Tony Agostini (1916-1990) - Chaise Verte

Αυτό το χρωματιστό ελαιογραφικό έργο του Tony Agostini αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της στενής εσωτερικής και ανθοστάσιου της παρισινής σχολής, ριζωμένο στην παράδοση της École de Paris.

- Καλλιτέχνης: Tony Peter Agostini (1916-1990)
- Μέσο: ελαιογραφία σε καμβά
- Διαστάσεις: 22 x 12 εκ. (χωρίς κάδρο); 39 x 29 εκ. (με κάδρο)
- Περίοδος: +/- 1960
- Υπογεγραμμένο: δεξιά κάτω και στην πίσω πλευρά του καμβά
- Πωλείται με κάδρο

Το προς πώληση έργο δεν αποτελεί λιθογραφία, αλλά ένα μοναδικό, πρωτότυπο, χειρόγραφο ελαιογραφικό πίνακα. Τα νεκρής φύσης με την αγροτική καρέκλα (chaise rustique) ανήκουν στα πιο επιζητούμενα και εικονικά θέματα από το έργο του Agostini. Αυτό δεν είναι «ουδέτερο μελέτη», αλλά ένα πλήρες, αντιπροσωπευτικό κλειδί-έργο.

Κεντρικό σημείο αποτελεί μια κλασική, αγροτική ξύλινη καρέκλα με κάθισμα από φρυγανιές, επάνω στην οποία βρίσκεται ένα γυάλινο βάζο με ένα πλούσιο, θερμόχρωμο ανθοδέσμη. Ο Agostini δημιουργεί έντονο αντίθεση συμπληρώνοντας τις βαθιές, ζωντανές αποχρώσεις του τιρκουάζ και petrol μπλε της καρέκλας με τους ζεστούς μελιτερούς και τερακότα χρωματισμούς του ρυτιδικού και των λουλουδιών. Το υπόβαθρο αποτελείται από αφηρημένες, κάθετες ζώνες σε σκούρες, μελαγχολικές αποχρώσεις, κάνοντας τη κεντρική σύνθεση δυνατή και δίνοντάς της θεατρική βά depth.

Τα λουλούδια αποδίδονται με παχιά, αισθητή δομή βαφής (impasto). Αυτό δίνει στις ρόδες ή τις κορωνίδες μια γλυπτική, τρισδιάστατη υφή και μια ζωντανή δυναμική.

Βιογραφικό

Ο Tony Agostini (γεννημένος ως Antoine Sylvestre Agostini) υπήρξε εξέχων Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος, μέλος της μεταπολεμικής γαλλικής τέχνης της École de Paris. Είναι γνωστός για τα ισχυρά του νεκρής φύσης και την ικανότητά του να μετατρέπει καθημερινά εσωτερικά σε εκφραστικές, χρωματικές συνθέσεις.

Στη ζωγραφική γειτονιά του Μονμάρτρ συνάντησε επιδραστικά πρόσωπα όπως ο ζωγράφος Gen Paul και οι συγγραφείς Francis Carco και Marcel Aymé. Οι συναντήσεις αυτές τον έμπνευσαν να αφιερώσει τη ζωή του στην τέχνη από το 1946.

Η ζωντανή χρήση χρωμάτων του επηρεάστηκε βαθιά από τον γείτονά του Gen Paul. Για τη σαφή μορφή και τη σύνθεση, κοίταξε τα αρχές του Paul Cézanne, συνδυασμένα με κυβιστικές παραμορφώσεις.

Στα πρώτα του χρόνια δημιούργησε κυρίως τη δυναμική πλήθη και τη νυχτερινή ζωή της πόλης του Παρισιού με μια σκοτεινή παλέτα. Αργότερα το έργο του φωτίστηκε και μετατοπίστηκε προς το τοπία, τις εσωτερικές γκαλερί και τα οικεία νεκρές φύσεις.

Από τις πρώτες του εκθέσεις το 1947 και 1948, εξέθετε συχνά σε εξέχουσες γκαλερί όπως η Galerie Visconti (1951-1952) και η Galerie Charpentier (1957-1963) στο Παρίσι. Από το 1959 προσέλκυσε διεθνώς την προσοχή με ατομικές εκθέσεις στη Νέα Υόρκη και το Σαν Φρανσίσκο. Ήταν σταθερό πρόσωπο σε κορυφαίες ετήσιες παρισινές εκθέσεις, όπως το Salon des Peintres Témoins de leur Temps (από το 1953), τις εκθέσεις της École de Paris στη Galerie Charpentier και το Salon des Tuileries (1957).

Τα έργα του Tony Agostini ενσωματώνονται σε ποικίλες εθνικές και διεθνείς συλλογές μουσείων: Musée d'Art Moderne de Paris, Stedelijk Museum στην Αμστερνταμ, Pinakothek der Moderne στο Μόναχο, Musée Fesch στη Κορσική, Musée Toulouse-Lautrec στο Albi, Γαλλία και το Musée Matisse στο Le Cateau-Cambrésis, Γαλλία.