Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con menina

Υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στο χαμηλό μέρος

Το έργο παρουσιάζεται χωρίς κορνίζα

Διαστάσεις έργου: 55 cm ύψος x 46 cm πλάτος

Καλή κατάσταση συντήρησης

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Ο Miquel Torner de Semir γεννήθηκε το 1938 του προηγούμενου αιώνα στο φρούριο Santa Pau, στην Garrotxa (Girona), ως το τελευταίο ζωντανό άτομο που γεννήθηκε σε αυτήν την εμβληματική κατασκευή περιτριγυρισμένη από ηφαίστεια (πλέον ζει στο San Feliu de Guísols). Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί τη μορφή του ως ζωγράφου. Άνθρωπος της παλιάς Καταλωνίας, καλλιεργημένος, πάντα αισθανόταν έλξη προς το Μεσαίωνα, το Ρομανικό της Παρινούν, και τους πρωτόγονους γοτθικούς ρυθμούς. Το αποτύπωμα της ιταλικής αναγεννησιακής τέχνης, ιδίως των ζωγράφων του Quattrocento ιταλικού όπως ο Fra Angélico ή ο Ραφαήλ, αισθητοποιείται σε πολλούς γυναικείους πορτρέτους του Torner de Semir, όπως το έργο που μας απασχολεί. Αυτή ακριβώς η μείξη αρχαιότητας και νεότερου στοιχείου αποτελεί την πρωτοτυπία του έργου του. Ό,τι φαίνεται πιο καθοριστικό για τη διαμόρφωσή του είναι η γνώση του ρομανικού και του γοτθικού. Οι φιγούρες του, συχνά περιγεγραμμένες με ένα σκούρο παχιό γραμμικό περίγραμμα, μας υπενθυμίζουν τα γοτθικά βιτρό, φωτεινά, όμορφα από μόνα τους. Μαθητής του τοιχογραφικού ζωγράφου και χαράκτη Ricard Marlet, μαθαίνει τι θεωρεί πλέον ως το πιο σημαντικό για τον ίδιο, την πειθαρχία του σχεδίου. Με τον δάσκαλο Marlet γνωρίζει τον Μοντερνισμό και τον Νεοκαταλανισμό του 20ού αιώνα. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Sant Jordi της Βαρκελώνης και στη Σχολή San Fernando της Μαδρίτης, όπου θα επισκεφθεί το Museo del Prado και θα απορροφηθεί από τη ζωγραφική του Velázquez, επιλέγοντας να αποδώσει τις meninas κατά τη δική του προτίμηση, με το δικό του στυλ, σε ζωντανές αποχρώσεις όπως ροζ και φούξια φωσφορούσα που δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών για τη λάμψη, τη μοντέρνα διάθεση και τη συμπάθεια του καλλιτέχνη. Επιπλέον, αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά, θα μπορούσε κανείς να εντοπίσει τη χρήση από τον καλλιτέχνη τεχνικής κολάζ, όπου αποφασίζει να ενσωματώσει ένα κομμάτι υφάσματος, χαρτόνι ή ακόμη και μια μουσική παρτιτούρα.

Στο Παρίσι αρχίζει το έργο του όπως το αποκαλεί ο ίδιος «ανάμεσα στο παλιό και το νέο». Άρχισε να γιορτάζει ατομικές εκθέσεις στη Terrassa το 1968, αργότερα σε άλλες Καταλανικές πόλεις και στο Παρίσι (γκαλερί Espace και Boutique). Το έργο του ξεκίνησε σε έναν μεσογειακό παραστατισμό, καταλήγοντας σε αφαίρεση, για να επιστρέψει σε μια μοντέρνα απεικόνιση. Θεωρείται, τελικά, ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές της μεσογειακής ζωγραφικής.

Όλες αυτές οι τάσεις δεν του ήταν άγνωστες καθώς στη Βαρκελώνη είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον όμιλο Dau al Set. Στο σχολείο Dau al Set συναντά καλλιτέχνες τόσο διαβόητους όπως ο Tharrats, ο Muxart ή ο Tapies. Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από τη χρήση ζωντανών και πλούσιων χρωμάτων. Το έργο του μπορεί να οριστεί με μια μόνο λέξη: ΖΩΗ. Ετσι λοιπόν, το εξαιρετικό έργο αυτού του Καταλανικού ζωγράφου χαρακτηρίζεται από τον πλούσιο και παχιωμένο χρωματικό του διάκοσμο έντονης ζωντάνιας, που συνδεόμενος με τα διάφορα υλικά που χρησιμοποιεί ως επιφάνεια, μας δίνει το αποτέλεσμα μιας υπερρεαλιστικής ζωγραφικής υψηλής μορφής χρωματικής διδύναμης και έντονης προσωπικότητας, εκθέτοντας τον καλλιτέχνη ως δάσκαλο.

Το κλασικό και το καινούργιο συγχωνεύονται κάτω από το πινέλο του Miquel Torner de Semir. Ο χρόνος διαλύεται, εξασθενεί. Η γραμμή που χωρίζει το παρελθόν από το παρόν διαγράφεται με τους πίνακές του, με τον τρόπο που σχεδιάζει πάνω στο καμβά. Ο Miquel καταφέρνει το τι ελάχιστοι πριν είχαν καταφέρει: να μιλάει για το παρελθόν με τη φωνή του παρόντος. Η φωνή του: οι πίνακές του. Μέθοδος του: το πάθος. Το επίτευγμα του: ολόκληρο το έργο του.

Ο ζωγράφος από τη Γερουνάνση επηρεάζεται από τους αρχαίους, Giotto, την ιταλική Αναγέννηση και από την ανεπίσημη αναζήτηση των αφηρημένων ζωγράφων. Σε όλα αυτά βρίσκεται η αφετηρία της ζωγραφικής του· τον απασχολεί τόσο ή περισσότερο το επάγγελμα όσο και η έννοια, προσπάθει να γίνει ένας ζωγράφος-γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, αλλά και ανοιχτός σε ό,τι νέο, στην συνεχώς εξερεύνηση. Ένα ενδιαφέρον αντίθεση στο έργο του Miquel είναι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζει πρόσωπα, τόπους και καταστάσεις από αρχαίες εποχές αποτυπωμένες με σύγχρονες ζωγραφικές τεχνικές. Αυτός ο διασημος Καταλανός ζωγράφος κατάφερε να σπάσει τους κανόνες του χρόνου. Το πόσο άμεσα ο Miquel Torner de Semir ορίζει γραμμές και μορφές είναι τέτοιο που μερικές φορές φαίνεται απίστευτο ότι το έργο αποτελεί καμβά δύο διαστάσεων, καθώς αρχικά φαίνεται ότι η ζωγραφική είναι περισσότερο ένα άθροισμα υφών ενός τρισδιάστατου κόσμου.

Αλλά μερικά από τα έργα του έχουν έντονο φούμπιστο χρώμα, με έντονη και εκφραστική παλέτα, σε αντίθεση με τη γαλήνη και το κενό βλέμμα των προσώπων που προσκαλεί τον θεατή να εισέλθει στο περιβάλλον του έργου και στη σκέψη του καλλιτέχνη. Ωστόσο, ο Torner de Semir έχει δικό του στυλ βασισμένο στην απλότητα της εκτέλεσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Οι γυναικείες φιγούρες έχουν τις αργές μορφές της θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν τη γαλήνη του πνεύματος. Η φιγούρα εξυπηρετεί τον Semir για να διεκδικήσει τη τάξη και τον ρυθμό των ανθρώπινων πράξεων.

Σύμφωνα με τον Jo an Lluís Montañé, κάτοικος Βαλένια, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, ο διακεκριμένος Καταλανός ζωγράφος Torner de Semir, στο ευρύ του ζωγραφικό έργο, «επιχειρεί τη σύνθεση και το χρώμα, γεννήτορας δημιουργιών ιδιαίτερα επεξεργασμένων, όπου διακρίνεται η μορφή της αποφασιστικότητας και η παλέτα αντίθετων χρωμάτων. Εκθέτει φιγούρες, τοπία και συνθέσεις που αποτελούν ένα σαφές άσκηση ζωγραφικού ακαδημαϊσμού στην οποία δεν παραιτείται από μια ορισμένη καινοτομία φόρμας και τεχνικής, όλα αυτά μέσα σε μια μη εξομοιωμένη πλαστική σφραγίδα προσωπική."

Ο κριτικός της τέχνης, Josep M. Cadena, λέει για τον Semir: «Ο ζωγράφος δίνει με έντονες και ακριβείς γραμμές τις σιλουέτες των κύριων στοιχείων κάθε σύνθεσης και χρησιμοποιεί βασικά και καθαρά χρώματα για να εκφράσει συναισθήματα. Όταν είναι δυνατόν κάνει τον πίνακα μέσα στον πίνακα, και προσπαθεί ακόμη να βάλει στα φόντα ερμηνείες και αφηρημένα σημεία. Έτσι πετυχαίνει μια θετική σχέση ανάμεσα στις διάφορες μορφές έκφρασης που τον κινητοποιούν και η γλώσσα του πλαστικού γίνεται πολύ πλουσιότερη και ελκυστική. Διαθέτει δικό του στυλ που βασίζεται στην απλότητα της εκτέλεσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Οι γυναικείες φιγούρες έχουν αργές μορφές της θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν την ηρεμία που πρέπει να υπακούει στις πρακτικές του πνεύματος. Η φιγούρα τον βοηθά να ζητήσει τάξη και ρυθμό στις ανθρώπινες ενέργειες, η ζωγραφική του είναι ήθος. Επικοινωνεί εύκολα θετικά συναισθήματα σε όσους γνωρίζουν το έργο του».

Για τον J.Llop S.: «Ο σχεδιασμός, το θεμελιώδες και δυναμικό σχέδιο, έντονο, ακριβές, εξαίρετο, καθορίζει το σχήμα, οριοθετεί τους χώρους στις μελετημένες συνθέσεις που μας παρουσιάζει ο Torner de Semir. Και έπειτα φθάνει το βλέμμα με διαφορετικό τρόπο, το φανταστικό, έρχονται τα όνειρα που συνδέονται με την πραγματικότητα που περιγράφει και ενδύει με έναν χρωματισμό που συνδυάζει βασικά χρώματα, απαλά τόνου. Πρόκειται για ένα προσωπικό στυλ που ανακαλύπτει την άλλη πραγματικότητα του τοπίου, της φιγούρας. Ενδιαφέρον και ελκυστικό έργο, που αιχμαλωτίζει τον θεατή και τον οδηγεί στον δρόμο του φανταστικού».

Συνέπεια με την αντίληψή του για τους πρωτόγονους, δεν έχει να ανησυχεί πολύ για την κοινωνική του προβολή προς τους δασκάλους του, αυτοί ήταν μερικές φορές ανώνυμοι και παρότι τα έργα του βρίσκονται σε πολλές χώρες, έχει εκθέσει σε Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία, διεξαγωγή ανθρωπολογικού καταλόγου δύσκολο. Σήμερα εκθέτει μόνιμα στη La Galería Arcadia στη Μαδρίτη.

Το 2003 επιλέγεται από το Museo de la Real Casa de la Moneda για να εκδοθεί ένα έργο του σε σφραγίδα γραμματοσήμου και να συμμετάσχει στην έκθεση για τον εικοστό πέμπτο εορτασμό του Συντάγματος της Ισπανίας. Στο μεταξύ, το Museo de la Real Casa de la Moneda στη Μαδρίτη διοργάνωσε και μια έκθεση των έργων του.

Τα έργα του Torner έχουν εκτεθεί σε μεγάλο αριθμό ευρωπαϊκών και ισπανικών πόλεων όπως: Παρίσι, Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη, Χάιντελμπουργκ, Έστρασμπουργκ, Saint Paul de Vence, Νιόν, Κλερμόν-Φεριάν, Βαρκελώνη, Girona, Βαλένσια, Σεβίλλη, Ποντεβέδρα, Οβιέδο, κ.λπ. Ακολουθεί μια ματιά σε ορισμένες από τις σημαντικότερες εκθέσεις του Καταλανού καλλιτέχνη:

Κύριες εκθέσεις
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Γαλλία.
Galerie Espace. Paris -Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen - Γαλλία.
Invitado de honor στην έκθεση Cercle Espanyol. Dreux - Γαλλία.
Salon dAutome. Clermont Ferrant - Γαλλία.
Grand Prix la Famme et l'Imabonai re Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris, Γαλλία.
La Galerie de lHotel Meridien. Paris.
L´Atelier. Platja dAro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries dArt Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.
#parisapartment