Julio Álvarez Yagüe - “Origen”

Τρεις θαυμαστές φωτογραφίες του μεγάλου φωτογράφου Χουλιάν Álvarez Yagüe, χειρόγραφα υπογεγραμμένες και αριθμημένες P.A. 3/3 για εκλεκτούς συλλέκτες.
Αυτές οι τρεις εντυπωσιακές ασπρόμαυρες εικόνες αποτελούν μέρος του οπτικού και εννοιολογικού σύμπαντος του Ιούλιο Álvarez Yagüe, ενός σημείου αναφοράς της σύγχρονης φωτογραφίας στην Ισπανία και ιστορικά συνδεδεμένου με τον Real Sociedad Fotográfica.
Οι φωτογραφίες αντικατοπτρίζουν με καθαρό τρόπο τους πυλώνες του έργου του: τη συναισθηματικά εκφραστική χρήση του αντίθετου φωτός, τη μινιμαλιστική γλώσσα, την υφή και μια βαθιά συναισθηματική και εννοιολογική σχέση με το φως και τη γη (στοιχεία πολύ παρόντα στο πρότζεκτ του «Origin»).
Το χέρι και το τμηματικό έδαφος
παρουσιάζει μια πολύ κοντινή λεπτομέρεια όπου ένα πρησμένο χέρι κρατά με αποφασιστικότητα ένα ραβδί ή ένα κανδύλο πάνω σε ξηρή και ρωγισμένη γη, σε σαφή αντίθεση με το σκοτάδι της ενδυμασίας.
Αποτυπώνει τη βαθιά ριζωμένη σχέση με τη γη, την σκληρή εργασία και τη φθορά του χρόνου. Είναι μια άμεση μεταφορά των ριζών, της ηλικίας και της ανθρώπινης ουσίας που συνδέεται με το χωράφι ή το αγροτικό περιβάλλον, υπενθυμίζοντας την πρωταρχική έννοια της «προέλευσης».
Τονίζει τον υψηλό αντίθετο τόνο σε ασπρό μαύρο χαρακτήρα που διακρίνεται στο έργο του, όπου οι υφές του δέρματος, του ξύλου και της ξεραμένης πήλας αποκτούν σχεδόν γλυπτή απτική πρωταγωνιστικότητα.
Το μόνο δέντρο κάτω από τον προφά
παρουσιάζει ένα πλάνο όπου ένα δέντρο με πυκνό και σκοτεινό φύλλωμα κόβεται από έναν φωτεινό υπόβαθρο, κορυφωμένο στο πάνω μέρος από μια μαύρη κυματιστή μορφή που προσομοιώνει το άκρο μιας οροφής ή στέγης.
Παίζει με την αντίθεση ανάμεσα στο φυσικό και το δομημένο, ή ανάμεσα στην εξωτερική και την προσωρινή προστασία. Το δέντρο εμφανίζεται ως μόνος τότης, σύμβολο αντίστασης και ρίζωσης στο τοπίο.
Η αισθητική: Ο γεωμετρικός καθαρός συνδυασμός και η χρήση του κατώτερου πλάνου επιβεβαιώνουν το ενδιαφέρον του Álvarez Yagüe για δομές του χώρου με καθαρές γραμμές και σκιές κομμένες με χειρουργική ακρίβεια.
Η υφή των υφασμάτων και ο δυναμικός ουρανός
Μία λήψη σε πολύ κοντινό πλάνο και κατά πλάτος όπου ένα ρούχο με σχέδιο καρέ (ή βισί) καταλαμβάνει το κάτω μέρος, ενώ το φόντο κυριαρχείται από έναν υφασματώδη, νεφελώδη ή με έντονο κόκκο ουρανό.
Αυτό το έργο αναστατώνει τη συμβατική κλίμακα: μια καθημερινή και οικεία λεπτομέρεια (τα ρούχα) συγχωνεύεται οπτικά με την απεραντοσύνη της ατμόσφαιρας του ουρανού. Υποδηλώνει μια στενή ένταξη ανάμεσα στο άτομο και το περιβάλλον του, μια άμεση συνομιλία μεταξύ της υφής του οικιακού και της ευφορίας της φύσης.
Ο έντονος κόκκος και η σχεδόν γραφική μεταχείριση του ουρανού δίνουν στη φωτογραφία μια ονειρική και αδιάκοπη ατμόσφαιρα.
Το νόημα της τριλογίας
Οι σειρές που συνθέτουν αυτή την περίοδο έργων (Γεωμετρία, Σκιές Φωτός και Προέλευση) καλύπτουν δεκαετίες του βραδείμου φωτογράφου της Μαδρίτης. Η επιστροφή του στον ασπρόμαυρο σε αυτά τα κομμάτια δεν αποτελεί απλά νοσταλγία, αλλά μια ανάγκη να αποσυρθεί η εικόνα από τεχνητές επινοήσεις προκειμένου να επικεντρωθεί στο στοιχειώδες: το φως ως συναισθηματικό και εννοιολογικό παλμό.
Οι φωτογραφίες του Álvarez Yagüe είναι εξαιρετικά περιζήτητες σε συλλέκτες και επενδυτές που αναζητούν ισπανική φωτογραφία μετά τον πόλεμο και σύγχρονη υψηλής ποιότητας.
Αναλυτική φωτογραφία σε ασπρόμαυρο / Fine Art ψηφιακής εκτύπωσης σε χαρτί αρχείου υψηλής γ Grammage
ΟJulio Álvarez Yagüe είναι μια θεμελιώδης φιγούρα της ισπανικής σύγχρονης φωτογραφίας. Το έργο του, παγκοσμίως αποδεκτό και εκπροσωπούμενο σε συλλογές μουσείων μεγέθους του Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (MNCARS), του Instituto Valenciano de Arte Moderno (IVAM) και του Fundación Telefónica, διακρίνεται για αυστηρό τεχνικό ήθος και βαθιά ποιητική ευαισθησία προς το καθημερινό.
Το έργο του Álvarez Yagüe κινείται ανάμεσα στην γεωμετρική abstraction και τη αρχιτεκτονική φωτογραφία, αναζητώντας την ουσία των μορφών στο περιβάλλον. Το βλέμμα του διασπά την πραγματικότητα, εξάγοντας υφές και όγκους που μετατρέπονται σε αφηρημένα στοιχεία. Είναι δάσκαλος του φωτεινού ήλιου, χρησιμοποιώντας το φως όχι μόνο για να φωτίζει, αλλά ως ένα πινέλο που σχεδιάζει γραμμές, τρίγωνα και κύκλους που αλλάζουν την αντίληψή μας για τον χώρο.