Ένα μπρούτζινο μενταγιόν - Gan - Μπουρκίνα Φάσο (χωρίς τιμή ασφαλείας)
06
ημέρες
13
ώρες
56
λεπτά
32
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Julien Gauthier
Δέκα χρόνια εμπειρίας στον τομέα των ιστορικών όπλων, των πανοπλιών και της αφρικανικής τέχνης.
Εκτιμήστε € 150 - € 200
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142857 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Χάλκινο pendant Gan από το Μπισκίνα, περιοχή Banfora, Γκαν, ύψος 6,5 cm, βάρος 70 g (συμπεριλαμβάνει βάση), σε λογική κατάσταση, πωλείται με βάση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Μπρούτζινο μενταγιόν Gan, γλυπτό
Περιοχή Μπανφορa, Μπουρκίνα Φάσο.
Μέδουρη αποχρωματισμός καφέ-μαύρου με κηλίδες ώχρας.
Αυτό το μπρούτζινο μενταγιόν, γνωστό ως «Gan», διαθέτει τρίγωνο πλακίδιο με στρογγυλεμένες γωνίες, επικεtotal από μια παχιά αλυσίδα ανάρτησης της οποίας η βάση τονίζεται από δύο υψωμένες ράβδους. Ένας υψωμένος περίγραμμα, σημαδεμένος με οβελιαίες τομές που θυμίζουν ένα στριμμένο κορδόνι, περιβάλλει το κύριο πρόσωπο. Τρία στιλιστικά πουλιά τοποθετημένα κάθετα στο μπροστινό μέρος, όλα στραμμένα αριστερά, το καθένα με ραβδωτό ράμφος, κυκλικό μάτι, υψωμένο φτερό και ουρά αποδομημένη με παράλληλες γραμμές. Η επανάληψη αυτά τα σχέδια δομεί το σχέδιο, ενώ το ανάποδο, που είναι σχεδόν επίπεδο, δεν φέρει εμφανή εικονογραφικό μοτίβο. Η επιφάνεια συνδιάζει έναν καφέ-μαύρο χρωματισμό με περιοχές ώχρας και εναποθέσεις που παρεμβάλλονται στις κοιλότητες· οι ανυψωμένες περιοχές εμφανίζουν ομαλότερες, λίγο γυαλιστερές περιοχές. Από αποστρατιωτική οπτική, αυτό το αντικείμενο μπορεί να συγκριθεί με τα μέταλλα γυαλίσματα που έχουν τεκμηριωθεί ανάμεσα στον λαό Gan του νοτιοδυτικού Μπουρκίνα Φάσο, ορισμένα από τα οποία εξυπηρετούν προστατευτικό ρόλο· οι αναπαραστάσεις ζώων επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο σε αντικείμενα που σχετίζονται με θεότητες φύλακες και τη μνήμη του βασιλείου.
Η περιοχή Μπανφορa, νοτιοδυτικά του Μπουρκίνα Φάσο, αποτελεί γεωγραφικά και πολιτιστικά πλούσια περιοχή, κοντά στα σύνορα με την Αβιρί Ιβορι και το Μάλι. Εστιάζεται γύρω από την πόλη Μπανφόρα, και βρίσκεται στην Περιφέρεια Κάσκαντς (Cascades), ονόμα που προέρχεται από τα δραματικά φυσικά της χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων των γνωστών Καρφίγουλα Καρφιγκέλα (Καρφιγκέλα Καταρράκτες). Με τις εύφορες πεδιάδες, την πράσινη βλάστηση και το γραφικό τοπίο, η Μπανφόρα αντιπαραβάλλεται με τα πιο άνυδρα βόρεια μέρη του Μπουρκίνα Φάσο και διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη γεωργία και τον τουρισμό της χώρας.
Η Μπανφόρα φιλοξενεί διάφορες εθνοτικές ομάδες, κυρίως τους Gan, Gouin (Gwini), Turka, Diarra και Senufo. Κάθε ομάδα διατηρεί διακριτικές πολιτιστικές πρακτικές, γλώσσες και καλλιτεχνικές παραδόσεις. Οι Gan, ιδιαίτερα, φημίζονται για τη ρευστή χύτευση με μπρούντζο, με την κατασκευή μενταγιόν, μικρογλυπτών και ιεροτελεστικών αντικειμένων με τη μέθοδο της απώλειας κεριού. Τα μεταλλουργικά τους έργα φέρουν πνευματική φόρτιση και παίζουν ρόλο σε θρησκευτικές και προγονικές τελετές. Η απομόνωση των Gan στους κοντινούς λόφους Obiré βοήθησε στην ανάδειξη της καλλιτεχνικής τους κληρονομιάς και των βασιλικών τους παραδόσεων, συμπεριλαμβανομένου ενός τοπικού βασιλείου που εξακολουθεί να υφίσταται.
Το μενταγιόν Gan είναι ένα διακριτικό τεμάχιο από χυτομένου μετάλλου συνδεδεμένο με τον λαό Gan, μια μικρή αλλά πολιτιστικά πλούσια ομάδα γνωστή για τις προχωρημένες παραδόσεις κατεργασίας μπρούντζου. Αυτά τα μενταγιόν, συχνά από μπαρίσιο ή μπρούντζο με τεχνική απώλειας κεριού, συνήθως απεικονίζουν στιλιζαρισμένες ανθρώπινες ή ζωώδεις μορφές, μερικές φορές συνδυάζοντας και τα δύο σε μία σύνθετη μορφή. Τα μοτίβα - όπως ιππείς σε άλογα, μυθικά ζώα ή προγονικές φιγούρες - είναι βαθιά συμβολικά και συνδεδεμένα με τις πεποιθήσεις των Gan για προστασία, εξουσία και τον πνευματικό κόσμο.
Σε αντίθεση με καθαρά διακοσμητικά διακοσμητικά, τα μενταγιόν Gan συχνά λειτουργούσαν ως φυλακτά ή σύμβολα κοινωνικής θέσης, φοριούνται από αρχηγούς, θρησκευτικούς ηγέτες ή ικανωμένους/μυημένους. Πιστευόταν ότι ενσωματώνουν πνευματική δύναμη (nyama) και προσφέρουν προστασία από ατυχίες ή κακόβουλες δυνάμεις. Οι περίτεχνες τους σχεδιασμοί αντικατοπτρίζουν όχι μόνο τεχνική κυριαρχία αλλά και μια προφορική παράδοση όπου ο συμβολισμός είναι κλειδί· για παράδειγμα, ένας ιππέας μπορεί να συμβολίζει ηγεσία ή προγονική καθοδήγηση, ενώ τα χαρακτηριστικά ζωίου μπορεί να αντιπροσωπεύουν ιδιότητες όπως δύναμη ή επιτήδειά.
Αυτά τα μενταγιόν είναι μοναδικά στην τέχνη της Δυτικής Αφρικής λόγω της συγχώνευσης αφηρημένων και εικονογραφικών στοιχείων, και σπανίζουν επειδή οι Gan διατήρησαν τις παραδόσεις τους στην μεταλλουργία σε σχετική απομόνωση, παρά το γεγονός ότι γειτονικές ομάδες υιοθέτησαν άλλες μορφές τέχνης. Σήμερα τα μενταγιόν Gan εκτιμώνται τόσο ως πνευματικά αντικείμενα όσο και ως αξιοσημείωτα παραδείγματα εγχώριας αφρικανικής μεταλλουργίας.
Roy, Christopher D. Art of the Upper Volta Rivers. Alain and Francoise Chaffin, 1987.
Himmelheber, Hans. Negerkunst und Negerkünstler. F. Bruckmann, 1960.
Elliott, David. Art of Burkina Faso. Indiana University Press, 1984.
Μερικές πληροφορίες και φωτογραφίες παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και τεκμηρίωσης ιστορίας της τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.
Inv. No. MAZ29826
Ύψος: 6,5 εκ
Βάρος: 70 γρ. (συμπ. βάση)
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΜπρούτζινο μενταγιόν Gan, γλυπτό
Περιοχή Μπανφορa, Μπουρκίνα Φάσο.
Μέδουρη αποχρωματισμός καφέ-μαύρου με κηλίδες ώχρας.
Αυτό το μπρούτζινο μενταγιόν, γνωστό ως «Gan», διαθέτει τρίγωνο πλακίδιο με στρογγυλεμένες γωνίες, επικεtotal από μια παχιά αλυσίδα ανάρτησης της οποίας η βάση τονίζεται από δύο υψωμένες ράβδους. Ένας υψωμένος περίγραμμα, σημαδεμένος με οβελιαίες τομές που θυμίζουν ένα στριμμένο κορδόνι, περιβάλλει το κύριο πρόσωπο. Τρία στιλιστικά πουλιά τοποθετημένα κάθετα στο μπροστινό μέρος, όλα στραμμένα αριστερά, το καθένα με ραβδωτό ράμφος, κυκλικό μάτι, υψωμένο φτερό και ουρά αποδομημένη με παράλληλες γραμμές. Η επανάληψη αυτά τα σχέδια δομεί το σχέδιο, ενώ το ανάποδο, που είναι σχεδόν επίπεδο, δεν φέρει εμφανή εικονογραφικό μοτίβο. Η επιφάνεια συνδιάζει έναν καφέ-μαύρο χρωματισμό με περιοχές ώχρας και εναποθέσεις που παρεμβάλλονται στις κοιλότητες· οι ανυψωμένες περιοχές εμφανίζουν ομαλότερες, λίγο γυαλιστερές περιοχές. Από αποστρατιωτική οπτική, αυτό το αντικείμενο μπορεί να συγκριθεί με τα μέταλλα γυαλίσματα που έχουν τεκμηριωθεί ανάμεσα στον λαό Gan του νοτιοδυτικού Μπουρκίνα Φάσο, ορισμένα από τα οποία εξυπηρετούν προστατευτικό ρόλο· οι αναπαραστάσεις ζώων επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο σε αντικείμενα που σχετίζονται με θεότητες φύλακες και τη μνήμη του βασιλείου.
Η περιοχή Μπανφορa, νοτιοδυτικά του Μπουρκίνα Φάσο, αποτελεί γεωγραφικά και πολιτιστικά πλούσια περιοχή, κοντά στα σύνορα με την Αβιρί Ιβορι και το Μάλι. Εστιάζεται γύρω από την πόλη Μπανφόρα, και βρίσκεται στην Περιφέρεια Κάσκαντς (Cascades), ονόμα που προέρχεται από τα δραματικά φυσικά της χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων των γνωστών Καρφίγουλα Καρφιγκέλα (Καρφιγκέλα Καταρράκτες). Με τις εύφορες πεδιάδες, την πράσινη βλάστηση και το γραφικό τοπίο, η Μπανφόρα αντιπαραβάλλεται με τα πιο άνυδρα βόρεια μέρη του Μπουρκίνα Φάσο και διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη γεωργία και τον τουρισμό της χώρας.
Η Μπανφόρα φιλοξενεί διάφορες εθνοτικές ομάδες, κυρίως τους Gan, Gouin (Gwini), Turka, Diarra και Senufo. Κάθε ομάδα διατηρεί διακριτικές πολιτιστικές πρακτικές, γλώσσες και καλλιτεχνικές παραδόσεις. Οι Gan, ιδιαίτερα, φημίζονται για τη ρευστή χύτευση με μπρούντζο, με την κατασκευή μενταγιόν, μικρογλυπτών και ιεροτελεστικών αντικειμένων με τη μέθοδο της απώλειας κεριού. Τα μεταλλουργικά τους έργα φέρουν πνευματική φόρτιση και παίζουν ρόλο σε θρησκευτικές και προγονικές τελετές. Η απομόνωση των Gan στους κοντινούς λόφους Obiré βοήθησε στην ανάδειξη της καλλιτεχνικής τους κληρονομιάς και των βασιλικών τους παραδόσεων, συμπεριλαμβανομένου ενός τοπικού βασιλείου που εξακολουθεί να υφίσταται.
Το μενταγιόν Gan είναι ένα διακριτικό τεμάχιο από χυτομένου μετάλλου συνδεδεμένο με τον λαό Gan, μια μικρή αλλά πολιτιστικά πλούσια ομάδα γνωστή για τις προχωρημένες παραδόσεις κατεργασίας μπρούντζου. Αυτά τα μενταγιόν, συχνά από μπαρίσιο ή μπρούντζο με τεχνική απώλειας κεριού, συνήθως απεικονίζουν στιλιζαρισμένες ανθρώπινες ή ζωώδεις μορφές, μερικές φορές συνδυάζοντας και τα δύο σε μία σύνθετη μορφή. Τα μοτίβα - όπως ιππείς σε άλογα, μυθικά ζώα ή προγονικές φιγούρες - είναι βαθιά συμβολικά και συνδεδεμένα με τις πεποιθήσεις των Gan για προστασία, εξουσία και τον πνευματικό κόσμο.
Σε αντίθεση με καθαρά διακοσμητικά διακοσμητικά, τα μενταγιόν Gan συχνά λειτουργούσαν ως φυλακτά ή σύμβολα κοινωνικής θέσης, φοριούνται από αρχηγούς, θρησκευτικούς ηγέτες ή ικανωμένους/μυημένους. Πιστευόταν ότι ενσωματώνουν πνευματική δύναμη (nyama) και προσφέρουν προστασία από ατυχίες ή κακόβουλες δυνάμεις. Οι περίτεχνες τους σχεδιασμοί αντικατοπτρίζουν όχι μόνο τεχνική κυριαρχία αλλά και μια προφορική παράδοση όπου ο συμβολισμός είναι κλειδί· για παράδειγμα, ένας ιππέας μπορεί να συμβολίζει ηγεσία ή προγονική καθοδήγηση, ενώ τα χαρακτηριστικά ζωίου μπορεί να αντιπροσωπεύουν ιδιότητες όπως δύναμη ή επιτήδειά.
Αυτά τα μενταγιόν είναι μοναδικά στην τέχνη της Δυτικής Αφρικής λόγω της συγχώνευσης αφηρημένων και εικονογραφικών στοιχείων, και σπανίζουν επειδή οι Gan διατήρησαν τις παραδόσεις τους στην μεταλλουργία σε σχετική απομόνωση, παρά το γεγονός ότι γειτονικές ομάδες υιοθέτησαν άλλες μορφές τέχνης. Σήμερα τα μενταγιόν Gan εκτιμώνται τόσο ως πνευματικά αντικείμενα όσο και ως αξιοσημείωτα παραδείγματα εγχώριας αφρικανικής μεταλλουργίας.
Roy, Christopher D. Art of the Upper Volta Rivers. Alain and Francoise Chaffin, 1987.
Himmelheber, Hans. Negerkunst und Negerkünstler. F. Bruckmann, 1960.
Elliott, David. Art of Burkina Faso. Indiana University Press, 1984.
Μερικές πληροφορίες και φωτογραφίες παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και τεκμηρίωσης ιστορίας της τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.
Inv. No. MAZ29826
Ύψος: 6,5 εκ
Βάρος: 70 γρ. (συμπ. βάση)
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Gan
Χώρα προέλευσης
Μπουρκίνα Φάσο
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze pendant
Height
6.5 cm
Βάρος
70 g
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
