René Magritte (1898-1967) - Souvenir de voyage





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143139 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, Souvenir de voyage, λιθογραφία περιορισμένης έκδοσης σε βελγικό βελούδιν (BFK Rives vellum) 44 x 30 cm με υπογραφή πάνω στην πλάκα, παραγόμενη στο Βέλγιο μεταξύ 2000–2010 και πωλείται από ιδιοκτήτη ή μεταπωλητή, απεικονίζει πορτρέτο σε ανορθολογικό στυλ.
Περιγραφή από τον πωλητή
René Magritte (1898-1967), (d’apres) -υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Αιχνογραφία σε BFK Rives vellum.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Διαθήκης Magritte, πιστοποιημένη με τη τυφλή σφραγίδα Succession, υπογεγραμμένη στο πέτρινο κάτω αριστερά και με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 cm.
René Magritte, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι το έργο του του 1964, «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς από τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσης.
Σε αυτό το γοητευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει έναν συμβατικό εξωτερικό τοπία, ο θεατής αντιμετωπίζεται ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα∙ αιωρείται κάποιο κέντρο του οπτικού πεδίου. Πάνω από και γύρω από αυτήν την αινιγματική σφαίρα, στυλιζαρισμένα σύννεφα πληρούν τον ουρανό, αποδοσμένα με την χαρακτηριστική ακρίβεια αλλά και ονειροπόλα ποιότητα του Magritte.
Ο αλληλεπιδραστικός συνδυασμός αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και βαθιάς ξενίλας. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη για την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη οπτική. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφεί τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική ανησυχητική ατμόσφαιρα καθώς αποτελούν μέρος αυτής της παραξενιάς. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να αμφισβητήσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να θέσει ερωτήματα σχετικά με το τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί κανείς και τη φύση της αναπαράστασης.
René Magritte (1898-1967), (d’apres) -υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Αιχνογραφία σε BFK Rives vellum.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Διαθήκης Magritte, πιστοποιημένη με τη τυφλή σφραγίδα Succession, υπογεγραμμένη στο πέτρινο κάτω αριστερά και με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 cm.
René Magritte, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι το έργο του του 1964, «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς από τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσης.
Σε αυτό το γοητευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει έναν συμβατικό εξωτερικό τοπία, ο θεατής αντιμετωπίζεται ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα∙ αιωρείται κάποιο κέντρο του οπτικού πεδίου. Πάνω από και γύρω από αυτήν την αινιγματική σφαίρα, στυλιζαρισμένα σύννεφα πληρούν τον ουρανό, αποδοσμένα με την χαρακτηριστική ακρίβεια αλλά και ονειροπόλα ποιότητα του Magritte.
Ο αλληλεπιδραστικός συνδυασμός αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και βαθιάς ξενίλας. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη για την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη οπτική. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφεί τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική ανησυχητική ατμόσφαιρα καθώς αποτελούν μέρος αυτής της παραξενιάς. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να αμφισβητήσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να θέσει ερωτήματα σχετικά με το τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί κανείς και τη φύση της αναπαράστασης.

