Μεσαιωνικοί, Σταυροφόροι Μπρονζέ Ζευγάρι δαχτυλιδιών (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μεσαιωνικοί, σιδηρόχρυσοί ζευγάρι δαχτυλίδια βραχήων Crusaders

Πολιτισμός / Περίοδος: Μεσαίωνας, Σταυροφόροι
Ημερομηνία / Περίοδος: 11ος–14ος αιώνας
Υλικό: Χαλκός
Δ dimensions: Εξωτερική διάμετρος: 21–23 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν υπάρχουσα αποστολή εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής σχετικών με πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί έξω από την ΕΕ. Βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν τοποθετήσετε προσφορά.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 717

Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε το μεσαιωνικό ζευγάρι δαχτυλίδια από ιδιωτικό συγκεντρωτή, N.N.

Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από την Ολλανδία, δήλωσε ότι τα αντικείμενα ήταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, τα αντικείμενα είχαν προηγουμένως μείνει σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν διατέθηκαν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την αρχική ιστορία κατοχής των αντικειμένων από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτή η ζεύγη χάλκινα δαχτυλίδια χρονολογούνται από την μεσαιωνική περίοδο των Σταυροφοριών και ανήκουν σε μια ευρέως διαδεδομένη ομάδα προσωπικών διακοσμητικών στοιχείων που παρήχθησαν μεταξύ του 11ου και 14ου αιώνα. Και τα δύο δαχτυλίδια φέρουν ενσωματωμένες προεξοχές με απλά, στρογγυλεμένα πρόσωπα και διακριτικά μαλσαρισμένες ωμοπλάτες. Ένα δαχτυλίδι φέρει απλή χαρακτική διακόσμηση στις ωμοπλάτες, ενώ το άλλο εμφανίζει μια περιορισμένη βαθμιαία μετάβαση μεταξύ προεξοχής και δαχτυλίου, αντικατοπτρίζοντας τον πρακτικό αλλά προσεκτικά εκτελεσμένο σχεδιασμό χαρακτηριστικό των μεσαιωνικών κοσμημάτων.

Χάλκινα δαχτυλίδια αυτού του τύπου φορούνταν από άνδρες και γυναίκες σε ολόκληρα τα Σταυροφορικά Κράτη και την ευρύτερη μεσαιωνική Ανατολική Μεσόγειο. Λειτουργούσαν ως καθημερινά προσωπικά διακοσμητικά και θα μπορούσαν επίσης να εκφράζουν ατομική ταυτότητα ή κοινωνική θέση. Ενώ τα δαχτυλίδια από πολύτιμο μέταλλο ήταν προνόμιο των πιο εύπορων μελών της κοινωνίας, τα χάλκινα παραδείγματα ήταν ανθεκτικά, οικονομικά προσιτά και ευρέως χρησιμοποιούμενα από εμπόρους, τεχνίτες, προσκυνητές, στρατιώτες και τοπικούς κατοίκους.

Τα δαχτυλίδια ρίχτηκαν σε χαλκό και τελειώθηκαν με το χέρι, τα προεξοχές διαμορφώθηκαν και οι διακοσμητικές λεπτομέρειες σκαλίστηκαν μετά το χύτευση. Η κατασκευή τους αντικατοπτρίζει τις καθιερωμένες παραδόσεις της μεσαιωνικής μεταλλουργίας, όπου τοπικά εργαστήρια παρήγαγαν λειτουργικά κοσμήματα παράλληλα με πιο περίτεχνα τελετουργικά κομμάτια. Αντίστοιχα παραδείγματα έχουν εντοπιστεί σε αρχαιολογικούς χώρους σε όλη τη Λεβαντεία, την Ανατολία και τη ευρύτερη περιοχή, illustrating την ανταλλαγή καλλιτεχνικών στυλ και της δεξιοτεχνίας μέσω εμπορίου, προσκυνήσεως και των Σταυροφοριών.

Χρονολογούνται στον 11ο–14ο αιώνα, αυτά τα δαχτυλίδια παρέχουν μια άμεση και χειροπιαστή σύνδεση με τον μεσαιωνικό κόσμο, όπου τέτοια αντικείμενα αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής ενδυμασίας και συνόδευαν τους ιδιοκτήτες τους σε καθημερινές δραστηριότητες μέσα στις πολιτιστικά ποικιλόμορφες κοινωνίες της περιόδου των Σταυροφοριών.