Josep ESPELTA GRACIOT (1901 -1973) - Ο Χριστός Εσταυρωμένος - 65 εκ. - Ξύλο - 1940-1950

Josep ESPELTA GRACIOT (1901–1973) – Χριστός Σταυρωμένος, 1946 – Κτίσιμο σε έβενό πάνω σε σταυρό από καρυδιά – Υπογεγραμμένο και τεκμηριωμένο.

Σπουδαίος Χριστός Σταυρωμένος, φιλοτεχνημένος και υπογεγραμμένος από τον γλύπτη Josep ESPELTA GRACIOT (1901–1973), χρονολογημένος το 1946, εξαιρετικό δείγμα της Καταλανικής ιερής εικονογραφίας της περιόδου αμέσως μετά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο.

Το έργο έχει κατασκευαστεί με τεχνική ξύλινης γλυπτικής από λεπτό ξύλο φίλιας (boj), υλικό ιδιαίτερα εκτιμημένο για τη σκληρότητα, τη λεπτή υφή και την ικανότητα για λεπτομερή γλυπτική. Ο Χριστός παρουσιάζεται πάνω σε μια κομψή και λιτή ξύλινη καρυδιάς σταύρωση, με σκούρο τόνο που δημιουργεί έντονο αντίθεση με τη ζεστή και φυσική απόχρωση της γλυπτικής.

Το κομμάτι εμφανίζεται υπογεγραμμένο και χρονολογημένο από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, που μπορεί να διαβαστεί καθαρά πάνω στο λευκό ύφασμα της καθαρότητας:

“J. ESPELTA – 1946”

Μια ιδιαίτερα σημαντική παράμετρος για την ταυτοποίησή του, τη χρονολόγηση και την αξία ως κομμάτι συλλογής.

Μια ευκαιρία που σπανίως παρουσιάζεται να αποκτήσει κανείς ένα θρησκευτικό έργο με υπογραφή και χρονολόγηση του Josep Espelta Graciot, φτιαγμένο το 1946, κατά τη διάρκεια της πλήρους ανοικοδόμησης της καταλανικής θρησκευτικής εικονογραφίας μετά τον πόλεμο. Η γλυπτική του από μποντ, το σταυρό από καρυδιά, η εκφραστική ποιότητα του Χριστού και, κυρίως, η διατήρηση τεκμηρίωσης επαγγελματικής φύσης σχετικά με την αποκατάστασή του μετατρέπουν το σύνολο σε ένα έργο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για συλλέκτες γλυπτικής ισπανικού κράτους, θρησκευτικής τέχνης και καταλανικής εικονογραφίας του 20ού αιώνα.

Σταυρός: περίπου 61 × 32 εκ
Χριστός: περίπου 37 × 25 εκ

Χριστός: ξύλο μποχ (boj) σκαλισμένο.
Σταυρός: ξύλο καρυδιάς.

Η αντίθεση ανάμεσα στην καρυδιά σκούρου χρώματος του σταυρού και στην ζεστή απόχρωση του μποτ προσδίδει στο σύνολο μια ιδιαίτερα κομψή εμφάνιση.

Επαγγελματική συντηρητική τεκμηρίωση

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της συλλογής είναι ότι διατηρείται η επαγγελματική του τεχνική φύλλα συντήρησης και αποκατάστασης, που θα παραδοθεί μαζί με το έργο.

Η τεκμηρίωση εντοπίζει ρητά το σταυρωμένο ως έργο του Josep Espelta Graciot (1901–1973) και ορίζει υλικά και διαστάσεις.

Πριν την επέμβαση, το γλυπτό έδειχνε συσσώρευση βρωμιάς, μερικές απώλειες σε μερικά δάχτυλα και τα χέρια ευρισκόταν μερικώς αποκολλημένα.

Η ίδια η φύλλα επισημαίνει, ωστόσο, ότι το ξύλο βρισκόταν γενικά καλά συντηρημένο και χωρίς επίθεση από ξυλοφάγα έντομα.

Η επέμβαση συντήρησης περιελάμβανε την κόλληση και των δύο χεριών, τη στερέωση της μορφής στον σταυρό, τον καθαρισμό της επιφάνειας, τη διατροφή/προστασία του ξύλου και την τελική εφαρμογή μιας προστατευτικής επίστρωσης λακ από ρητίνη. Ο σταυρός είχε επίσης καθαριστεί και προστατευθεί.

Ως εκ τούτου, οι υπάρχουσες αποκαταστάσεις δεν κρύβονται, αλλά τεκμηριώνονται τέλεια, αποτελώντας μέρος της ιστορίας συντήρησης του έργου.

Σήμερα το κομμάτι παρουσιάζει μια θαυμάσια συνολική παρουσία, διατηρώντας τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα θρησκευτικό γλυπτό ηλικίας περίπου 80 ετών.

Πέρα από τη θρησκευτική ή διακοσμητική του λειτουργία, αυτό το γλυπτό αποτελεί μια ενδιαφέρουσα μαρτυρία για ένα συγκεκριμένο σημείο της ισπανικής ιστορίας της τέχνης.

Παρ’ ότι φτιαγμένο το 1946, λίγα χρόνια μετά το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, ανήκει στην περίοδο όπου γλύπτες και θρησκευόμενοι όπως ο Espelta συμμετείχαν ενεργά στην αποκατάσταση της θρησκευτικής γλυπτικής που προοριζόταν για εκκλησίες, παρεκκλήσια και ναούς.

Η αισθητική του συνδυάζει ρεαλισμό της ανατομίας, πνευματικότητα και λιτότητα, χαρακτηριστικά αντιπροσωπευτικά ενός σημαντικού τμήματος της καταλανικής εικονογραφίας του μέσου του 20ού αιώνα.

Η σταυρός διατηρεί επίσης το χαρακτηριστικό πλάκιδιο ή τίττιλος που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι του Χριστού, με την παραδοσιακή επιγραφή που συνδέεται με τη Σταύρωση και απεικονίζεται με διαφορετικά γραφόμενα.

Αυτό το στοιχείο προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη προσωπικότητα στο σύνολο και ενισχύει τον ιστορικό και devotion χαρακτήρα του.

Πέρα από τη θρησκευτική ή διακοσμητική του λειτουργία, αυτό το γλυπτό αποτελεί μια ενδιαφέρουσα μαρτυρία για ένα συγκεκριμένο σημείο της ιστορίας της ισπανικής τέχνης.

Φτιαγμένο το 1946, μόλις λίγα χρόνια μετά το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, ανήκει στην περίοδο κατά την οποία γλύπτες και ιερουργοί όπως ο Espelta συμμετείχαν ενεργά στην ανάκαμψη της θρησκευτικής γλυπτικής προοριζόμενης για εκκλησίες, παρεκκλήσια και προσκυνήματα.

Η αισθητική του συνδυάζει ρεαλισμό της ανατομίας, πνευματικότητα και λιτότητα, χαρακτηριστικά αντιπροσωπευτικά ενός σημαντικού μέρους της καταλανικής εικονογραφίας του μέσου του 20ού αιώνα.

Καλή γενική κατάσταση λαμβάνοντας υπόψη της ηλικίας του.

Σε γενικές γραμμές εμφανίζει φυσιολογικά σημάδια που σχετίζονται με τη φθορά του χρόνου και τη χρήση του ως αντικείμενο θρησκευτικό.

Φαίνονται παλαιές μερικές απώλειες σε κάποια δάχτυλα των χεριών και αποκαταστάσεις στη σύνδεση των χεριών, όλες καταγεγραμμένες στην επαγγελματική τεκμηρίωση που συνοδεύει το έργο.

Το ξύλο παρουσιάζει ελκυστική απόχρωση και πατίνα, διατηρώντας πλήρως ορατά πολλά λεπτομέρειες της γλυπτικής.

Συστήνεται να παρακολουθήσετε προσεκτικά τις φωτογραφίες, που αποτελούν ουσιώδες μέρος της περιγραφής της κατάστασης διατήρησης.

Ο Josep Espelta Graciot (1901–1973) ήταν Καταλανός γλύπτης και ιερογλυπτής που έγινε ιδιαίτερα γνωστός για την παραγωγή θρησκευτικής γλυπτικής κατά τις δεκαετίες μετά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο.

Η διαδρομή του συνδέεται άμεσα με τη δυναμική διαδικασία ανάκαμψης και ανακατασκευής της θρησκευτικής κληρονομιάς που αναπτύχθηκε στις δεκαετίες 40 και 50, όταν πολλές εκκλησίες και προσκυνήματα είχαν ανάγκη να αντικαταστήσουν τις εικόνες που είχαν εξαφανιστεί ή καταστραφεί κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.

Ο Espelta δημιούργησε πολλές θρησκευτικές εικόνες για εκκλησίες και προσκυνήματα, καθιστώντας τον ένα από τα ονόματα που συνδέονται με την ανανέωση της καταλανικής εικονογραφίας του 20ού αιώνα.

Η ημερομηνία αυτού του Χριστού, το 1946, έχει έτσι ιδιαίτερη σημασία: ανήκει πλήρως σε αυτή την πρώτη περίοδο της μεταπολεμικής θρησκευτικής ανοικοδόμησης και σχεδόν συμπίπτει με μερικές από τις γνωστότερες θρησκευτικές επεμβάσεις που αναπτύχθηκαν από τον Espelta κατά τα ίδια χρόνια.