Tijs Dragtsma (1992) - A Fold Set Adrift

Ένα ομοίωμα με κεφάλι σε σχήμα φεγγαριού στέκεται μέχρι τη μέση σε μια θάλασσα που δεν κινείται. Στο ένα χέρι κρατάει μια μικρή χαρτονενούλα-βάρκα, υψωμένη πάνω από το επιφανειακό νερό, σαν ο μικρότερος χειρισμός να μπορούσε ακόμη να τη μεταφέρει κάπου. Πίσω από το ομοίωμα η ορίζοντας ανοίγεται σε τίποτα, ένα κενό τόσο πλήρες που γίνεται μια παρουσία από μόνο του. Ένα Fold Set Adrift κρατά τη μονάχα, αιωρούμενη στιγμή μέσα από έναν βαθύ μπλε χρωματιστό καθρέφτη-γυαλί.

Τίποτα εδώ δεν είναι ζωγραφισμένο ή τυπωμένο. Η εικόνα χαράσσεται στην επιφάνεια καθ’ αυτήν, σχηματισμένη από ό,τι έχει ληφθεί μακριά αντί από ό,τι έχει προστεθεί. Το μπλε επιλέχθηκε για αυτό που bereits φέρει, το χρώμα του νυχτερινού νερού, της απόστασης, ενός παλιρροϊκού ρεύματος που ποτέ δεν φτάνει ακριβώς στην ακτή, και γίνεται μέρος της αφήγησης που λέει η εργασία αντί για φόντο σ’ αυτή.

Η εικόνα υπάρχει πάντοτε, τόσο στο φως της ημέρας όσο και στη σκιά. Αυτό που αλλάζει είναι το τι συμβαίνει γύρω της. Υπό ένα κινηματογραφικό πλάγιο φως οι μακριές σκιάσεις βαθαίνουν, το νερό φαίνεται να κρατά την ανάσα του λίγο παραπάνω, και η αντίθεση στις χαράξεις οξύνεται σε κάτι που κοντεύει να γίνει φωτογραφία σκαλισμένη από γυαλί. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνονεί.

Διότι η επιφάνεια είναι χρωματισμένο καθρέφτη γυαλιού, ο χώρος εισέρχεται στο κομμάτι. Η δική σας αντανάκλαση εγκαθίσταται στη ίδια ακόμη μαύρη, ακανόνιστη επιφάνειά του, στα πόδια του ομοιώματος με κεφάλι τη σελήνη στην άκρη της σιγής του. Ο τοίχος πίσω σας, το φως στον δικό σας χώρο, γίνεται μέρος της θάλασσας, και για μια στιγμή εσείς είστε διπλωμένοι μέσα στο έργο παρά απλώς να το κοιτάτε.

Βλέποντας από απόσταση ενός δωματίου, η σκηνή διαβάζεται ολόκληρη: ένα μοναχικό ομοίωμα, μια μικρή χαρτονενούλα-βάρκα, ένα αδύνατον ορίζοντας. Πλησιάστε και αυτή η διαύγεια διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χαράξεων, που επιλύεται πίσω σε μια εικόνα μόνο όταν ξεμακρύνετε πάλι. Μεταξύ αυτών των δύο αποστάσεων κάθεται η ήσυχη ένταση πάνω στην οποία χτίζεται το κομμάτι, κάτι μνημειώδες φτιαγμένο από κάτι εύθραυστο.

Μια χαρτονενούλα-βάρκα δεν φτιάχτηκε για να επιβιώσει ανοιχτό νερό, και ένα πρόσωπο φτιαγμένο από φεγγάρι δεν μπορεί να μιλήσει. Όταν κρατιούνται μαζί προτείνουν έναν τύπο αναχώρησης που δεν ζητά τίποτα από τη θάλασσα σε αντάλλαγμα, καμία υπόσχεση άφιξης, μόνο τη θέληση να εξακολουθεί να αφήνει κάτι να πλεύσει. Είναι ένα έργο για αυτό που απελευθερώνουμε και για αυτό που ήσυχα ελπίζουμε ότι θα συνεχίσει χωρίς εμάς.

A Fold Set Adrift συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror μέσω του Τijs Dragtsma, στην οποία χαραγμένες εικόνες τοποθετούνται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλιού και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μεταμορφώνει το βλέπειν σε συμμετοχή.

"Ένα μικρό πλοίο, μια ακούνητη θάλασσα και όλο το βάρος της αποχώρησης."

Σχετικά με το Art on Mirror – Blue

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε χρωματισμένο γυαλί-καθρέφτη, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά μπλε καθρεφτική επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι χαράξεις υπάρχουν πάντοτε, φωτεινές απέναντι στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους εξακολουθεί να αντικατοπτρίζει τον χώρο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτάζει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα αχνό ομοίωμα που κρατιέται σε ένα πεδίο μπλέ. Πλησιάστε και το έργο ανοίγει σε ένα ευαίσθητο ιστό ατομικών σημαδιών, λεπτών και επίμονων, καθένα ουσιώδες για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους ο καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει τον χώρο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε τα περιβάλλοντα μέσα στο έργο να αλλάζουν με το μέρος όπου κρέμεται, ενώ η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνονεί. Το μπλε υπόβαθρο απορροφά και αντανάκλαται, οι γραμμές που χαράχθηκαν πιάνουν και κρατούν, και υπό ένα κεντρικό προβολικό φως το αντίθεση βαθαίνει μέχρι η μορφή να αποκτήσει γλυπτό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα. Με ήπιο φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο αποκτά μια ήσυχη εγγραφή, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το μπλε είναι το χρώμα της νύχτας, του βαθιού νερού και της ήσυχης απόστασης. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος κατά του οποίου το κάθε έργο σε αυτή τη σειρά τοποθετείται, και οι θεματολογίες επιλέγονται για να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την scratched imagery του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε ένα νέο έδαφος. Εκεί που τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την έλλειψη, αυτά τα έργα την αντλούν από τον καθρέφτισμό. Ο θεατής δεν κοιτάζει πια αποκλειστικά το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης με οδηγεί μια συνεχιζόμενη επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνέρχονται.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα γίνεται οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναισθήμα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Within TD Fine Art Studio, each body of work is approached as its own world, with its own logic, atmosphere and visual identity. Some works are built through rhythm, repetition and structure. Others emerge through absence, shadow, reflection or tension. What connects them is a shared commitment to originality, clarity and emotional presence.

Με μεγάλη ενδιαφέρονση με τη αντίθεση. Μεταξά μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ του τι φαίνεται και αυτού που αφήνεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργώ μια εικόνα, αλλά να φτιάχνω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν πλάθεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργώ έργα που αισθάνονται διακριτικά, προμελετημένα και ζωντανά.