Reinata Sadimba (1945) - A Relaxada

Τεχνική: Γλυπτική σε κεραμική
Διάσταση: 25x25
Τίτλος: Η Χαλαρωμένη

Σε άψογη κατάσταση

Στο έργο της Reinata Sadimba ορίζει μια ουσιαστική προσωπογραφία: δεν υπάρχει πορτρέτο, αλλά αντί αυτού η πρωταρχική υποκειμενικότητα που απορρέει από μια αισθητικοποίηση που στοχεύει. Έτσι στο έργο observation, τα μάτια, το στόμα, τα αυτιά και τα ρουθούνια διατυπώνονται μέσω τομών και σχισμών, μοιάζουν να επαναλαμβάνουν εκφράσεις που παραπέμπουν στην εσωτερικότητα ορατή στη γλυπτική της, σαν να γλύφει η Reinata με κλειστά τα μάτια ή, με άλλα λόγια, σαν να έχει μια όραση προσδεμένη σε ένα σημείο τυφλό και διασκορπισμένο από τα χέρια της καθώς αγγίζει τη γη για να δώσει μορφή στο πηλό, επαναλαμβάνοντας ένα άψογα επεξεργασμένο σώμα που εκφράζει την ομορφιά της γαλήνης.

Αποστέλλεται σε ξύλινο κουτί και προστατεύεται με διαφανές φιλμ και αφρώδες υλικό

Βιογραφία
Reinata Sadimba ComIH (Μουέντα, 1945) είναι μια κεραμίστρια από τη Μοζαμβική που έχει εκθέσει το έργο της σε διάφορα πολιτιστικά ιδρύματα ανά τον κόσμο.
Διάδρομος
Η Reinata έλαβε παραδοσιακή αγωγή από την εθνοτική Makonde που περιελάμβανε την κατασκευή χρηστικών αντικειμένων από πηλό. Έμαθε την τέχνη της κεραμικής από τη μητέρα της, αρχικά για να διατροφίσει την οικογένειά της μετά την απώλεια του πατέρα της σε νεαρή ηλικία και αργότερα επειδή ο πηλός της επέτρεπε να «λέει πράγματα που δεν ήξερε να διηγηθεί αλλιώς». Το έργο της Reinata καθορίζεται πολύ από τις προσωπικές της εμπειρίες. Παντρεμένη από νεαρή ηλικία και χωρισμένη δύο φορές, είχε οκτώ παιδιά, μόνο ένα από τα οποία επιβίωσε. Έχει τατουάζ στο πρόσωπο, κατά το Makonde παραδόσεις. Καθώς δημιουργούσε, ήταν μέρος του Απελευθερωτικού Μετώπου της Μοζαμβίκης (FRELIMO), ενός αγώνα με ένοπλη πάλη κατά της πορτογαλικής αποικιοκρατικής κυβέρνησης που ξεκίνησε το 1964 για την απελευθέρωση της χώρας, η οποία απέφερε την ανεξαρτησία της το 1974.
Το 1975, μετά τον διαζύγιο και την έξοδο από μια σχέση που θεωρείτο κακομεταχείριση, η Reinata επανάστασε το έργο της και άρχισε να προσθέτει δικά της διακοσμητικά στοιχεία στις δημιουργίες της.
Τη δεκαετία του 1980, συνεργάστηκε σε ένα αγροτικό πρότζεκτ με ένα ζευγάρι Ελβετών που είχαν εγκατασταθεί κοντά στη Μουέντα, όπου διέμενε. Αυτή η συνεργασία ανέβασε την τέχνη της σε μεγαλύτερη ορατότητα. Ωστόσο, ακολουθώντας τον Α’ Αγώνα Εσωτερικού Πολέμου (1976-1992), μετανάστευσε με τον μοναδικό της γιο στη Νταρ Ες-Σαλάμ, στη Τανζάνια, όπου έζησε με την αδελφή της, τη Josefina. Εδώ άρχισε να εκθέτει σε μικρές γκαλερί τέχνης και αγορές χειροτεχνημάτων. Η συνεχής στήριξη του ζευγαριού από την Ελβετία της επέτρεψε να επιτύχει οικονομική σταθερότητα για να δημιουργεί σύμφωνα με τη δική της αισθητική και φαντασία. Αυτή η στήριξη στην έναρξη της δημιουργίας ώθησε την τέχνη της, επιτρέποντάς της να αναπτύξει νέες τεχνικές και τρόπους καύσης. Η παραμονή της στην Τανζανία την βοήθησε να αναπτύξει μια αισθητική και αναπαράσταση του ανθρώπινου σώματος, δημιουργώντας ζωντανές και διεισδυτικές μορφές, μέχρι να δημιουργήσει το δικό της σύμπαν.
Το 1992 επιστρέφει στη Μοζαμβίκη και εγκαθίσταται στη Μαπούτο. Εκεί λαμβάνει σημαντική στήριξη από τον Augusto Cabral, τότε Διευθυντή του Μουσείου Γεωλογικής Ιστορίας της Μοζαμβίκης, και δημιουργεί το εργαστήριό της εντός του ίδιου του μουσείου. Το 1998 πραγματοποιήθηκε στο μουσείο μια εβδομάδα διδασκαλίας για την παραδοσιακή κεραμική, στην οποία το έργο της Reinata κορυφώθηκε.
Στα κομμάτια της, η Reinata χρησιμοποιεί πηλό για την ελαστικότητά του και λευκό ασβεστόλιθο και γραφite, που της δίνουν μια χαρακτηριστική πράσινη απόχρωση της δουλειάς της. Δημιουργεί βάζα, δοχεία και κατσαρόλες και άλλου είδους αντικείμενα με ανθρωπόμορφες μορφές, με σώμα και κεφάλι και με χαρακές ή πολιτισμικά σημεία της εθνότητας Makonde. Τα κομμάτια της έχουν πολλαπλά υποκείμενα μηνύματα: «δύο αμψίλιες εξέρχονται από ένα πήλινο, σε ένα βάζο ο κόμπρα ή nyoka επαναδημιουργεί τη ζωή και τον θάνατο που περιβάλλουν ένα άτομο, οι κατσαρόλες έχουν πολλές δίχτες και πόδια και οι φιγούρες που συνήθως εμφανίζονται χωρίς φύλο αφοδεύουν».[1] Οι φόρμες που δημιουργεί συνδέονται με τα παραμύθια και τους μύθους της επαρχίας της.