προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από έναν εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτή τη μέσο να είναι τόσο γοητευτικό είναι η ήρεμη της ένταση. Η πράξη της γρατζουνίσματος είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Όμως το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σέργεις όπως αυτό πορτρέτου, η μορφή ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται σε μια σιωπή με κάπως προσανατολισμένη προς τη σκιά από την οποία προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγίξει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα κίνηση. Μαζί συνθέτουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Ντράγκτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνονται.

Το έργο μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς ο σκληρός χαρακτήρας γίνεται οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναισθήμα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα οικοδομούνται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την πίεση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αρχαιότητα, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μεγεθύνει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την περισυλλογή και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.