Lluís Domingo Abelló (1917) - La arboleda verde

Pictura Subastas παρουσιάζει this magnificent έργο τέχνης που ανήκει στον Domingo Abelló, το οποίο απεικονίζει μια εκτεταμένη συστάδα ελαιόδεντρων σε πράσινα και κυματιστά πεδία, κάτω από έναν ουρανό βαθύ γαλάζιο που προαναγγέλλει τη μετακίνηση του ανέμου και των συννέφων. Η ζωγραφική ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική της και την υψηλή εικαστική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 71x81x6 cm.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 46x55 cm.
· Λιθογραφημένο λάδι πάνω σε σανίδα, υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη αριστερά της έργου, Domingo Abelló.
· Το έργο βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.
· Το έργο πωλείται με όμορφο κάδρο (included in the auction as a gift).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Gironа.

Σημείωση: Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του Lot. Ψευδο-ψηφιακή προβολή σε mockup κατευθυντήρια· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο όσον αφορά το χρώμα, την κλίμακα και τις λεπτομέρειες.

Το πλαίσιο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να εξασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτό τον πίνακα παρουσιάζει ένα ευρύ τοπίο υπαίθρου κυριαρχούμενο από μια διαδοχή φουντωμένων δέντρων που εκτείνονται από το πρώτο επίπεδο μέχρι τους λόφους οριζόντιας ορίζουσας. Η βλάστηση, πλούσια και γεμάτη από διαφορετικούς τόνους πράσινου, καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης, ενώ ένας βαθύς και μεταβαλλόμενος γαλάζιος ουρανός καλύπτει την άνω ζώνη. Το σκηνικό μεταδίδει τη φρεσκάδα ενός εύφορου, ανοιχτού και ήσυχου τοπίου, όπου τα δέντρα φαίνονται να μεγαλώνουν ελεύθερα ακολουθώντας τις κυματοειδείς ανόδου του εδάφους.

Στο πρώτο επίπεδο διακρίνονται τρία δέντρα μεγάλης διάστασης, οι κόµπες των οποίων σχηματίζουν μια δυνατή πράσινη ζώνη. Οι κορμοί τους ανεβαίνουν από το κάτω μέρος και χωρίζονται σε κοντά κλαδιά που στηρίζουν πυκλό φύλλωμα. Η εγγύτητα αυτών των δειγμάτων τα καθιστά είσοδο φυσική στο τοπίο, φέρνοντας τον θεατή πολύ κοντά στη φιάλη.

Το αριστερό δέντρο έχει ανοιχτό κορμό και λίγο κεκλιμένο. Το φύλλωμα του εκτείνεται προς τις δύο πλευρές με ένα συνδυασμό βαθιών πρασίνων, τιρκουάζ, κίτρινων και μικρών περιοχών σχεδόν μαύρων. Η ακανόνιστη περίμετρος υποδηλώνει φύλλα που ταλανίζονται από τον άνεμο, ενώ οι εσωτερικές σκιάσεις δίνουν όγκο και αίσθηση μεγάλης πυκνότητας βλάστησης.

Στο κέντρο υψώνεται άλλο δέντρο με πιο σκούρο κορμό και κάθετο προσανατολισμό. Το φύλλωμα διαιρείται σε διάφορες ομάδες φύλλων που συνδιαλέγονται με γαλάζια-πράσινους, σμαραγδένιους και κιτρινοχρωματισμούς. Το άνοιγμα ανάμεσα στα κλαδιά επιτρέπει να θαυμάσει μέρος του πεδίου πίσω. Αυτό το κεντρικό δέντρο λειτουργεί ως σημείο ενώσεως μεταξύ του πρώτου επίπεδου και των σειρών βλάστησης που προχωρούν προς τη μακρινή απόσταση.

Στα δεξιά εμφανίζεται ένα τρίτο δέντρο μεγάλης παρουσίας, με πλούσια κόμη που επεκτείνεται πέρα από το όριο της εικόνας. Οι τόνοι του πράσινου συνδέονται με βιολεϊ, βαθύ κόκκινο και πολύ σκοτεινά που υπογραμμίζουν τις σκιές. Ο κορμός κατεβαίνει με σταθερότητα στη γη και προσφέρει σταθερότητα στο σύνολο. Η θέση του εξισορροπεί οπτικά το αριστερό δέντρο.

Τα φύλλα αυτών των τριών δειγμάτων σχεδόν αγγίζονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας μια συνεχής ζώνη. Ωστόσο, κάθε δέντρο διατηρεί μια δική του σιλουέτα και αναγνωρισιμότητα. Οι διαφορές σε μέγεθος, κλίση και χρώμα δημιουργούν έναν ποικίλο ρυθμό που αποφεύγει τη μονοτονία. Η επανάληψη των στρογγυλών μορφών ενισχύει την ιδέα ενός καλλιεργημένου δάσους ή ενός πεδίου ελαιόδεντρων.

Το έδαφος του πρώτου επιπέδου αποτελείται από ήπιους πράσινους, τιρκουάζ, γκρι, ώχρες, καφέδες και μικρές κόκκινες αποχρώσεις. Κάποιες ζώνες φαίνονται καλυμμένες με χορτάρι, ενώ άλλες αποκαλύπτουν τη γη. Οι θερμές ζώνες που διατρέχουν οριζόντια το κάτω μέρος θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν πέτρες, ρίζες, δρόμους ή τομείς γης όπου η βλάστηση είναι λιγότερο πλούσια.

Πίσω από την πρώτη γραμμή δέντρων εκτείνεται ένα φωτεινό πεδίο με κιτρινοπράσινα. Οι διάφορες οριζόντιες ζώνες προτείνουν ήπιους κλιμακωτούς ή ψιλά οριζόντια ή διαδρομές που διασχίζουν τη φάρμα. Οι φωτεινές ζώνες φαίνονται ότι δέχονται άμεσα το φως, ενώ οι πιο έντονες πράσινες περιοχές υποδηλώνουν μικρές κατάθλιψηes ή περιοχές καλυμμένες από πιο πυκνή βλάστηση.

Στο ενδιάμεσο επίπεδο εμφανίζεται μια νέα σειρά δέντρων, ελαφρώς μικρότερη. Οι σκοτεινοί κορμοί τους κλίνουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις και στηρίζουν στρογγυλά φύλλα που επαναλαμβάνουν τα σχήματα των κοντινών δειγμάτων. Αυτή η διαδοχή παρέχει βάθος και επιτρέπει τη φαντασία μιας ευρέως εκτεινόμενης καλλιέργειας που συνεχίζει πέρα από οπτικά ορατό.

Ένα από τα δέντρα του μεσαίου επιπέδου, τοποθετημένο προς τα αριστερά, φαίνεται να κλίνει αρκετά έντονα. Το φύλλωμα αποτελείται από σκούρα πράσινα, γαλαζωπά και κίτρινα. Η κλίση του κορμού και η κατεύθυνση των κλαδιών προσδίδουν κίνηση, σαν ο άνεμος να διασχίζει το τοπίο από τη μια μεριά και να αναγκάζει τα δέντρα να προσαρμοστούν στη δύναμή του.

Στο κέντρο παρατηρείται ένα άλλο δέντρο με φύλλωμα που αποκτά σχεδόν κυκλικό σχήμα. Τα ανοιχτόχρωμα πράσινα μέρη του άνω μέρους αντιπαρατίθενται με τις μπλε-αχρώς σκιές και μωβ του εσωτερικού. Γύρω του εμφανίζονται άλλες μάζες βλάστησης που επικαλύπτονται, δημιουργώντας την εντύπωση ενός πεδίου γεμάτου δέντρα διατεταγμένα σε διαφορετικά επίπεδα.

Η ζώνη δεξιά του ενδιάμεσου επιπέδου συγκεντρώνει αρκετά δέντρα κοντά το ένα στο άλλο. Οι κόμη τους σχηματίζουν μια ζώνη πράσινη και σκοτεινή που ενσωματώνεται με το έδαφος στο φόντο. Η επανάληψη των κορμών και των κλάδων δημιουργεί ρυθμό διαγώνιο που οδηγεί το βλέμμα προς τον λόφο στο πάνω δεξί τμήμα.

Στον ορίζοντα διατείνονται ευρύς λόφος σε αποχρώσεις ανοιχτών πράσινων, τιρκουάζ και γαλάζιων. Στη επιφάνειά του παρουσιάζονται μικρές στρογγυλές μορφές που αντιπροσωπεύουν πιο απομακρυσμένα δέντρα. Το μικρό τους μέγεθος συμβάλλει στην αίσθηση βάθους. Κάποια εμφανίζονται ως απλά μουντζουρες πράσινες, ενώ άλλα διατηρούν μια ελαφριά ένδειξη του κορμού και του φύλλου.

Η διάταξη των δέντρων πάνω στον λόφο υποδηλώνει τοπίο καλλιεργημένο επί γενεές. Δεν υπάρχουν κατασκευές ούτε ανθρώπινες φιγούρες, αλλά η κανονικότητα ορισμένων σειρών επιτρέπει να φανταστεί η επέμβαση αυτών που δουλεύουν τη γη. Η ανθρώπινη παρουσία γίνεται αντιληπτή έμμεσα στην οργάνωση του τοπίου και στη φροντίδα της φρεσκαριάς.

Στο αριστερό πλευρό του ορίζοντα υψώνεται ένας πιο υψηλός λόφος. Η επιφάνειά του συνθέτει έντονα πράσινα, κίτρινά και μικρούς γαλάζιους τόνους. Η στρογγυλεμένη μορφή αυτής της ανύψωσης contrasts με την οριζόντια καταιγίδα του κεντρικού πεδίου. Η παρουσία του βοηθά στο κλείσιμο του τοπίου και δημιουργεί μια σταδιακή μετάβαση προς τον ουρανό.

Δίπλα δεξιά, οι λόφοι είναι πιο ήπιοι και συνοδεύονται από μια ζώνη ώχρας και κόκκινων. Αυτή η θερμή ζώνη μπορεί να παραπέμπει σε ξεραμένο γη, ένα μακρινό μονοπάτι ή ένα κομμάτι γης πρόσφατα καλλιεργημένο. Οι μικρά δέντρα πάνω στην κορυφογραμμή φαίνονται να διαγράφονται απέναντι στον ουρανό και να σημαίνουν το όριο μεταξύ γης και αέρα.

Ο ουρανός έχει μεγάλη δύναμη μέσα στη σκηνή. Τα βαθιά μπλε κυριαρχούν σε ολόκληρη την άνω ζώνη και ποικίλλουν από βαθιές αποχρώσεις σε ανοιχτές και φωτεινότερες. Μεταξύ τους εμφανίζονται μικρές κίτρινες, λευκές και πράσινες ανοιχτόχρωμες ανοιχτές περιοχές που υποδηλώνουν ένα φως που διαπερνά ανάμεσα από τα σύννεφα.

Η ατμόσφαιρα φαίνεται ασταθείς και μεταβαλλόμενη. Κάποιες περιοχές του ορίζοντα παρουσιάζουν σημαντικό σκοτάδι, ενώ άλλες επιτρέπουν το φως να φτάσει στα πεδία. Αυτή η εναλλαγή σκέφτεται μια θυελλώδη ημέρα, ίσως πριν από μια καταιγίδα, κατά την οποία τα σύννεφα διασκορπίζονται γρήγορα και μετατρέπουν συνεχώς τον φωτισμό του τοπίου.

Ο αντίθεση μεταξύ του γαλάζιου ουρανού και της πράσινης βλάστησης δημιουργεί μια εικόνα γεμάτη φρεσκάδα. Παρότι και οι δύο ανήκουν σε ένα ψυχρό φάσμα, τα κίτρινα, ώχρες, κόκκινες και βιολέτες εισάγουν ποικιλία και ζεστασιά. Αυτές οι μικρές πινελιές χρώματος διανέμονται σε ολόκληρη τη σκηνή και αποφεύγουν το τοπίο να φαίνεται ομοιογενές.

Το φως φαίνεται να διαπερνά τα πεδία με ακανόνιστο τρόπο. Κάποιες ζώνες παίρνουν ένα πολύ φωτεινό κιτρινοπράσινο, ενώ άλλες παραμένουν καλυμμένες από μπλε σκιάσεις. Οι δέντρα επίσης εμφανίζουν αυτήν την εναλλαγή ανάμεσα σε φως και σκιά, ενισχύοντας την εντύπωση ότι τα σύννεφα κινούνται πάνω από το έδαφος και ρίχνουν κινούμενες σκιές.

Η σκηνή μεταδίδει ένα αίσθημα έντονης φυσικής ζωής. Τα δέντρα φαίνονται ανθεκτικά, βαθιά ριζωμένα στη γη και συνηθισμένα στον άνεμο. Οι κεκλιμένοι κορμοί τους και τα πυκνά φύλλα υποδηλώνουν ότι έχουν αναπτυχθεί προσαρμοζόμενοι στο περιβάλλον. Το δάσος μετατρέπεται έτσι σε μια εικόνα συνέχειας, δύναμης και διάρκειας.

Το τοπίο προσκαλεί επίσης να φανταστεί κανείς τους ήχους του πεδίου: ο άνεμος ανάμεσα στα φύλλα, η τριβή των κλάδων, η κίνηση του χόρτου και η σιωπή των απομακρυσμένων λόφων. Η απουσία ανθρώπων επιτρέπει στη φύση να εξασφαλίζει το πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο θεατής μπορεί να αισθανθεί ότι βρίσκεται μέσα στον αγρό, προστατευμένος από τα δέντρα και περιτριγυριζόμενος από μια ευρεία ποικιλία πρασινάδων.

Ο συνδυασμός διατηρεί μια ισορροπία μεταξύ εγγύτητας και απόστασης. Οι μεγάλοι δέντρα του πρώτου επιπέδου προσφέρουν σταθερότητα, οι σειρές ενδιάμεσες δημιουργούν βάθος και οι λόφοι στο background διευρύνουν το τοπίο. Ο ουρανός, από την πλευρά του, καλύπτει ολόκληρη τη σκηνή με μια δυναμική ατμόσφαιρα που αντίκειται στη σταθερότητα των κορμών.

Συνόψιζοντας, αυτός ο πίνακας προσφέρει μια ζωντανή και φωτεινή άποψη ενός αγροτικού τοπίου καλυμμένου από ένα εκτεταμένο δάσος, πιθανώς ένα πεδίο ελαιόδεντρων, που εκτείνεται μέχρι τις απαλές πλαγιές του ορίζοντα. Οι πολλαπλοί πράσινοι τόνοι, οι κεκλιμένοι κορμοί, οι ώχρες γης και ο γαλάζιος ουρανός με μεταβαλλόμενα σύννεφα συνθέτουν μια σκηνή γεμάτη κίνηση και βάθος. Το έργο μεταδίδει φρεσκάδα, ελευθερία και μια βαθιά σύνδεση με τη φύση, γιορτάζοντας την ανθεκτικότητα των δέντρων και τη γαλήνη της ζωής στην ύπαιθρο.