Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Λιθογραφία του Joán Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για την εικονογράφηση του βιβλίου ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώντας Μόνο), γραμμένου από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδίδεται από Maeght Editeur το έτος 2004.
Δημιουργήθηκε σε χαρτί vellum από βαμβάκι υψηλής gramών διαστάσεων (250g).
Υπογράφεται στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο ύφος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Specifikations:

- Διαστάσεις χ répondre: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000ex.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαίρετη (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ κορνιζωθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, επομένως διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί με προσοχή σε επίπεδη χαρτοκιβώτιο από χαρτόνι ενισχυμένο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρη ασφάλεια για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joán Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην ακαδημία La Llotja εναντίον της θέλησης των γονέων του, που ήθελαν να εργαστεί με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές. Τα τοπία του, συναισθηματικά, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μάγκαρο and αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό της επαρχίας Baix Camp, θα είναι ο αντίποδας της πνευματικής αναταραχής που βιώνει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέτει μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, την Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Νταδαϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του τεσσαρακοστού.
Αργότερα, το 1956, εν μέσω Δευτέρας Παγκόσμιας Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα είχε ονειρευτεί. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτών και κεραμικών, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στον τόπο Mont-roig πρώτα και στη Μαγιόρκα μετά θα αποδειχθεί καθοριστική για το έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του αναζητήσεις. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, στην μόνιμη αναζήτηση ενός συνολικού και αγνού έργου, χωρίς ένταξη σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στην δημόσια έκφραση, είναι μέσα από την πλαστική πράξη όπου ο Joán Miró δείχνει την επανάστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το "Parler Seul" αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εικόνες яркως αυθόρμητες και αδιάρθρωτες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στην πέτρα με ελάχιστα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν την ζωηρή εφευρετικότητα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αυθεντικές λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 σε χρώμα, από τις οποίες 18 είναι hors-texte.