Jean-Pierre Dolla (1946) - Abstraction paysagère

Jean-Pierre Dolla (γεννημένος το 1946)
Abstraction paysagère, 1977

Τεχνική: λάδι σε καμβά

Διαστάσεις: 130 × 97 εκ

Υπογραφή: υπογεγραμμένο στο κάτω δεξιά « JP Dolla »· αντιγραφόμενη και χρονολογημένη « JP Dolla 77 » στο πίσω μέρος

Κατάσταση: γενικά καλή κατάσταση· μικρές ελλείψεις, κυρίως στις άκρες

Μετάδοση: το κόστος αποστολής είναι υψηλό επειδή ο καμβάς έχει πολύ μεγάλο μέγεθος. Το έργο αποστέλλεται από την αποθήκη μου που βρίσκεται στην Πορτογαλία.

-----

Μεγάλη αφηρημένη σύνθεση του 1977, αυτός ο καμβάς σε XXL μορφή στηρίζεται σε μια σπάνια ισορροπία ανάμεσα στο πεδίο χρώματος και τη χειρονομία.

Ένα μεσογειακό μπλε, σε ευρείες στρώσεις ορατές, καταλαμβάνει ολόκληρη την επιφάνεια και αποκαλύπτει τη δομή του καμβά. Σάς ρίχνεται πάνω σ’ αυτήν την φωτεινή τραπεζαρία μια μαύρη μάζα σε τόξο, ευρύτατα βουρτσισμένη, σχεδόν ένα κατώφλι ή ένα βόθρο, που οργανώνει τον πίνακα χωρίς να τον κλείνει.

Αριστερά, μια καθαρή, διακριτικά χαραγμένη και επαναλημμένη κάθετη γραμμή ανοίγει μια εφεδρεία φωτός. Δύο γραμμικά σημεία εγγράφονται σε αυτήν: ένα χρυσό βρόχο, λεπτό και καλλιγραφικό, και ένα πορτοκαλί-κόκκινο S, πιο σάρκινο, του οποίου ο σχεδιασμός φαίνεται να επιπλέει μπροστά στο υπόβαθρο.

Μία σκούρη γραμμή, ανάγεται με ώχρα, διασχίζει το κάτω μέρος του πίνακα σαν ορίζοντας. Δεξιά, απομονωμένο στο μπλε, μια κόκκινη τούβλινη μορφή, επίπεδη και ακανόνιστη, λειτουργεί ως σήμα: η μόνη πραγματικά κορεσμένη επιφάνεια της σύνθεσης, κρατά το βλέμμα και αποτρέπει τη μαύρη μάζα από το να απορροφήσει τα πάντα.

Η ύλη είναι εκείνη ενός ζωγράφου που σκέφτεται ακόμη με το σώμα: ευρύ πινέλο, επανεκκινήσεις, εκλεκτικές εστίες, γδούφισμα, σταλαγμούς διατηρημένους. Τίποτα δεν είναι διακοσμητικό. Το μαύρο δεν είναι μια επιφάνεια, το μπλε δεν είναι ένα ουδέτερο υπόβαθρο, το κόκκινο δεν είναι μια πινελιά συμπλήρωμα. Κάθε στοιχείο έχει βάρος.

Χρονολογημένο το 1977, το έργο ανήκει στην περίοδο κατά την οποία ο Dolla, μετά το Βραβείο Κριτικής του 1971, εγκαταλείπει σταδιακά την εικονογραφία της κλασικής ζωγραφικής του 19ου αιώνα για μια αφηρημένη τέχνη εμπνευσμένη από τη δεκαετία του 1950 —ντε Σταέλ για τη δομική αντίθεση κατά σχέδια, Πολόκ για τη χειρονομία.

Εδώ το τοπίο δεν περιγράφεται πλέον: περιορίζεται σε ένα φως, μια μάζα, έναν ορίζοντα και δύο σημεία. Ακριβώς αυτή η μετάβαση διεκδικείται από τον καλλιτέχνη, ανάμεσα στο χρώμα του πραγματικού και την αφηρημένη μορφή.

Το μέγεθος, 130 × 97 εκ, και το καδράκι με τα ενσωματωμένα δοκάρια επιβεβαιώνουν ένα καμβά σχεδιασμένο για τον τοίχο, όχι για το μελετητικό σταντ. Η διπλή υπογραφή, μπρος και πίσω χρονολογημένη το 77, στερεώνει σταθερά την απόδοση και το έτος.

Βιογραφικό του καλλιτέχνη
Ο Jean-Pierre Dolla γεννήθηκε το 1946 στο Flayosc, στο Var, σε οικογένεια οινοπαραγωγών. Μαθαίνει να ζωγραφίζει εξωτερικά, στη γαριγγή, στη συνέχεια μορφώνεται στα Arts Décoratifs της Γκρενόμπλ και στα Beaux-Arts του Παρισιού, στο εργαστήριο Chapelain-Midy. Το 1971, σε είκοσι πέντε χρόνια, λαμβάνει το Prix de la Critique: είναι, μετά τον Bernard Buffet, ο νεότερος ζωγράφος που επιτυγχάνει αυτή τη διάκριση.

Υπό συμβόλαιο με γκαλερί του Παρισιού, αρνείται να παγιώσει τη ζωγραφική του. Μια δίκη που κερδίζει εναντίον του πρώτου γκαλερίστα τον επιστρέφει στο μηδέν.

Πάτερ οικογένειας, τότε εργάζεται ως λιμναδόρος στο Fos-sur-Mer, δένοντας τα δεξιώματα των δεξαμενοπλοίων, και κρατά τη ζωγραφική για τον ελεύθερο του χρόνο. Αυτή η επαφή με έναν βιομηχανικό κόσμο σκληραίνει την ύλη του. Σταδιακά αποχωρεί από την εικονογράφηση προς μια αφαιρρηση όπου το χρώμα, η χειρονομία και το τοπίο ενώνονται.

Αργότερα, το έργο του μοιράζεται μεταξύ αφηρημένων τοπίων και γυμνών γυναικείων μορφών ενός εξωστρεφούς εξπρεσιονισμού χωρίς έλεος.

Σχόλιο
Μία μεγάλη καμβάς του 1977, υπογεγραμμένη και χρονολογημένη, όπου το μπλε του Var, η χειρονομιακή μαύρη και ένα μόνο κόκκινο σχέδιο αρκούν για να στερεώσουν έναν τοίχο.

Έργο πωλημένο χωρίς κάδρο· μικρές ελλείψεις στις άκρες προς επισήμανση, χωρίς βλάβη στη σύνθεση.