SADAHIDE • Αριστούργημα Musha-e • Η νυχτερινή επιδρομή εναντίον του Abe no Sadato • Ιαπωνική - Ιαπωνία - Edo Period (1600-1868)

**Ένα αξιοσημείωτο τρίπτυχο του Utagawa Sadahide. Ο σχεδιασμός υπάρχει σε δύο εκδόσεις, μια νυχτερινή αποτύπωση και μια ημερήσια αποτύπωση όπως αυτή, και οι δύο θεωρούνται σπάνιες. Μια νυχτερινή αποτύπωση αυτού του ακριβούς σχεδιασμού προσφέρεται επί του παρόντος για 3.000 δολάρια από μια καλά established διεθνή γκαλερί. Η σύνθεση είναι εξαιρετικά πυκνή, με κάθε μέρος των τριών φύλλων γεμάτο με πανοπλίες, όπλα και φιγούρες. Η χαρακτική είναι εξαιρετικά λεπτομελής, μέχρι το κορδόνι της πανοπλίας, μοτίβα υφασμάτων και τα λεπτά γραμμικά φαινόμενα βροχής που διασχίζουν ολόκληρη τη σκηνή.**
_______________________________________________________________________________

**Καλλιτέχνης: Utagawa Sadahide (歌川貞秀) 1807–c.1878–79
Θέμα: Νυχτερινή εισβολή στον καταυλισμό του Abe no Sadato (安倍貞任) κατά τη διάρκεια του Α Former Nine Years' War (前九年の役, 1051–1062)**

**Κύριοι φιγούρες:**
Κέντρο: Abe no Sadato (安倍貞任), όρθιος πάνω σε έναν πεσμένο εχθρό, αποκρούοντας μια σπονδή λόγχης με το σπαθί του
Αριστερά: Minamoto no Yoshiie — Hachimantarō (八幡太郎義家) — πάνω σε ένα αραιωμένο άλογο
Σε όλο το εύρος: ιππομένας υπό την πανοπλία των δύο πλευρών, λευκές σημαίες μάχης, πανό με τίγρη, αστραπές που διασχίζουν τον ουρανό

**Ημερομηνία:** c. 1847–1852
**Τεχνική:** Εκτύπωση ξυλογραφίας (mokuhanga) — nishiki-e (πολυχρωμία)
**Μορφή:** Ōban tate-e triptych (三枚続) — τρία φύλλα, συνολικά ~36 × 75 εκ. (14¼ × 28¾ in.)
**Υπογραφή:** Υπογεγραμμένο Gountei Sadahide ga (五雲亭貞秀画) με σφραγίδα σε κάθε φύλλο
_______________________________________________________________________________

**ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ**

**Απόχρωση & Χρώματα:** Μια εκθαμβωτική εντύπωση σε όλα τα τρία φύλλα, με ισχυρές γραμμές κλειδιού που διατηρούν τη λεπτομέρεια των λακαρισμένων πλακών πανοπλίας, την υφή του κάμπινου παραπετάσματος και τα χρωματικά σκίαστρα της βροχής και της αστραπής σε ολόκληρο τον ουρανό. Τα χρώματα διατηρούνται πολύ καλά και είναι ζωντανά: τα βαθιά γαλάζια της Πρωσίας της πανοπλίας των μαχητών, πλούτοι χρυσού και ώχρας στα εξαρτήματα της πανοπλίας και κονταριών, ζωηρά κόκκινα και πορτοκαλιά στα χτυπήματα της αστραπής και τα κορδόνια της πανοπλίας, το κρεμώδες λευκό των μεγάλων σημαιών μάχης, και οι ζεστοί γκρίζοι ουρανοί από την καταιγίδα.

**Χαρτί:** Τρία ξεχωριστά φύλλα ōban σε στέρεο ιαπωνικό washi. Ομοιόμορφος, ηλικιακά κατάλληλος τόνος σε όλα τα φύλλα — συνεπής με εκτύπωση από τη μακρινή περίοδο Edo και απολύτως προβλέψιμος για έργο τέτοιου ύψους ηλικίας. Μικρή υπολειπόμενη υπολειμματική άνθηση παλαιού υποστηρικτικού υλικού έχει σκουρύνει ορισμένες περιοχές λίγο στο πίσω μέρος, φαινομενικά λιγότερο έντονο στο μπροστινό μέρος. Μικρές οπές δέσμευσης. Ένα αντίτυπο είχε αδύνατο περίγραμμα και ενισχύθηκε επαγγελματικά με μικρή επιδιόρθωση. Το χαρτί διατηρείται σταθερό και διακριτικό. Συνολικά μια στέρεη πολύ καλή κατάσταση.
____________________________________________________________

**Η Σκηνή — Μία Νυχτερινή Επίθεση στους Βόρειους Πολέμους**

Ο Sadahide βάζει τη δράση υπό έναν ουρανό σχισμένο από κοφτερές αστραπές — γέρικη βροχή σε όλα τα τρία φύλλα, οπλισμένοι άνδρες συγκρούονται στο σκοτάδι, οι κάμπινες κουρτίνες ωθούνται στην άκρη καθώς οι επιτιθέμενοι εισρέουν. στο κέντρο, ο Abe no Sadato στέκει ακλόνητος πάνω από έναν πεσμένο εχθρό, το σπαθί του υψωμένο για να αποτρέψει ένα πλήγμα λόγχης από τον Ōya no Mitsuto, το πρόσωπό του ήρεμο παρά τον πόλεμο που μαίνεται γύρω. Σαριστικά, αριστερά, πάνω από το χάος σε ένα αραιωμένο άλογο, ο Minamoto no Yoshiie — Hachimantarō, Γιος του Hachiman, θεού του πολέμου — κατευθύνει την επίθεση με ένα ράβδος εντολής με φουντωτή κορδέλα, η εξουσία του ιμπεριαλιστικού δικαστηρίου γίνεται ορατή στη διορθωμένη του στάση πάνω από το κυνήγι.

Η σύνθεση απλώνεται σε ολόκληρο το πλάτος του triptych ως συνεχές πεδίο ελεγχόμενης χαοτικότητας: λευκές σημαίες μάχης κυματίζουν από κοντές μπάλες, μια πανό με τίγρη διατρέχει το αριστερό φύλλο, και ονομασμένοι μαχητές προσδιορίζονται σε όλο το ύφος στις ερυθρές ετικέτες κειμένων που είχαν γίνει πρότυπο στην παράδοση musha-e από then Kuniyoshi. Το κείμενο-ιστορικός χαρακτήρας πάνω από το κέντρο — πλαίσιο σε απαλό γαλάζιο ενάντια στον καταιγίδα ουρανό — θεμελιώνει τη σκηνή στις λογοτεχνικές και ιστορικές πηγές της, ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των πιο φιλόδοξων πολεμικών τρίπτυχων αυτής της περιόδου.

Αυτό που επιτυγχάνει ο Sadahide εδώ είναι μια συνθετική ένταση ανάμεσα στο προσωπικό και το γεωγραφικό: ο Sadato δέχεται βάρος και αξιοπρέπεια ακόμα και στο απόλυτο τέλος — ένα πόδι βυθισμένο στον πεσμένο, το σπαθί συναντά τη λόγχη, η στάση ενός ανθρώπου που δεν θα σπάσει — ενώ ο κόσμος γύρω του διαλύεται σε μια όμορφη αταξία ενός νυχτερινού αγώνα. Η βροχή κάνει τα πάντα ασαφή και επείγον ταυτόχρονα. Είναι μια σκηνή χτισμένη όχι για ιστορική εικονογράφηση, αλλά για δράμα.
_________________________________________________________

**Η Ιστορία — Σαμουάι, Ποιητής του Πολέμου, και η Γέννηση της Τιμής Minamoto**

Ο Former Nine Years' War (前九年の役, Zenkunen no Eki, 1051–1062) ήταν η σύγκρουση που μετέτρεψε τη δυναστεία Minamoto από περιφερειακούς πολεμιστές σε την ύστατη στρατιωτική οικογένεια της Ιαπωνίας. Η δυναστεία Abe κυβερνούσε την επαρχία Mutsu — το τεράστιο δάσος βορρά του Honshū — επί γενιές ως στρατιωτικοί κυβερνήτες, σταδιακά αναλαμβάνοντας εξουσίες που η ιπποτική αυλή δεν μπορούσε πλέον να αγνοήσει. Όταν ο Abe no Yoritoki αρνήθηκε να υποταχθεί, η αυλή έστειλε τον Minamoto no Yoriyoshi ως αρχηγό, μαζί με τον νεαρό γιο του Yoshiie. Ήταν ο Yoshiie, αργότερα γιορτασμένος ως Hachimantarō, που πολέμησε στα καίρια πεδία της πολεμικής του πολέμου — και ήταν ο αντίπαλός του Abe no Sadato, ο μεγαλύτερος γιος του Yoritoki, που τον έκανε διάσημο.

Ο Sadato ήταν το απόλυτο απαιτούμενο για έναν πολεμιστή έπος ως αντίπαλος: ικανός, περήφανος, εμμονικός, και — α crucially — ευγενής αρκετός να εμπνέει σεβασμό ακόμα και στην ήττα. Στη Μάχη του Kawasaki το 1057 κατάφερε πραγματικά να διαλύσει τους Minamoto, καταδίωξή τους μέσα σε χιονοθύελλα. Ο πόλεμος διήρκεσε πέντε ακόμη χρόνια προτού ο Yoshiie και οι συμμαχικές δυνάμεις επιτεθούν στο φρούριο Abe στο Kuriyagawa το 1062, οδηγώντας τον Sadato σε έξωση. Το πιο γιορτινό σημείο ολόκληρης της σύγκρουσης — διατηρημένο στο χρονικό Mutsu Waki — είναι ό,τι συνέβη κατά τη διώξιμη. Ο Yoshiie φώναξε μετά τον διωκόμενο Sadato: Koromo no tate wa hokorobinikeri («Οι ραφές του Κορόμο Κάστρο έχουν αποκόψει» — ένα λογοπαίγνιο με τη λέξη ρούχο). Ο Sadato γύρισε, χαλάρωσε τα ρινίσματα του, και απήντησε: Toshi o heishi ito no midare no kurushisa ni («Με τα χρόνια οι κλωστές έχουν μπερδευτεί, και αυτό με πονάει»). Ακούγοντας τον τέλειο στίχο, ο Yoshiie κατέβασε το βέλος του και τον άφησε ελεύθερο.

Αυτή η αλληλεπίδραση έγινε μία από τους θεμελιώδεις μύθους του ιαπωνικού πόλεμου κουλτούρας: απόδειξη ότι ο αληθινός σαμουράι δεν ήταν απλώς ένας στρατιώτης, αλλά ένας άνθρωπος με συναίσθημα και λεπτότητα, ικανός για ομορφιά ακόμη και στη στιγμή της καταστροφής. Αργότερες γενιές καλλιτεχνών ukiyo-e — Κουνηγιοσί, Γιοσίτοσί, Τικάνομπου — επανήλθαν σε αυτό το θέμα. Η νυχτερινή σκηνή εισβολής εδώ, βίαιη και ατμοσφαιρική, είναι ο αντίδειγμα σε αυτόν τον διάσημο ποιητικό διάλογο: το χάος πριν από τη χάρη.
_________________________________________________________

**Sadahide — Ο Μάστερ Utagawa που είδε τον κόσμο να αλλάζει**

Ο Utagawa Sadahide (1807–c.1878–79), γεννημένος Hashimoto Kenjirō στην επαρχία Shimōsa (σύγχρονη επαρχία Chiba), ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους μαθητές του Utagawa Kunisada — κατατάχθηκε τέταρτος στο μνημείο του λίθου που ύψωσε ο Kunisada προς μνήμη του δασκάλου του το 1828, σε μόλις είκοσι-one ετών. Άρχισε την καριέρα του με bijin-ga (όμορφες γυναίκες) αλλά μετακινήθηκε αποφασιστικά σε τοπία και musha-e (εκτυπώσεις μαχητών) μέσα στις δεκαετίες του 1830 και 1840, μια περίοδος κατά την οποία παραχόταν αυτό το τρίπτυχο. Οι μάχες συνθέσεις του αυτής της εποχής — πυκνές, ατμοσφαιρικές, ιστορητικά πολυστρωματικές — αντιπροσωπεύουν ένα κλάδο της σχολής Utagawa στο τέλος της περιόδου Edo.

Αυτό που κάνει τον Sadahide ασυνήθιστο ανάμεσα στους ομοτέχνους του είναι το δεύτερο μέρος της καριέρας του. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1850, καθώς η Ιαπωνία άνοιξε στον κόσμο μετά από δύο αιώνες απομόνωσης, ο Sadahide μετατοπίστηκε σε έναν από τους κύριους αφηγητές της ξένης παρουσίας στο Yōkohama. Τα Yokohama-e του — λεπτομερείς, περίεργες, μη-συστηματικές εικόνες δυτικών εμπορευόμενων, πλοίων και εθίμων — είναι από τα σημαντικότερα οπτικά ντοκουμέντα της μετάβασης Meiji. Ήταν τόσο σεβαστός παγκοσμίως ώστε οι εκτυπώσεις του επιλέχθηκαν για έκθεση από την αντιπροσωπεία του স্বουγιτικού σκοπού των Τόκουγκαουα Σόγκαντας στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού του 1867.

Η μαχητική του εκτύπωση προέρχεται από τον παλιότερο, λιγότερο γνωστό Sadahide — τον ειδικό της μάχης-σύνθεσης, εργάζονταν στη παράδοση Kuniyoshi, πριν ο κόσμος του Yokohama επαναπροσδιόρισε ολοκληρωτικά τη φήμη του. Το έργο του από αυτήν την περίοδο βρίσκεται σε συλλογές του Art Institute of Chicago, του Metropolitan Museum of Art, του British Museum και του Museum of Fine Arts στη Βοστώνη.