Francisco De Goya (1746-1828) - Bullfighting






Διηύθυνε ως Senior Specialist στη Finarte για 12 χρόνια, ειδικευμένη σε σύγχρονα έργα.
2 € | ||
|---|---|---|
1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142824 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Francisco de Goya: Bullfighting, μια χαλκογραφία σε περιορισμένη έκδοση, 22,5 × 17,5 cm, κατασκευασμένη στην Ισπανία στις δεκαετίες 1920, κλασική ιστορική σκηνή, χωρίς υπογραφή.
Περιγραφή από τον πωλητή
Φρανσίσκο ντε Γκόγια (1746-1828) (μετά)
Κύκλος Καλών Τεχνών της Μαδρίτης.
Σημείωση: η γενική κατάσταση είναι πολύ καλή, ελέγξτε τις φωτογραφίες καθώς αποτελούν μέρος της περιγραφής.
«Η Ταουτρομακία» είναι μια σειρά τριάντα τριών χαρακτικών που publσιεύτηκε το 1816. Πρέπει να προστεθούν έντεκα επιπλέον έργα σε αυτή τη σειρά.
Από τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα ο Γκόγια είχε την πρόθεση να αφιερώσει μια σειρά χαρακτικών στην ταυρομαχία. Δημιούργησε αυτή τη συλλογή αργά, χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα, πιθανώς λόγω της αναστάτωσης που προκλήθηκε από τον πόλεμο.
Η εμβληματική σειρά χαρακτικών του Φρανσίσκο ντε Γκόγια, Η Ταουτρομακία, όρισε τη θεματολογική και συναισθηματική βάση για το πώς οι σύγχρονοι ισπανικοί καλλιτέχνες, ιδιαίτερα ο Πάμπλο Πικάσο ή ο Σαλβαδόρ Νταλί, προσέγγιζαν το ωμό θέαμα της ταυρομαχίας. Ενώ ο Γκόγια κατέγραψε τη σφοδρή βία, τις τραγικές σκιές και την ασταθή ενέργεια της αρένας με σκληρό ρεαλισμό, ο Πικάσσο κληρονόμησε αυτό το ενδιαφέρον μετατρέποντας ταύρο σε βαθιά προσωπικό σύμβολο τόσο πρωταρχικής δύναμης όσο και ανθρώπινης οδύνης. Για τους δύο δασκάλους, η αρένα δεν ήταν ποτέ απλώς ένα λαϊκό έθιμο, αλλά μια βαθιά σκηνή για να εξερευνήσουν τη ζωή, τον θάνατο και την ταραχώδη ψυχή της Ισπανίας.
Φρανσίσκο ντε Γκόγια (1746-1828) (μετά)
Κύκλος Καλών Τεχνών της Μαδρίτης.
Σημείωση: η γενική κατάσταση είναι πολύ καλή, ελέγξτε τις φωτογραφίες καθώς αποτελούν μέρος της περιγραφής.
«Η Ταουτρομακία» είναι μια σειρά τριάντα τριών χαρακτικών που publσιεύτηκε το 1816. Πρέπει να προστεθούν έντεκα επιπλέον έργα σε αυτή τη σειρά.
Από τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα ο Γκόγια είχε την πρόθεση να αφιερώσει μια σειρά χαρακτικών στην ταυρομαχία. Δημιούργησε αυτή τη συλλογή αργά, χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα, πιθανώς λόγω της αναστάτωσης που προκλήθηκε από τον πόλεμο.
Η εμβληματική σειρά χαρακτικών του Φρανσίσκο ντε Γκόγια, Η Ταουτρομακία, όρισε τη θεματολογική και συναισθηματική βάση για το πώς οι σύγχρονοι ισπανικοί καλλιτέχνες, ιδιαίτερα ο Πάμπλο Πικάσο ή ο Σαλβαδόρ Νταλί, προσέγγιζαν το ωμό θέαμα της ταυρομαχίας. Ενώ ο Γκόγια κατέγραψε τη σφοδρή βία, τις τραγικές σκιές και την ασταθή ενέργεια της αρένας με σκληρό ρεαλισμό, ο Πικάσσο κληρονόμησε αυτό το ενδιαφέρον μετατρέποντας ταύρο σε βαθιά προσωπικό σύμβολο τόσο πρωταρχικής δύναμης όσο και ανθρώπινης οδύνης. Για τους δύο δασκάλους, η αρένα δεν ήταν ποτέ απλώς ένα λαϊκό έθιμο, αλλά μια βαθιά σκηνή για να εξερευνήσουν τη ζωή, τον θάνατο και την ταραχώδη ψυχή της Ισπανίας.
