Miquel Torner de Semir (1938) - Silencio en la mesa

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτήν την Magnífica έργο τέχνης που ανήκει στον Miquel Torner de Semir, το οποίο απεικονίζει μια φυσική κατάσταση νεκρή με μια φρουτουρία, μια τσαγιέρα και διάφορα καθημερινά αντικείμενα οργανωμένα σε ένα εσωτερικό με έντονους αντιθέσεις και γεωμετρικά σχήματα. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική του και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 73x92x1 εκ.
· Λάδι σε πλάκα υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος.
· Το έργο βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόνα.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του ποσού.

Το πίνακας θα συσκευαστεί επαγγελματικά από ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να εξασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή της αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά. Η αποστολή θα γίνει μέσω Correos, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια πολύπλοκη και γεμάτη αντίθεση φυσική κατάσταση, με πρωταγωνιστή ένα φρουτόρι σε πρώτο πλάνο και μια μεγάλη τσαγιέρα τοποθετημένη δεξιά. Και τα δύο στοιχεία περιβάλλονται από αντικείμενα με γεωμετρικά σχήματα, σκούρες επιφάνειες και χρωματικά πλάνα γήινων τόνων, δημιουργώντας μια οικιακή σκηνή μεταμορφωμένη σε μια σύνθεση ισχυρή οπτικά. Οι μαύροι, καφέ, μπεζ και γκρι τόνοι κυριαρχούν στο περιβάλλον, ενώ τα φρούτα προσθέτουν κόκκινους, κίτρινους, πράσινους, ροζ και μπλε τόνους που φωτίζουν το σύνολο.

Το φρουτόρι αποτελεί ένα από τα κύρια κέντρα προσοχής. Βρίσκεται ελαφρώς μετατοπισμένο προς τα αριστερά και κατέχει μια θέση πολύ κοντά στον θεατή. Το ευρύ και ωοειδές σχήμα ανοίγει για να περιέχει διάφορα κομμάτια φρούτων, ενώ η βάση του ακουμπά πάνω σε ένα τραπέζι καλυμμένο με γραμμές και ακανόνιστες μορφές. Το δοχείο απεικονίζεται με σκουρόχρωμα και φωτεινά περιγράμματα που του χαρίζουν μια σταθερή παρουσία μέσα στη σύνθεση.

Στο εσωτερικό του φρουτόρι διακρίνονται τέσσερα φρούτα διαφορετικών μεγεθών και χρωμάτων. Αριστερά εμφανίζεται ένα κομμάτι στρογγυλό με αποχρώσεις βιολετί, μπλε, πράσινο και ροζ. Στο κέντρο υψώνεται ένα φρούτο μακρύ σε σχήμα αχλαδιού, που συνδυάζει πορτοκαλί, κόκκινο, ροζ, πράσινο και μικρούς σκοτεινούς τομείς. Δίπλα του βρίσκεται ένα κόκκινο φρούτο και πιο δεξιά ένα ακόμη κίτρινο-πορτοκαλί που προσφέρει ένα ιδιαίτερα φωτεινό σημείο.

Το κεντρικό φρούτο, λόγω ύψους, λειτουργεί ως κύριο άξονας του συνόλου. Η ανάβασή του συνοδεύεται από αρκετά πράσινα και τουρκουάζ φύλλα που επεκτείνονται προς τα πάνω. Αυτά τα φύλλα εισάγουν καμπύλες και διαγώνιες γραμμές σε μια σύνθεση που κυριαρχείται από ευθείες επιφάνειες. Επιπλέον, το δροσερό του χρώμα δημιουργεί μια ελκυστική αντίθεση με τα καφέ και μαύρα του περιβάλλοντος.

Τα φρούτα δεν εμφανίζονται με ένα ενιαίο ομοιόμορφο χρώμα, αλλά μέσα από διαφορετικά χρωματικά κελιά που υποδηλώνουν φώτα, σκιάσεις και αντανάκλασεις. Τα κόκκινα συνδυάζονται με τα πράσινα, τα κίτρινα με τα καφέ και τα βιολέ με τα μπλε. Αυτή η ποικιλία μετατρέπει κάθε κομμάτι σε μια μικρή ανεξάρτητη σύνθεση, παρόλο που όλα παραμένουν ενωμένα από τη διάταξή τους μέσα στο δοχείο.

Κάτω από το φρουτόρι φαίνεται μια ακανόνιστη βάση σε ανοιχτούς τόνους, γκρι και πρασινωπούς. Η φόρμα της θυμίζει ένα διπλωμένο ύφασμα, ένα πετσέτα ή μια διακοσμητική επιφάνεια τοποθετημένη πάνω στο τραπέζι. Οι σκούρες άκρες και οι μικρές εσωτερικές ενδείξεις δημιουργούν ένα εφέ βάρους και βάθους. Αυτή η ανοιχτή ζώνη χωρίζει οπτικά τη συσκευή από το καφέ φόντο και βοηθά να τονιστεί η φιγούρα της.

Το τραπέζι καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το κάτω μέρος και αποτελείται από ακολουθία επιφανειών ορθογώνιων. Οι σκούρο καφέ εναλλάσσονται με μπλε γραμμές, μαύρες ζώνες και μικρές περιοχές ρόδινες. Οι οριζόντιες γραμμές του χρώματος μπλε που εμφανίζονται κάτω από το φρουτόρι δημιουργούν έναν ρυθμό επανάληψης και οδηγούν το βλέμμα προς τα δεξιά. Το τραπέζι χάνει τον δευτερεύοντα ρόλο για να γίνει κρίσιμο στοιχείο οργάνωσης του χώρου.

Στη γωνία κάτω αριστερά εμφανίζεται ένα ακόμα φρούτο κίτρινο και πορτοκαλί, απομονωμένο από το κύριο δοχείο. Η απομονωμένη παρουσία του σπάει την αρμονία του συνόλου και προσφέρει μια νότα αυθορμητισμού. Μπορεί να φανταστεί κανείς ότι κύλησε έξω από το φρουτόρι ή τοποθετήθηκε σκόπιμα σε μια χαμηλότερη επιφάνεια. Ο έντονος κίτρινος τόνος του ξεχωρίζει καθαρά πάνω στο μαύρο φόντο που τον περιβάλλει.

Αριστερά καταλαμβάνει μια μεγάλη σκούρα ορθογώνια μορφή, που μοιάζει με ντουλάπι, κουτί ή κλειστή πόρτα. Η επιφάνειά της μαύρη και καφέ περιέχει μικρές ενδείξεις και σκιάσεις. Κέντρο εμφανίζεται μια λεπτή λευκή γραμμή που τελειώνει σε έναν κύκλο, ένα μυστηριώδες λεπτομέρεια που θα μπορούσε να θυμίζει έναν μοχλό, ένα κλειδί, μια ράβδο ή ένα οπτικό σύμβολο.

Αυτή η μεγάλη σκούρα μορφή δημιουργεί ισχυρή αντίθεση με τα φωτεινά χρώματα των φρούτων. Το οπτικό της βάρος εξισορροπεί την παρουσία της τσαγιέρας στην αντίθετη πλευρά. Στο κάτω μέρος εμφανίζονται κόκκινες, μαύρες και μπλε λωρίδες διαγώνια, σαν βιβλία, κουτιά ή επικαλυμμένες επιφάνειες. Αυτές οι γραμμές εισάγουν βάθος και ενώνουν το αριστερό μπλοκ με το τραπέζι του πρώτου πλάνου.

Στην κεντρική ζώνη του φόντου υψώνονται διάφορα κάθετα επίπεδα σε μπεζ, κρέμα και γκρι. Τα όριά τους ορίζονται από σκοτεινές γραμμές, μικρές διαχωριστικές και γαλαζοπράσινα σημεία. Αυτές οι μορφές θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν τοίχους, πόρτες, έπιπλα ή εσωτερικά πάνελ, παρότι η ανοιχτή τους διάταξη επιτρέπει πολλαπλές ερμηνείες. Η κύρια λειτουργία τους είναι να προσδίδουν ύψος και να διαχωρίζουν τις δύο μεγάλες σκοτεινές περιοχές της σύνθεσης.

Δεξιά βρίσκεται μια τσαγιέρα με στρογγυλό σώμα, καμπύλο ράνδο, και ευρύ χείλος. Η επιφάνειά της συνδυάζει λευκό, γκρι, μαύρο, μπλε, ροζ και μικρές κοκκινωπές πινελιές. Το καπάκι φέρει έναν στρογγυλό κώνο, και το περίγραμμα γενικά ξεχωρίζει μπροστά στο σκοτεινό φόντο. Η τσαγιέρα φαίνεται να στηρίζεται πάνω σε ένα μικρό ωοειδές πιάτο, που φέρνει μια λεπτή ροζ και γαλάζια νότα.

Το «ράμφος» της τσαγιέρας κατευθύνεται προς τα αριστερά, δημιουργώντας συν visually σύνδεσμο με το φρουτόρι. Η καμπύλη του φαίνεται να δείχνει προς τα φύλλα και τα φρούτα, σαν να έχουν μια σιωπηλή συνομιλία. Το χέρι, που βρίσκεται δεξιά, έχει μια γωνιώδη και στιβαρή μορφή. Η αντίθεση μεταξύ του καμπυλωτού «ράμφους» και του γεωμετρικού χεριού φέρνει δυναμισμό στο αντικείμενο.

Η επιφάνεια της τσαγιέρας περιέχει κάθετες γραμμές, ακανόνιστους περιγράμματα και μικρές ζώνες χρώματος που υποδηλώνουν αντανακλάσεις από τα κοντινά στοιχεία. Κάποιοι μπλε και μωβ τόνοι σχετίζονται με τις γραμμές του τραπεζιού, ενώ οι ροζ λεπτομέρειες θυμίζουν τα φρούτα. Αυτή η χρωματική επανάληψη ενσωματώνει την τσαγιέρα στη σκηνή και αποτρέπει το να φαίνεται απομονωμένη.

Πάνω από την τσαγιέρα, στην επάνω δεξιά γωνία, εκτείνεται ένα μακρύ αντικείμενο σε μπεζ χρώμα με στρογγυλό σχήμα. Διάτρητο από μαύρες γραμμές κάθετες και οριζόντιες, συνοδευόμενο από μια λεπτή μπλε ζώνη και αρκετά μαύρα σημεία. Το δεξί άκρο του παρουσιάζει κόκκινες και ανοιχτές ζώνες. Μπορεί να θυμίζει τραπέζι, εργαλείο, δίσκο ή κάποιο οικιακό σκεύος που βρίσκεται πάνω σε μια ανυψωμένη επιφάνεια.

Το φόντο αυτής της ζώνης είναι βαθιά σκοτεινό και υιοθετεί μια καμπυλωτή μορφή που περιβάλλει το ανώτερο αντικείμενο και την τσαγιέρα. Αυτή η μεγάλη μαύρη μάζα δημιουργεί ένα είδος οπτικού τόξου που εστιάζει την προσοχή στα φωτεινά στοιχεία. Ταυτόχρονα, επιδιώκει έναν διάλογο με το μαύρο μπλοκ αριστερά, κλείνοντας τη σύνθεση από αμφότερες τις άκρες.

Στην κάτω δεξιά γωνία εμφανίζονται διάφορες λευκές και σκοτεινές επικαλύψεις σχημάτων. Μία από αυτές, μακριά και άσπρη, θυμίζει μαχαίρι ή ένα ασημικό εργαλείο τοποθετημένο διαγώνια. Κοντά παρατηρούνται επιφάνειες μπεζ, μαύρες και καφέ που θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν πιάτα, χαρτιά, συρτάρια ή θραύσματα επίπλων. Η τοποθέτησή τους εισάγει αίσθηση οικιακής δραστηριότητας και αντικείμενα που συγκεντρώνονται πάνω σε ένα καθημερινό τραπέζι.

Η σύνθεση οργανώνεται μέσω αντιθέσεων ανάμεσα σε καμπύλες και ευθείες γραμμές. Το φρουτόρι, τα φρούτα, το ράμφος της τσαγιέρας και το καπάκι της παρουσιάζουν κυρτές περιγράμματα, ενώ τα έπιπλα, πάνελ και επίπεδα φόντου δομούνται από ορθογώνια και διαγώνια. Αυτή η αντίθεση παρέχει ισορροπία και μετατρέπει μια φαινομενικά απλή σκηνή σε μια οπτικά γεμάτη σχέση κατασκευή.

Επίσης είναι σημαντική η αντίθεση μεταξύ ζεστών και ψυχρών χρωμάτων. Τα κόκκινα, πορτοκαλί, κίτρινα και καφέ προσφέρουν ζεστασιά, ενώ τα μπλε, μωβ, πράσινα και γκρι εισάγουν φρεσκάδα. Οι μικρές φωτεινές πινελιές ξεχωρίζουν έντονα πάνω από τις μεγάλες σκοτεινές επιφάνειες. Με αυτόν τον τρόπο, το βλέμμα μετακινείται συνεχώς ανάμεσα στα φρούτα, την τσαγιέρα και τα διάφορα αντικείμενα του περιβάλλοντος.

Η σκηνή δεν δείχνει καμία ανθρώπινη φιγούρα, αλλά η παρουσία της τσαγιέρας, του φρουτόριου και των εργαλείων υποδεικνύει έναν οικείο χώρο κατοικίας. Φαίνεται σαν ένα τραπέζι έτοιμο για μια παύση, ένα πρωινό ή ένα απογευματινό σνάκ, αν και τα αντικείμενα παραμένουν άκαμπτα και δεν εμφανίζεται κάποια συγκεκριμένη ενέργεια. Αυτή η απουσία ανθρώπων προσθέτει σιωπή και μετατρέπει τα καθημερινά αντικείμενα σε απόλυτους πρωταγωνιστές.

Το έργο μπορεί να ερμηνευτεί ως προβληματισμός για την ομορφιά των απλών αντικειμένων. Μια τσαγιέρα, μερικά φρούτα και ένα κοινό τραπέζι αποκτούν έντονη παρουσία χάρη στην τοποθέτησή τους και τη σχέση ανάμεσα στα σχήματά τους. Τα αντικείμενα φαίνονται να διατηρούν τη μνήμη αυτών που τα χρησιμοποιούν, μεταμορφώνοντας μια οικιακή σκηνή σε μια προσωπική και ελαφρώς μυστηριώδη εικόνα.

Συνολικά, αυτός ο πίνακας προσφέρει μια φυσική νεκρή φύση με μεγάλη προσωπικότητα, χτισμένη γύρω από ένα πολύχρωμο φρουτόρι και μια διαφανή τσαγιέρα που ξεχωρίζουν μέσα σε ένα εσωτερικό κυριαρχούμενο από γεωμετρικές μορφές και σκούρους τόνους. η ποικιλία των φρούτων, φύλλων, εργαλείων και επιφανειών δημιουργεί μια πλούσια και δυναμική σύνθεση, ενώ οι αντιθέσεις ανάμεσα σε φως, σκιά, καμπύλες και ορθογώνια προσφέρουν ισορροπία. Το έργο μεταδίδει οικειότητα, σιωπή και μια ανανεωμένη ματιά στη φυλακτική ομορφιά κρυμμένη στα καθημερινά αντικείμενα.