Ιταλία - Τορίνο - Τορίνο; SDUK - Turin (Torino) - 1861-1880

Τορίνο.

Ιδιαίτερα λεπτομερή γραμμική χάραξη από ατσάλι της Πρωτεύουσας, δημοσιευμένη υπό την εποπτεία της SOCIETY FOR THE DIFFUSION OF USEFUL KNOWLEDGE. Αρχικά δημοσιεύθηκε από τους Baldwin & Cradock κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1830· το παρόν αντίτυπο δημοσιεύθηκε από τον Thomas Letts, Λονδίνο 1877.

SOCIETY FOR THE DIFFUSION OF USEFUL KNOWLEDGE
Η Σύνθεση ιδρύθηκε το 1826, κυρίως υπό την πρωτοβουλία του φιλοβρετανικού Λόρδου Μπρουάμ. Στόχος της νέας Εταιρείας ήταν «η μεταφορά χρήσιμων πληροφοριών σε όλους τους τρόπους της κοινωνίας, ιδίως σε όσους δεν μπορούν να αξιοποιήσουν έμπειρους δασκάλους ή μπορεί να προτιμούν να μαθαίνουν μόνοι τους» (Prospectus SDUK, 1829). Επέδιωξε να επιτύχει αυτό τον σκοπό acting as the intermediary between authors and publishers σε διάφορες διαφορετικές και συχνά φιλόδοξες σειρές εκδόσεων. Η Εταιρεία όρισε τη μορφή και τη λιανική τιμή των μονογραφιών, τη συχνότητα των εκδόσεων και τις πληρωμές προς τους συγγραφείς· ο εκδότης έκανε τις διευθετήσεις με τον εκτυπωτή και οργάνωσε τη διανομή και πώληση των εκδόσεων. Υπεύθυνη για τις υποθέσεις της Εταιρείας ήταν μια Γενική Επιτροπή με αριθμό μελών από 40 έως και 60. Διακεκριμένα μέλη της Επιτροπής, εκτός από τον Λόρδο Μπρουάμ, ήταν οι James Mill, Lord John Russell, Lord Althorp, Zachary Macaulay, Joseph Hume, Robert Aglionby Slaney και Augustus De Morgan. Προέκυψαν υποεπιτροπές και η λειτουργία τους μεταβιβάστηκε σε μια ανασυσταθείσα Επιτροπή Εκδόσεων, παρ’ όλα αυτά ακόμη και μετά από αυτή τη χρονολογία, υπήρχαν ad hoc υποεπιτροπές. Η Εταιρεία ήταν υπεύθυνη για πολλές σειρές εκδόσεων, μεταξύ άλλων: “Library of Useful Knowledge”; “British Almanac”; “Library of Entertaining Knowledge”; “Farmer's series”; “Maps”; “Working Man's Companion”; “Quarterly Journal of Education”; “Penny Magazine”; “Penny Cyclopedia”; “Gallery of Portraits”; “Library for the Young”; “Biographical Dictionary”. Το 1829 ο αριθμός συνδρομητών της Εταιρείας ήταν 515 ετήσιοι συνδρομητές, αλλά ο αριθμός αυτός έπεσε στους 49 μέχρι το 1842. Μαζί με την πτώση του αριθμού των συνδρομητών σημειώθηκε και γενική μείωση των πωλήσεων των εκδόσεων. Ίσως ο κύριος λόγος μείωσης της δημοτικότητας αυτών των εκδόσεων ήταν το γεγονός ότι υπήρχαν υπερβολικά πολλές και ποικιλόμορφες σειρές μονογραφιών που λειτουργούσαν παράλληλα, με μια εξαιρετικά ογκώδη διαδικασία κριτικής για κάθε μονογραφία. Αυτό οδήγησε σε ασυνέχιστη εμφάνιση μονογραφιών, με καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση των σειρών ανάγνωσης. Οι εκδόσεις θεωρούνταν επίσης ως μια ποικιλία και μη αμφιλεγόμενης φύσης και γι’ αυτό προξένησαν μικρό ενδιαφέρον. Η ενεργή δραστηριότητα της Εταιρείας διήρκεσε μέχρι το 1846 και οι υποθέσεις της διευθετήθηκαν το 1848.