Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Πραγματοποιήθηκε σε χαρτί Vellum από 100% βαμβάκι υψηλής ανθιλίας.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαθήκης Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Συμπεριλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Specifikáte:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000ex.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ φιλοξενηθεί σε κάδρο ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε διατηρείται σε τέλεια κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά σε πλήρες πακέτο επίπεδης αποστολής από χαρτόνι ενισχυμένο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλειο με βάση την τρέχουσα αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση αγνοείσεως ή ζημίας, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja ενάντια στη βούληση των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στη Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές. Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άνθρωπο και καλλιτέχνη, είναι κατά κύριο λόγο το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει τον αντίποδα της διανοητικής ταραχής που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του 1920 μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εξέθεσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Νταδαϊσμό και τον σουρεαλισμό.
Ο ερεθισμός του αυθόρμητου εξπρεσιονισμού τον ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Πάλμα ντε Μαγιόρκα, ένα χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα είχε ονειρευτεί. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα της σύνδεσης με το τοπίο του Mont-roig πρώτα και της Μαγιόρκα αργότερα θα είναι καθοριστική στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές διερευνήσεις του. Ο Miró φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, στην συνεχείς αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, μη συνδεδεμένου με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εμφανίσεις, είναι μέσα από το πλαστικό γεγονός όπου ο Joan Miró δείχνει τη στάση του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουγία ενός μοναδικού και εξαιρετικά προσωπικού γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποδοτική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εξαιρετικά αυθόρμητες και αδιαφανείς εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν την εφευρετική τόλμη των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν ευθύνη της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 έγχρωμες, από τις οποίες 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja ενάντια στη βούληση των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κατά κύριο λόγο Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίθετο της διανοητικής ταραχής που βιώνει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του 1920 μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εξέθεσε μαζί με Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Νταδαϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, εν μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Ο ριζωμένος τόπος με το τοπίο Mont-roig πρώτα και με τη Μαγιόρκα μετά θα είναι καθοριστικός στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες του. Ο Miró φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, στην συνεχώς αναζητούμενη παγκόσμια και καθαρή εργασία, μη συνδεδεμένος με κανένα κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εμφανίσεις, είναι μέσα από το πλαστικό γεγονός όπου ο Joan Miró δείχνει την εξέγερσή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία εξαιρετικά αποδοτική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εικόνες που διακρίνονται για την αυθόρμητη ανάπτυξή τους και τη μορφή τους χωρίς σαφή δομή του Miró, σχεδιασμένες άμεσα στην πέτρα με λίγα σκίτσα προκαταρκτικά, φέρνουν τον ζωηρό καινοτόμο αέρα των στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν ευθύνη της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, από τις οποίες οι 49 έγχρωμες, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.