Tijs Dragtsma (1992) - Two Hearts Held in Red

Δύο κεράσια, ενωμένα από ένα μόνο γύρισμα του κοτσάν και ένα μικρό φύλλο, είναι μια από τις αρχαιότερες μικρές εικόνες για την αγάπη: δύο κρατούνται ως ένα, αναπόσπαστα, παγιδευμένα τη στιγμή ακριβώς πριν να μπορέσουν να ξεκολλήσουν. Δύο Καρδιές Κρατούμενες σε Κόκκινο παίρνει αυτή τη μικρή νεκρή φύση και τη μετατρέπει σε κάτι μεγαλύτερο από ένα τραπέζι κουζίνας, μια ήσυχη διερεύνηση του τι σημαίνει εγγύτητα όταν σχεδόν όλα τα άλλα έχουν αφαιρεθεί.

Ο καρπός από μόνος του μόλις φαίνεται. Το υπόλοιπο είναι μια λεπτή λαμπερή γραμμή που ακολουθεί καθέναν από τους γύρους περιγράμματος, ένα μεμονωμένο καμπύλο λαμπύρισμα σε κάθε φλούδα, οι στελέχες και το φλεβώδες φύλλο ζωγραφισμένα στο φως, και το υπόλοιπο, το πλήρες βάρος των κερασιών, αφήνεται στο σκοτάδι. Τίποτα στην εικόνα δεν γεμίζεται. Ό,τι διακρίνετε ως μορφή, το συμπληρώνετε εσείς, το μάτι ολοκληρώνει ό,τι μόλις λίγα σημάδια υπαινίσονται.

Αυτό το υπαινιχτικό συμβαίνει στο υλικό, όχι πάνω σε αυτό. Το έργο χαράσσεται στην επιφάνεια καθόλου βαθύ ριζωμένου κόκκινου καθρέφτη γυαλιού, ένα πεδίο ατομικών σημαδιών δουλευμένων μέχρι μια εικόνα να κρατιέται αντί να σχεδιάζεται. Ούτε μπογιά, ούτε εκτύπωση, ούτε μελάνι, μόνο αφαίρεση. Το Κόκκινο φέρνει τον δικό του φορτίο εδώ, το χρώμα του φρούτου, της καρδιάς όπως διαμορφώνεται, του αίματος και της επιθυμίας και της εγγύτητας όλα μαζί.

Επειδή η επιφάνεια είναι καθρέφτης, το δωμάτιο δεν χάνεται ποτέ τελείως από το έργο. Πατήστε πίσω και τα δύο κεράσια επιλύονται σε ένα στενό, monumental ζεύγος, αιωρούμενο σε ένα κόκκινο κενό. Μπείτε κοντύτερα και εκείνη η διαύγεια σπάζει σε ένα πεδίο λεπτών χαραγμένων γραμμών, με τη δική σας αντανάκλαση να πιάζεται κάπου ανάμεσα στα στελέχη. Δεν κοιτάτε ποτέ μόνο σε αυτό το κομμάτι, στέκεστε μέσα σε αυτό.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, το φως της ημέρας ή ο darkness. Το φως δεν τη δημιουργεί. Την οξύνει: υπό άμεσο φως οι χαραγμένες γραμμές πιάνουν και η αντίθεση βαθαίνει, ενώ σε πιο μαλακούς χώρους μόνο η αντανάκλαση γύρω από το κομμάτι αλλάζει, ποτέ η ίδια η εικόνα. Αυτό το έργο είναι μοναδικό, συνεχίζοντας τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, όπου η χαραγμένη απεικόνιση ενσωματώνεται σε χρωματιστό καθρέπτη γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου.

Αυτή είναι η ιδέα στο κέντρο της σειράς: μια οπτική γλώσσα όπου ο τραυματισμός δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέπειν σε συμμετοχή. Εδώ, δύο μικροί καρποί διατηρούν το σχήμα τους μόνο με το φως, δεμένοι από ό,τι αφαιρέθηκε αντί από ό,τι προστέθηκε.

"Δύο κρατούμενα ως ένα, ζωγραφισμένα στο τί αφήνει πίσω το φως."

Σχετικά με την Art on Mirror – Red

Η Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθύ κόκκινο καθρέφτη επιφάνειας ακρυλικού γυαλιού. Οι χαράξεις υπάρχουν πάντα, φωτεινές απέναντι στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους εξακολουθεί να reflects το δωμάτιο, το φως της ημέρας και το πρόσωπο που βλέπει.

Από απόσταση η εικόνα φαίνεται καθαρή και πλήρης, ένα χλωμό figure κρατημένο σε ένα πεδίο κόκκινου. Προχωρήστε και το έργο ανοίγει σε έναν λεπτό ιστό από μεμονωμένες σήμανσης, λεπτές και σκόπιμες, καθεμία ουσιαστική για το ολόκληρο. Πίσω και μεταξύ τους, ο καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε οι περιβάλλοντες στο έργο να αλλάζουν με τη θέση στην οποία κρεμάται, ενώ η ίδια η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύ глаει. Το κόκκινο υπόβαθρο απορροφά και αντανακλά, οι χαραγμένες γραμμές πιάνουν και κρατούν, και υπό φάρο εστιασμένου προβολέα το αντίθεση βαθαίνει μέχρι το σχήμα να λάβει γλυπτό, σχεδόν φωτεινό ποιοτικό. Σε πιο μαλακό φως το χρώμα προχωρά και το έργο εγκαθίσταται σε μια ήσυχη καταγραφή, χωρίς ποτέ να χάνει το θέμα του.

Το Κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος, της φλόγας και όλων όσων δεν μπορούμε να μείνουμε ήρεμοι γι’ αυτά. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος πάνω στο οποίο κάθε έργο σε αυτή τη σειρά τοποθετείται, και τα θέματα επιλέγονται να ανήκουν σε αυτό.

Η Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Ενώ τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την απουσία, αυτά αντλούν από τον προβολέα. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί συνεχώς μια επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα ενώνονται.

Το έργο μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναισθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων που δημιουργώ.

Μέσα από το TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα οικοδομούνται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινοποιημένη δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ того που φαίνεται και того που παραμένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που διατηρεί την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συντίθενται. Είναι όχι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.