Matteo Ciffo (1987) - Frammenti - Nefertiti

- Σχόλιο contemporanea του Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987) .
- Τίτλος Frammenti-Nefertiti
- Έτος 2026 . Έκδοση αρ. 4/8
- Υπογεγραμμένο και επικυρωμένο από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό : Ψυχρή χύτευση σκόνης μαρμάρου και πέτρας
- Εξαιρετικές συνθήκες




Συλλογή FRAMMENTI

Η αντιπαράθεση με το κλασικό γλυπτό συνιστά κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και υποβάλλονται σε διαδικασία κατακερματισμού και επαναδιαμόρφωσης.
Η μορφή δεν θεωρείται πλέον ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, διασπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας την ασταθή της φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτης ύπαρξης. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει την ευάλωτη φύση του. Το κλασικό σχήμα επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένο: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στην μεταβολή και αποδοσμένη σε μια νέα διάσταση.


MATTEO CIFFO

Γεννημένος στη Μιλιάν, Biella το 1987, από το 2007 αναπτύσσει μια έρευνα επικεντρωμένη στη μάζα, στη μεταμόρφωσή της και στη μνήμη που διασώζει. Η δουλειά μου γεννιέται από μια άμεση σχέση με υλικά ευγενή και πολύπλοκα όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρας, φυσικούς χρωστήρες, γηγενείς γαιές, οξειδωτικά και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλά εκφραστικά εργαλεία, αλλά ζωντανοί παρόντες, μεταφορείς χρόνου, ιστορίας και δυνατότητας αναγέννησης.

Μέσω μιας διαδικασίας την οποία θεωρώ περισσότερο τελετουργία παρά γλυπτική: μια αναγέννηση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική προέρχεται από την παρατήρηση και την επιθυμία να αποδοθεί ζωή σε ό,τι έχει θραυνθεί, εγκαταλειφθεί ή ξεχαστεί. Θραύσματα και απορρίμματα, συχνά προερχόμενα από τα έργα άλλων γλυπτών, γίνονται πρωτότυπη ύλη για τα έργα μου.
Αποτελούν υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία μέσα τους. Τα σπάω και τα επανασυντίθω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη κατάστασή τους, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από μια εύθραυστη ισορροπία μεταξύ απώλειας και ανάστασης, μεταξύ μνήμης και πιθανότητας, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη σταματά να είναι ό,τι ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Η διαδρομή λαμβάνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, προσεγγίζοντας μια σχεδόν αλχημική διάσταση. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη ύπαρξη, τις σπάω και τις επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία γεννιέται από μια ένταση ανάμεσα στην καταστροφή και την αναγέννηση, μεταξύ απώλειας και μνήμης, καθιστώντας ορατή μια συνεχή κατάσταση μεταβολής.

Η έρευνα αντιπαρατίθεται με υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και άτρωτα, αλλά ταυτοχρόνως ευαίσθητα και ευάλωτα. Αυτό που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μεταμορφώνεται στο πέρασμα του χρόνου. Αυτή η συνθήκη καθιστά την ύλη μέρος ενεργό της δουλειάς, εμπλέκοντάς την σε έναν διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην αδυναμία, και η αιωνιότητα εκδηλώνεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπάγεται, αλλά γίνεται συνσυγγραφέας, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη του χειροκροτήματος, της διαδικασίας και της δικής της εξέλιξης.

Autodidatta, έχω χτίσει το μονοπάτι μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν αποσκοπεί στον έλεγχο, αλλά στην καθοδήγηση του υλικού στην μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ιχνείς και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννώνται.

Αυτή η πρακτική διερευνά την ύλη ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτές εμφανίζονται ως παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα στην ερείπωση και στην αναγέννηση, ανάμεσα στην παραμονή και στη μεταμόρφωση, αποδίδοντας στην ύλη μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.