Tijs Dragtsma (1992) - A Reach Held in Green

Μια Απόσταση Κρατημένη σε Πράσινο

Στέκεται στα δάχτυλα των ποδιών της, ολόκληρο το σώμα της τραβηγμένο προς τα επάνω σε μια μακριά γραμμή, να φτάνει πέρα από το ύψος της προς ένα μοναδικό μήλο που πιάστηκε σε ένα κλαδί πάνω της. Ένα λεπτό φίδι κρέμεται από το ίδιο κλαδί, την παρακολουθεί όπως μόνο κάτι που είναι παλιότερο από εκείνη θα μπορούσε. Τα μαλλιά της μένουν σκοτεινά, μια σκιά στον άδειο χώρο, ενώ το υψωμένο χέρι, οι ωμοπλάτες και το καμπύλο της γοφό προβάλλουν σαν να είχε μόλις αφήσει πίσω της το σκοτάδι.

Το έργο σχηματίζεται σε βαθύ πράσινο χρωματικό καθρέφτη γυαλί, και το πράσινο δεν είναι διακόσμηση. Είναι το χρώμα του κήπου στον οποίο στέκεται πριν ολοκληρωθεί η προσέγγιση, το χρώμα των φύλλων και των κλαδιών και οτιδήποτε ακόμα ανθίζει, ακόμα ολόκληρο. Το σώμα της κόβεται από αυτό το πράσινο σαν ένα πεδίο λεπτών γρατζουνιών, παρόν αντί για ζωγραφισμένο, πιο κοντά σε κάτι που έχει αποκαλυφθεί παρά σε κάτι φτιαγμένο.

Ούτε χρώμα, ούτε εκτύπωση, ούτε μελάνι. Η εικόνα υπάρχει γιατί η επιφάνεια αφαιρέθηκε ακριβώς εκεί που το φως έπρεπε να συσσωρευτεί, αφήνοντας το υπόλοιπο σε ένα σκοτάδι που δεν άγγιξε ποτέ. Από το άλλο άκρο της αίθουσας διαβάζεται ως μια ενιαία χειρονομία, ένα χέρι υψωμένο σε ακινησία. Κοντά της, αυτή η χειρονομία ανοίγει σε ένα πεδίο ατομικών σημείων, κάθε ένα κρατά τη δική του φέτα φωτός.

Η εικόνα είναι πάντα εκεί, με ή χωρίς προβολέα. Το φως δεν τη δημιουργεί· τη διαμορφώνει: υπό άμεσο φως η αντίθεση βαθαίνει, οι χαρακιές πιάνουν και κρατούν τη λάμψη τους, και εκείνη προβάλλεται από το γυαλί με μεγαλύτερο βάρος. Γυρίζε προς τα πίσω, σκέπασε το φως του δωματίου, και παραμένει ακριβώς όπου βρισκόταν, υπομονετική όπως η στιγμή πριν από μια επιλογή.

Γύρω της, ο χρωματιστός καθρέφτης συνεχίζει τη δική του δουλειά. Ο τοίχος της γκαλερί, το παράθυρο, το άτομο που στέκεται εμπρός του, όλα συσσωρεύονται στον πρασίνιστο περίγυρο του απλωμένου βραχίονα της, ώστε όποιος κοιτάζει να γίνεται μέρος του ίδιου σκότους από το οποίο βγαίνει. Ο χείμαρρος τη βλέπει. Ο καθρέφτης φροντίζει να σε βλέπουν κι εσένα.

Αυτό το κομμάτι συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror με τον Τϊς Ντράγκτσμα, στην οποία χαραγμένες εικόνες τοποθετούνται μέσα σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μιλώντας με οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέμμα σε συμμετοχή.

"Κάποιες προσπελάσεις θυμούνται λιγότερο για ό,τι πήρε ούτως ή άλλως παρά για το φως που άφησαν πίσω τους."

Σχετικά με το Art on Mirror – Green

Το Art on Mirror αποτελεί ένα σώμα έργων όπου η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος αυτού. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά πράσινη επιφάνεια καθρέφτη από ακρυλικό γυαλί. Οι χαρακιές υπάρχουν πάντα, φωτεινές απέναντι στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους εξακολουθεί να αντικατοπτρίζει τον χώρο, το φως και το άτομο που κοιτά.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και ολοκληρωμένη, ένα χλωμό σώμα σε ένα πεδίο πράσινου. Πλησιάζοντας, το έργο ανοίγει σε ένα ευαίσθητο δίκτυο ατομικών σημείων, λεπτών και συνειδητών, καθένα ουσιαστικό για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους ο καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε οι περιβάλλοντες στο έργο αλλάζουν ανάλογα με τον χώρο όπου κρέμεται, ενώ η ίδια η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Το πράσινο υπόβαθρο απορροφά και αντανακλά, οι χαρακιές πιάνουν και κρατούν, και υπό εστιασμένο προβολέα η αντίθεση βαθαίνει μέχρι η μορφή να λάβει γλυπτικό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα. Με πιο ήπιο φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο μπαίνει σε ένα πιο ήρεμο επίπεδο, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το πράσινο είναι το χρώμα της ανάπτυξης, των δασών και των πραγμάτων που επιστρέφουν. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος με το οποίο κάθε έργο σε αυτή τη σειρά τοποθετείται, και οι υποκείμενοι επιλέγονται έτσι ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη εικόνα του Art with Scratch από τον Τϊς Ντράγκτσμα σε μια νέα γη. Όπου τα μαύρα έργα αντλούν δύναμη από την απουσία, αυτά αντλούν από τον καθρέφτη. Ο θεατής δεν κοιτά πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τϊς Ντράγκτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινεί συνεχώς η επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως έναν εξελισσόμενο χώρο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούργιο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά καθενός από τα όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Μερικά έργα κατασκευάζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα ξεπροβάλλουν μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μαγνητίζομαι από αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που αφήνεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι μόνο να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάπαυση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν σχηματισμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, προμελετημένα και ζωντανά.