Hannes Postma (1933-2020) - Zonder titel

Σπάνια πρώιμη εργασία του ζωγράφου Χάννες Πόστμα από το 1959. Πρόκειται για ένα έργο εκτελεσμένο με ανάμικτη τεχνική (φαγεμέτρου γκουάς και μελάνι) με διαστάσεις 44,5 x 31 εκ. Το πίνακας φέρει υπογραφή και χρονολογία στο αριστερό κάτω άκρο.

Ιωάννης Γεράρδος Μαρία (Χάννες) Πόστμα (Χάρλεμ, 20 Φεβρουαρίου 1933 – Άμστερνταμ, 5 Νοεμβρίου 2020) ήταν Ολλανδός ζωγράφος, χαράκτης και γραφίστης.

Ήταν γιος της Μαρίας Κονελίας βαν Μμπέμελεν και του εμπορικού υπαλλήλου Μπαρθολομέου Νικόλαου Πόστμα. Στον δήμο του Άμστερνταμ ήταν παλαιότερα γνωστός ως γραφειοϋπάλληλος.

Ο Πόστμα εκπαιδεύτηκε στην τέχνη στην Ρίκςκαδαμεου της τέχνης της Ολλανδίας στο Άμστερνταμ, αλλά διαμόρφωσε τον εαυτό του ως ζωγράφος κυρίως αυτοδίδακτος. Δημιούργησε μεταξύ άλλων πίνακες, χαλκογραφίες, λιθογραφίες, τοιχογραφίες, σχέδια σε κάρβουνο και γλυπτά. Ο Πόστμα κέρδισε διάφορα διεθνή βραβεία, μεταξύ αυτών το πρώτο βραβείο στην ιnternational triënnale για την χρωματική χαρακτική στο Grenchen (1964), το Prix de la Critique στο Παρίσι (1965), το A. Schwarzprijs (1966) και το Μεγάλο βραβείο στη Μπιεννάλε του Κράκβου (1966). Ο Ρέμκο Καμπέρτ έδωσε το 1984 τη συγκεντρωτική έκδοση Zeven Vrijheden, με ποιήματα δίπλα σε χαλκογραφίες του Πόστμα.

Το έργο του αποτελείται από πίνακες ελαιογραφίας σε καμβά, γλυπτά από σίδηρο και γύψο, διαφάνειες σε σινιγμοσύνη και χαλκογραφίες. Τις δεκαετίες του '60 ο καλλιτέχνης απέκτησε μεγάλη φήμη με τις σειρές χρωματικών εκτυπώσεων.

Από το 1973 έως το 1978 ο Πόστμα παρήγαγε τις σειρές «θαλασσογραφίες». Κατείχε κατά την περίοδο αυτή την ομάδα που ονομάζονταν «Άκρη του Ολλανδικού σχολείου», μια αναρχική καλλιτεχνική ομάδα στην οποία καλλιτέχνες δεν ήθελαν να δέχονται επιρροές από το εξωτερικό, τόσο από παραδόσεις όσο και από διδάσκοντες.

Λίγα χρόνια αργότερα ο Πόστμα προσέγγισε τη Νέα Φιγυρατιόν. Όπως χαρακτηριστικό για την τέχνη των ζωγράφων που ανήκαν σε αυτή την ομάδα, ο Πόστμα συνδύασε φιγουρατικά και αφηρημένα στοιχεία στα έργα του. Στις αφηρημένες δημιουργίες του ο θεατής μπορεί να βρει μερικές φορές αναγνωρίσιμα, φιγουρατικά θέματα, όπως ανθρώπινες φιγούρες, τορσοί ή άκρα. Οι αναλογικά άσχημες ανθρώπινες φιγούρες, που είναι εκτειμένες ή αντίθετα συμπιεσμένες, φαίνονται να αιωρούνται στο χώρο. Χαρακτηριστικό της στυλ του Πόστμα είναι η χρήση φανταστικών μορφών. Τα έργα είναι συνήθως πολύ επικαλυμμένα και οι ραβδώσεις με στάχτη/τραβηγμένη μπογιά είναι ορατές. Άλλα χαρακτηριστικά της τέχνης του Πόστμα, και της Νέας Φιγυρατιόν, είναι η ένταση μεταξύ του επίπεδου επιπέδου και της ψευδαίσθησης του χώρου, καθώς και η ζωηρή χρήση χρωμάτων.

Εκτός από εικαστικός καλλιτέχνης, ο Πόστμα υπήρξε από το 1971 έως το 1988, μαζί με τους Κλάας Γκούμπελς και Κες Φράζεν, καθηγητής στην Ακαδημία Εικαστικών Ττεχνών στο Ρότερνταμ. Το έργο του εκπροσωπείται στις συλλογές επιχειρήσεων, ιδιωτών, ιδρυμάτων και μουσείων, μεταξύ των οποίων το Rijksmuseum στο Άμστερνταμ, το Stedelijk Museum στο Άμστερνταμ, το Frans Hals Museum στο Χάρλεμ, το Gemeentemuseum Den Haag και το Museum of Modern Art Arnhem. Το 1967 εκδόθηκε το βιβλίο «Hocus Focus», ένα βιβλίο για την τέχνη του Πόστμα. Ο Χάννες Πόστμα απεβίωσε το 2020 σε ηλικία 87 ετών.