Anton Kaestner - #399 - XL - " Over the Lake ".

#399 - XL - " Jura ".
Ένα μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο του Παρισιού.

Ακρυλικό σπρέι σε πλακέ Plexiglas 3mm (Αντι-UV).
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα με λαμπερή τελειότητα "glossy" που μοιάζει με την εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσες 34,2 * 24,2 * 0,12 / cm 87 * 61,5 * 0,3 χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κορνίζα ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 ή 34N (Ίντσες 0,23 * 1,38 / cm 0,6 * 3,5) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 150€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το πιστοποιητικό γνησιότητας το συνοδεύει.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, αγγειοπλάστης και συγγραφέας από τη Ελβετία, με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, ο οποίος με τον αντίκτυπό του φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και μετά A3. Αρχικά με μάγεψε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και αν και θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς ταύτιζαν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήρθε άμεσα.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επαγγελματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν τον ορίζοντά μου, με εκθέσεις σε ποικίλες πολιτιστικές επιρροές. Οπου και να πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και ενέπλεκα τη δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την επικεντρωμένη επαγγελματική πορεία, η τέχνη πάντα αποτελούσε μέρος μου, λαθραία μια σιγανή σπίθα κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να βιώσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να στοχαστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επαγγελματική καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιο μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023 ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου απέκτησε γρήγορα αναγνώριση, βρήκε σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τα Κάτω Χώρες.

Καλλιτεχνικό CV

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, απομακρυσμένη από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εξωθημένο Plexiglass, μια ελαφριά, λεια, γυαλιστερή και μερικές φορές ευαίσθητη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδοτικό σύστημα ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που υποδέχομαι. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” -everything goes to short-circuit reason!- να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικά εφέ που δημιουργώ, αφήνοντας περιθώριο για αποκαλύψεις και ανακαλύψεις όταν τελικά εκτεθεί το έργο. Αυτή η προσέγγιση, που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις «αδιάκοπες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθήμα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «νοητικοποίηση / νοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για «τη ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έθετε ο γαλλο- SF μάστερ Alain Damasio.
Μπορεί το έργο μου να προκαλεί κάποιες φορές τη διαύγεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει κυρίως αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στη ζωγραφική ένα αστραφτερό δέρμα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ «λεπτομερειών για το κοντινό» και «απόστασης για ολόκληρο», θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφή ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με οδήγει να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικούς διαλόγους.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner"