Antoni Tapies - Memòria Personal

Λιθογραφικό αφιέρωμα του Antoni Tàpies (*).
Αυτό το έργο δημιουργήθηκε με αφορμή την ατομική έκθεση του καλλιτέχνη στην Erker Galerie St. Gallen μεταξύ 1988 και 1989.
Δημιουργήθηκε σε φύλλο λιθογραφίας υψηλής γραμματοσειράς.
Έκδοση πολυτελείας περιορισμένη σε 700 αντίτυπα.

Τεχνικές Προδιαγραφές:

Διαστάσεις: 74 x 54 εκ.
Έτος: 1988
Κατάσταση: Άριστη (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει τεθεί σε κάδρο ούτε εκτεθεί, και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό προσφέρεται σε πολύ καλή κατάσταση).
Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται και θα αποσταλεί με προσοχή σε σάκο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα βεβαιωθεί με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Antoni Tàpies γεννήθηκε το 1923 στη Βαρκελώνη (Ισπανία). Σπουδάζει ταυτόχρονα νομικά και σχέδιο στην Ακαδημία Valls (1943). Η στρατιωτική εξέγερση υπό τον Γενικό Φράνκο από το Μαρόκο εξαπλώνεται σε ολόκληρη τη Ισπανία και οδηγεί στον Εμφύλιο Πόλεμο. Ο Antoni Tapiès, αντίπαλός του εσωτερικού στον δικτάτορα, καθίσταται οριστικά σημαδεμένος από αυτόν τον αδυσώπητο πόλεμο.
Το 1948 είναι συνιδρυτής του γκρουπ “Dau al Set” και του ομώνυμου περιοδικού. Γνωρίζει τον Joan Miró. Μετά από μια περίοδο παραγωγής υπερρεαλιστικών έργων, ο Tapiès στρέφεται προς τη φιλοσοφία και την Ανατολική τέχνη, ειδικά προς την καλλιγραφία. Ο Tàpies μεταμορφώνει ποικίλα υλικά, συχνά τα φτωχότερα, σε ζωγραφικά σημάδια.
Η πρώτη ατομική του έκθεση οργανώνεται το 1950. Ο καλλιτέχνης ενσωματώνει χρώματα και απολιθώματα σε μπλοκ γεμάτα με κόλλες, άμμο και γύψο που θα γίνουν “τείχοι που θα μαρτυρούν τον μαρτυρικό λαό μας”. Ο Tapiès χρησιμοποιεί εφημερίδες, κομμάτια σκοινιών για συνθέσεις κολάζ με κοινωνικό καιProvocative意味.
Το 1951, στο Παρίσι, συναντά τους Braque, Picasso, ανακαλύπτει την αφαιρετική τέχνη με τον Dubuffet και τον Fautrier και τα κείμενα του Michel Tapié. Ο καλλιτέχνης προσανατολίζεται προς πιο εικονικές συνθέσεις στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Ο σταυρός αποτελεί επαναλαμβανόμενο σύμβολο στο έργο του, είτε σε ζωγραφιστό είτε σε γραφικό έργο, πολλά έργα που εξελίσσει παράλληλα. Οι σχισμένες και γδαρμένες συνθέσεις του εξακολουθούν να εκφράζουν κριτική στάση. Οι αποτυπώματα και τα ίχνη αποκαλύπτουν μια εσωτερική περισυλλογή.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Tapiès πραγματώνει “εγκαταστάσεις” και ασχολείται με την τέχνη της κεραμεικής και του μωσαϊκού. Από το 1962 μεγάλα μουσεία οργανώνουν αναδρομικές εκθέσεις της δουλειάς του (Hanover 1962, Βιέννη 1968, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Παρισιού 1973, περιοδεύουσα αναδρομή στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1988…).
Ο Antoni Tapiès είναι ο συγγραφέας αρκετών έργων με σκέψεις για την τέχνη: “Πρακτική της τέχνης” (1970), “Η Τέχνη κατά της Αισθητικής” (1974). Ο Antoni Tapiès ζούσε και εργαζόταν στη Βαρκελώνη, πόλη όπου εδραιώνει το Ίδρυμά του, που ιδρύθηκε το 1984. Ο καλλιτέχνης απεβίωσε στις 6 Φεβρουαρίου 2012, σε ηλικία 88 ετών.