Αρχαία Αιγυπτιακή Faience Shabti ή Ushabti για τον Nanefer-senebek. 11,3 εκ. ύψος. 30η δυναστεία, 378–341 π.Χ.

Σαβτί ή Ουσάμπτι για τον Nanefer-senebek

Κείμενο: «Φώτισε τον Όσιρι του Nanefer-senebek, γιο του Her-udja, γεννημένου από Ta-net-per-nebu, δικαιωμένος»

- πιο όμορφο στα χέρια παρά στις εικόνες -

Αρχαία Αίγυπτος, 30η δυναστεία, 378–341 π.Χ.

Φαιένς

Υψος 11,3 εκ.

Προέλευση:
- Ιδιωτική συλλογή, Λονδίνο, αγοράστηκε στην αγορά τέχνης πριν το 1990.

Κατάσταση: Πολύ καλή, ολόκληρο, βλέπε φωτογραφίες.

Σε εξαιρετική κατάσταση. Έχει υποβληθεί σε διαδικασία καθαρισμού και αποκατάστασης.

Αυτή η φιγούρα ουσαμπτί παριστάνεται ως εργάτης που κρατά δύο αρότρια για εργασία στα πεδία του Όσιρι στη μεταθανάτια ζωή. Φοράει μια τριμερή περούκα που πέφτει ανάμεσα στους ώμους. Διακρίνεται με γενειάδα τύπου Όσιρις που ολοκληρώνεται σε ένα σφιχτό προς τα εμπρός στυλ. Μόνο τα χέρια, σταυρωμένα στο στήθος και κρατώντας τα ήδη αναφερόμενα γεωργικά εργαλεία, ξεχωρίζουν από το μούμια μορφή σεντονιού που καλύπτει ολόκληρο το σώμα.

Υπάρχει ένα μπλοκ ιερογλυφικών στο σώμα. «Φώτισε τον Όσιρι του Nanefer-senebek, γιο του Her-udja, γεννημένου από Ta-net-per-nebu, δικαιωμένος». To τεμάχιο στηρίζεται σε μια μικρή βάση που το υψώνει.

Οι ουσαμπτί κατασκευάζονταν από ένα αρχικό δίλοβο καλούπι. Αφού συνενώθηκαν τα δύο κομμάτια και αφαιρέθηκαν οι τραχιές άκρες, και όσο το υλικό ήταν ακόμη υγρό, οι λεπτομέρειες της εικόνας επιδιορθώθηκαν και οι στήλες σχεδιάστηκαν πάνω στις οποίες θα εγχυνόνταν τα ιερογλυφικά. Αυτό σήμαινε ότι κάθε ουσαμπτί ήταν μοναδικό, παρόλο που προερχόταν από το ίδιο καλούπι.

Οι ουσαμπτί, ένας όρος που στην Αρχαία Αίγυπτο σημαίνει «απαντητές», ήταν φιγούρες που αντιπροσώπευαν άμεσα τον αποθανόντα. Εμφανίστηκαν στο Μέσο Βασίλειο και η χρήση τους έγινε δημοφιλής στην Νέα Βασιλεία. Αποτελούσαν μέρος των ταφικών αγαθών. Τον έκτο κεφάλαιο του Βιβλίου του Νεκρού συχνά ήταν γραμμένο στη φιγούρα ή μια απλούστερη εκδοχή με το όνομα και τον τίτλο του αποθανόντος. Η χρήση αυτών των ταφικών φιγούρων επέτρεπε στον κάτοχο να απολαύσει τη μεταθανάτια ζωή, καθώς οι ουσαμπτί λειτούργησαν ως μορφή αντικαταστάτη εργάτη για τον κάτοχο στα πεδία του Άαρου, τον αρχαίο αιγυπτιακό παράδεισο, καθώς οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα πνεύματα αυτών των φιγούρων θα εργαζόντουσαν γι’ αυτούς και έτσι θα εξασφάλιζαν τη διατροφή τους στη μεταθανάτια ζωή. Υπήρχαν 365 ουσαμπτί τοποθετημένα μεταξύ των ταφικών αγαθών, ένα για κάθε ημέρα του έτους. Μαζί με αυτά μπορεί να υπήρχαν 36 επίβλεποντες που θα ήταν υπεύθυνοι για κάθε εργάτικη ομάδα που αποτελούντο από 10 εργάτες, και έτσι να αποφευχθεί οποιαδήποτε εξέγερση στις τάξεις. Αυτές οι φιγούρες μπορούσαν να βρεθούν σε ένα ειδικό ξύλινο κουτί ή να τοποθετηθούν σε μια άτυπη ομαδοποίηση σε έναν χώρο κοντά στο υπόλοιπο σαρκοφάγγου. Στην Ύστερη Περίοδο οι φιγούρες αυτές παρήχθησαν μαζικά. Ο αριθμός αυξήθηκε και η χρήση τους έγινε συχνότερη στους τάφους αυτής της περιόδου.

Το υλικό κατασκευής της ουσαμπτί είναι φαιάνς, που αποτελείται από λεπτή άμμο κεραμικοποιημένη με ανθρακικά νατρίου και ανθρακικό νάτριο που εξήχθη από το νατρόν. Ξεψημένη στους 950 βαθμούς Κελσίου, το μίγμα δίνει ένα φινίρισμα παρόμοιο με εποξεική επίστρωση με τα ανθρακικά να σχηματίζουν διαφανές γυαλιστερό πέπλο. Ήταν μια απλή διαδικασία και συνεπώς όχι ακριβή. Οι πράσινες και μπλε τόνοι επιτεύχθηκαν με την προσθήκη μερικών γραμμαρίων οξειδίου χαλκού που εξήχθη από μολάχιτη ή αζουρίτη. Οι κόκκινοι τόνοι επιτεύχθηκαν με οξειδίωση σιδήρου, οι βαθύ μπλε με κοβάλτιο, το μαύρο με ανάμιξη οξειδίου σιδήρου και μαγνησιακού οξειδίου με νερό. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να βαφτούν οι επιλεγμένες λεπτομέρειες στο επιλεγμένο χρώμα με ένα βουρτσάκι πριν το καψίδιο.