René Magritte (1898-1967) - La Flèche de Zénon





51 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142734 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Η La Flèche de Zénon του Ρενέ Μαγκρίτ είναι περιορισμένη έκδοση λιθογραφίας με υπογραφή πλάκας σε χαρτί BFK Rives vellum, 44 × 30 cm, Βέλγιο, από το 2000–2010, απεικονίζει πορτρέτο σε σουρεαλιστικό στυλ με χειρόγραφη αυθεντικοποίηση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967) (d'après) - χειρόγραφα υπογεγραμμένο μολύβι από τον κ. Τσαρλί Ερσκωβίτσι, Πρόεδρο του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ MAGRITTE
Λιθογραφία σε περγαμηνή BFK Rives.
Αριθμημένες / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένες στην εκτύπωση
Η λιθογραφία έγινε υπό την εποπτεία της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη από το τυφλό σφραγιστικό έμβλημα Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό στρώμα του λίθου και χειρόγραφα υπογεγραμμένη μολύβι από τον κ. Τσαρλι Ερσκωβίτσι, Πρόεδρο του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ MAGRITTE (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ο Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά καθηλωτικά έργα που παιγνίζουν με τα θέματα των παραθύρων, των σφαιρών και των νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Αγωνσιτών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς μέσω των οπτικών στοιχείων λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέγονης σύνθεσής του.
Σε αυτήν τη γοητευτική σύνθεση, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντικρύζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, που συχνά περιγράφεται ως βράχος ή πλανήτης, το οποίο φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το γυαλί του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της θέασης. Πάνω από και γύρω από αυτήν την αινιγματική σφαίρα, διακοσμημένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί ένα αίσθημα οικειότητας και βαθιάς αλλοφροσύνης. Το παράθυρο, συνήθως ένα πέρασμα προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο από τέλεια γεωμετρική μορφή, αρνείται τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην ευρύτερη, ανησυχητική ατμόσφαιρα συμμετέχοντας σε αυτήν τη bizarre σκηνή. Ο Μαγκρίτ χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να αμφισβητήσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφιβάλει για το τι είναι πραγματικό, τι φαντάζεται και τη φύση της αναπαράστασης.
Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967) (d'après) - χειρόγραφα υπογεγραμμένο μολύβι από τον κ. Τσαρλί Ερσκωβίτσι, Πρόεδρο του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ MAGRITTE
Λιθογραφία σε περγαμηνή BFK Rives.
Αριθμημένες / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένες στην εκτύπωση
Η λιθογραφία έγινε υπό την εποπτεία της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη από το τυφλό σφραγιστικό έμβλημα Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό στρώμα του λίθου και χειρόγραφα υπογεγραμμένη μολύβι από τον κ. Τσαρλι Ερσκωβίτσι, Πρόεδρο του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ MAGRITTE (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ο Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά καθηλωτικά έργα που παιγνίζουν με τα θέματα των παραθύρων, των σφαιρών και των νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Αγωνσιτών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς μέσω των οπτικών στοιχείων λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέγονης σύνθεσής του.
Σε αυτήν τη γοητευτική σύνθεση, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντικρύζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, που συχνά περιγράφεται ως βράχος ή πλανήτης, το οποίο φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το γυαλί του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της θέασης. Πάνω από και γύρω από αυτήν την αινιγματική σφαίρα, διακοσμημένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί ένα αίσθημα οικειότητας και βαθιάς αλλοφροσύνης. Το παράθυρο, συνήθως ένα πέρασμα προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο από τέλεια γεωμετρική μορφή, αρνείται τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην ευρύτερη, ανησυχητική ατμόσφαιρα συμμετέχοντας σε αυτήν τη bizarre σκηνή. Ο Μαγκρίτ χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να αμφισβητήσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφιβάλει για το τι είναι πραγματικό, τι φαντάζεται και τη φύση της αναπαράστασης.

