Wxyz (1980) - "322-1"

Σήμερα, αντί να αναζητήσει έναν τοίχο, ο Wxyz τον δημιουργεί.
Το 322-1 γεννήθηκε από την εξέλιξη της δουλειάς του Wxyz: από τη μετατόπιση από μια πρακτική graffiti σε μια βαθιά έρευνα γύρω από την αστική ύλη. Για πολλά χρόνια, ο χώρος έκφρασής του ήταν ο δημόσιος χώρος. Ζωγράφιζε στους τοίχους, αλλά το ενδιαφέρον του δεν ήταν μόνο η κίνηση του graffiti. Πρωταρχικά ήθελε να φέρει σε διάλογο τη δική του παρέμβαση με το μέσο και όχι να το καλύψει ολικώς. Ο τοίχος ήταν αναπόσπαστο μέρος του έργου.
Έψαχνε άχρωτους τοίχους, εκείνους που δεν είχαν ποτέ ζωγραφιστεί, οι επιφάνειες των οποίων είχαν ήδη μεταμορφωθεί από τον χρόνο. Τσιμέντο, τα ίχνη υγρασίας ή οι διαδοχικές στρώσεις βαφής αποτελούσαν ένα λεξιλόγιο που δεν ήθελε να σβήσει. αυτές οι ύλες απορροφούσαν τη βαφή, τη συγκράτριναν, την αποκάλυπταν διαφορετικά. Κρατούσαν ήδη μνήμη.
Ο Wxyz ποτέ δεν σκέφτηκε να ζωγραφίσει μέρη που προορίζονταν να χαθούν από την καθημερινότητά του. Επεμβαίνει στις γειτονιές όπου ζούσε. Οι τοίχοι αυτοί αποτελούσαν μέρος του οικείου τοπίου του. Ζωγραφίζοντάς τους, δεν επιδίωκε κατάκτηση μιας επικράτειας· μεταμόρφωνε το τοπίο μέσα στο οποίο ο ίδιος θα συνέχιζε να εξελίσσεται. Με τον καιρό, κατάλαβε ότι πιθανώς μιλούσε λιγότερο σε περαστικούς και περισσότερο σε έναν εαυτό του, σε εκείνον που θα ήταν λίγες μέρες, λίγους μήνες ή λίγα χρόνια αργότερα.
Σιγά-σιγά, η αστική ύλη έγινε το πραγματικό θέμα της δουλειάς του.
Σήμερα, το μπετόν, το ξύλο, η γρανίτης ή ο μπρούτζος γίνονται πεδία πειραματισμού όπου η ύλη διαμορφώνεται, σκαλίζεται, πατινώνεται, μερικές φορές βαφεται. Το κίνητρό του παραμένει η παρέμβαση, αλλά το μέσο του έχει πλέον γλυπτοποιηθεί.
Το 322-1 γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της καραντίνας, όταν ο Wxyz μοιράζονταν μεγάλο μέρος του χρόνου του στο εργαστήριό του με τον γιό του. Μέχρι τότε, η δουλειά του βασιζόταν κυρίως στα τέσσερα τελευταία γράμματα του αλφαβήτου — W, X, Y και Z. Καθώς αντάλλαζαν απόψεις, κατάλαβε ότι αυτές οι μορφές δεν προκαλούσαν το ίδιο συναίσθημα με ένα σχήμα ικανό να θυμίσει μια παρουσία. Σταδιακά, εγκατέλειψε το γράμμα υπέρ ενός στοιχειώδους σχήματος, κάπου ανάμεσα στον χαρακτήρα, το κτίριο και το σήμα.
Το γιο του το ορφάντεψε σε ένα ζωντανό ον; για εκείνον ήταν μια αρκετά απλή και αφηρημένη μορφή για να συνεχίσει να μιλά για την πόλη.
Το 322-1 δεν είναι ένας χαρακτήρας με νοηματικό αφήγημα. Είναι ένα τμήμα αστικής ύλης που ζωντανεύει. Ένα κομμάτι πόλης που γίνεται παρουσία.
Το ενδιαφέρον του Wxyz για την πόλη δεν είναι η τάξη της, αλλά ό,τι του διαφεύγει. Μεγάλωσε περικυκλωμένος από μπετόν, ορθές γωνίες και προσόψεις σχεδιασμένες να είναι λείες, τακτικές, σχεδόν κλινικές. Ωστόσο, καμία αρχιτεκτονική δεν παραμένει άθικτη. Οι ρωγμές, οι φθορές, οι επισκευές, οι κατεδαφίσεις ή οι επικαλύψεις υλικών είναι τόσα ατυχήματα που αποκαλύπτουν τον χρόνο και τις ανθρώπινες παρουσίες. Αυτές ακριβώς οι τοποθεσίες τρέφουν την έρευνά του.
Όταν ένα κτίριο κατεδαφίζεται, οι εσωτερικοί τοίχοι εμφανίζονται ξαφνικά στο φως της ημέρας. Τα ταπεράκια, τα στρώματα βαφής ή τα σημάδια χρήσης γίνονται ορατά καθώς μέχρι τότε προορίζονταν να παραμείνουν κρυμμένα. Ο Wxyz αγαπά την ιδέα ότι οι τοίχοι φέρουν μια μορφή οικειότητας. Διατηρούν σιωπηλά τα ίχνη των ζωών που τους διέτρεξαν, μέχρι τη στιγμή που ένα γεγονός τα αποκαλύψει.
Το όνομα 322-1 αναφέρεται στο άρθρο 322-1 του Γαλλικού Ποινικού Κώδικα, που καταστέλλει την εκ προθέσεως φθορά ξένης περιουσίας. Με αυτή τη δεύτερη έννοια, οι παρεμβάσεις graffiti προσδιορίζονται πιο συχνά.
Ο Wxyz επέλεξε αυτό το όνομα ως νεύμα-κλίκ και ως ανάστροφη προβολή. Ποτέ δεν ταύτισε τον εαυτό του με μια οραματισμένη εικόνα του graffiti που περιορίζεται στη β destruction. Οι καλλιτέχνες που τον ενέπνευσαν προσπαθούσαν πάνω απ’ όλα να προσφέρουν κάτι στον δημόσιο χώρο, να δημιουργήσουν ένα διάλογο με την πόλη αντί να την υποβαθμίσουν. Το να βάψει έναν τοίχο ήταν πάντα γι’ αυτόν ένας τρόπος να προσφέρει κάτι σε έναν χώρο: ένα κίνηση προς έναν προορισμό, χωρίς να γνωρίζει αν θα ληφθεί, θα κατανοηθεί ή θα αποδεχθεί. Το 322-1 διατηρεί έτσι το αποτύπωμα αυτής της αντίφασης: μια πρόθεση μεριμνάς που νομικά συνίστατο σε φθορά.
Κάθε 322-1 έχει σχεδιαστεί ως ένα τμήμα αστικής ύλης. Ένα κομμάτι πόλης που διατηρεί τα ίχνη του χρόνου, τις χρήσεις και τις ανθρώπινες παρουσίες. Μια ύλη που, καθώς μετατρέπεται, τελικά αφηγείται λίγο από όσα έζησε.