Tijs Dragtsma (1992) - A Thorn Holds Its Fire

Ένα μόνο τριαντάφυλλο στέκεται μόνο του στο κάδρο, σχεδιασμένο όχι με χρωστική αλλά με ένα πεδίο ατομικών χαρακτηριστικών κομμένων σε βαθύ κόκκινο καθρέπτισμένο γυαλί. Τίποτα δεν το περιβάλλει: κανένα στέλέχος συμφραζομένου, κανένας χώρος για να το τοποθετήσεις, μόνο το άνθος και το κενό από το οποίο grows. Το άνθος, το στέλεχος, τα δύο φύλλα και τα αγκάθια που τα φυλάνε όλα ξεπροβάλλουν με τον ίδιο τρόπο, ως λεπτές γραμμές που κρατούν το φως ενάντια σε ένα χρώμα που δεν θα σε αφήσει να ξεχάσεις από τι αποτελείται ένα τριαντάφυλλο.

Το Κόκκινο δεν είναι διακόσμηση εδώ, είναι το ίδιο το αίμα του λουλουδιού, η ζέστα του, το χρώμα κάτω από κάθε ερωτικό γράμμα και κάθε προειδοποίηση που ποτέ δεν έδωσε ένα αγκάθι. Το ρόδο διατηρεί το άνθος του, τα κυρτωμένα εξωτερικά πέταλά του σχεδιασμένα σε μια λαμπερή, ακέραιη γραμμή, αλλά αφήνει πίσω την απαλότητα. Δεν υπάρχει φωτογραφική λεπτομέρεια που να κρυφτεί πίσω από αυτήν, μόνο το σχήμα που το μάτι γνωρίζει ήδη απ’ την καρδιά.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Εικόνα χαραγμένη στην επιφάνεια του χρωματιστού καθρέπτισμένου γυαλιού, σε ένα πεδίο λεπτών γρυλίσμάτων που διατηρεί τη θέση τους είτε φωτίζεται άμεσα είτε όχι. Το φως δεν δημιουργεί αυτό το ρόδο. Το οξύνει, βαθύνει τη διαφορά κατά το άκρο του πέταλου και αφήνει τα αγκάθια κατά μήκος του στελέχους να στέκονται λίγο πιο οξέα στο γυαλί.

Πήγαινε πίσω και το λουλούδι διαβάζεται ως ένα ενιαίο, ευθύ και ήσυχο βήμα, μοναδικό σε κρατημένη μεγαλοπρέπεια. Πλησίασε πιο κοντά και διασπάται σε ένα ελεγχόμενο δίκτυο ατομικών σημαδιών, λεπτών και μελετημένων, το καθένα ουσιώδες για το σύνολο. Μεταξύ αυτών των δύο αποστάσεων είναι εκεί που ζει στην πραγματικότητα το έργο.

Το καθρέπτισμα γυαλιού ποτέ δεν επιτρέπει στον θεατή να σταθεί εκτός της εικόνας. Ο χώρος, το φως του, όποιος βρίσκεται μπροστά στο ρόδο, όλα αυτά εντάσσονται στο κόκκινο επιφάνειας γύρω και ανάμεσα στα γδαρσίματα, οπότε το βλέμμα του άνθους σημαίνει ότι θα βρεις τον εαυτό σου μέσα του κι εσύ. Η ανάκλαση μεταβάλλεται με το δωμάτιο, το ίδιο το ρόδο δεν αλλάζει.

Ένα αγκάθι είναι απόδειξη ότι κάτι αξίας για κράτημα συνήθως κοστίζει κάτι για να το κρατήσεις. Αυτή η εργασία συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror, από τον Τις Δραχτσμά, όπου γδαρμένες εικόνες τοποθετούνται σε χρωματισμένο καθρέπτισμα γυαλιού και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου.

«Ακόμα και μόνος στο σκοτάδι, μια ρόδος διατηρεί τη φωτιά του.»

Σχετικά με το Art on Mirror – Red

Το Art on Mirror αποτελεί ένα σώμα έργων όπου η εικόνα χαράσσεται σε χρωματισμένο καθρέπτισμα γυαλιού, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε βαθύ κόκκινο καθρέπτισμένο επιφανειακό ακρυλικό γυαλί. Οι γδαρσίματα υπάρχουν πάντα, φωτεινά ενάντια στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντανακλά τον χώρο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτάζει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα λεπτό φαντάσμα που κρατιέται σε ένα πεδίο κόκκινου. Πλησίασε πιο κοντά και το έργο ανοίγεται σε ένα ευαίσθητο ιστό ατομικών σημαδιών, λεπτών και επίμονων, κάθε ένα ουσιώδες για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους το καθρέπτισμα κάνει ό,τι κάνει ένα καθρέπτισμα. Μεταφέρει τον χώρο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε οι γύρω συνθήκες στο έργο να αλλάζουν με τον τόπο που κρέμεται, ενώ το ίδιο το εικόνα μένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το κόκκινο υπόβαθρο απορροφά και αντανακλά, οι χαραγμένες γραμμές πιάνουν και κρατούν, και κάτω από έναν εστιασμένο προβολέα η αντίθεση βαθαίνει έως ότου το φανταζόμενο πρόσωπο πάρει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Με πιο ήπιο φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο κατεβαίνει σε μια ήσυχη καταγραφή, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το Κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος, της φωτιάς και οτιδήποτε δεν μπορούμε να μείνουμε ήρεμοι με. Αυτή είναι η συναισθηματική βάση πάνω στην οποία βασίζονται όλα τα έργα σε αυτή τη σειρά, και οι θεματικές επιλογές ανήκουν σε αυτήν.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη εικονογραφία του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Εκείνα τα μαύρα έργα αντλούν δύναμη από την απουσία, αυτά από την ανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό ύφος, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου η ύλη, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνενώνονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα γίνεται οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα δομούνται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ορατού και αυτού που παραμένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, με πρόθεση και ζωντανά.