Ένα γλυπτό από Τερρακότα - Bankoni - Bamana - Μάλι (χωρίς τιμή ασφαλείας)
05
ημέρες
17
ώρες
42
λεπτά
06
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Julien Gauthier
Δέκα χρόνια εμπειρίας στον τομέα των ιστορικών όπλων, των πανοπλιών και της αφρικανικής τέχνης.
Εκτιμήστε € 150 - € 200
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142876 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Μια γλυπτική από πηλό Terracotta, Bankoni Terracotta Figure, από την περιοχή Baraouli στο Μάλι, αποδίδεται στον πολιτισμό Bamana, ύψους περίπου 28 cm και βάρους 800 g, σε καλή κατάσταση, πωλείται χωρίς βάση, χωρίς αναφορά επιστημονικού τεστ.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Bankoni Terracotta Figure, Baraouli Region, Mali
Bankoni tradition, Baraouli region, Mali
Terracotta
Δεν παρέχεται επιστημονική έκθεση δοκιμών για this piece. Η ηλικία της και η γεωγραφική καταγωγή της δεν έχουν επομένως επαληθευθεί
Αυτή η αξιοσημείωτη φιγούρα από τη σκούρο-κεραμική ανήκει στο γλυπτικό σύνολο που συνήθως περιγράφεται ως Bankoni, μία από τις σημαντικές αρχαιολογικές τερακοπτώσεις κεραμικής της Μαλί. Η απόδοση προς την περιοχή Baraouli είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, καθώς τοποθετεί το έργο ανατολικά από το Μάμπακο και εντός της ευρύτερης ζώνης που εκτείνεται προς τη Ségou στην οποία έχουν τεκμηριωθεί τύποι τερακότας Bankoni. Η βιβλιογραφία του μουσείου σημειώνει ότι παρόμοιο υλικό έχει βρεθεί σε όλο τον νότιο Μαλί από την περιοχή Ségou προς Bougouni, ενώ το όνομα «Bankoni» προέρχεται από ευρήματα κοντά στο χωριό Bankoni, κοντά στο Bamako.
Η φιγούρα έχει σχηματιστεί με εξαιρετική ελευθερία. Αντί να ακολουθήσει φυσιολογικές αναλογίες, ο αγγειοπλάστης έχει κατασκευάσει το σώμα από ισχυρά εκτεινόμενους και φουσκωτούς όγκους. Το μακρύ κεντρικό θώρακας πλαισιώνεται από ισχυρούς καμπυλωτούς άκρες, δημιουργώντας μια ανοιχτή, σχεδόν αρχιτεκτονική σύνθεση. Τα πόδια καμπυλώνουν δραματικά και τελειώνουν σε στρογγυλευμένες μορφές, δίνοντας στη γλυπτική μια δυναμική σιλουέτα που αλλάζει σημαντικά ανάλογα με τη γωνία θέασης.
Το πάνω μέρος του σώματος είναι ιδιαίτερα εκφραστικό. Και τα δύο χέρια υψώνονται προς το πρόσωπο, πλαισιώνοντας το κεφάλι σε μια συμπαγή χειρονομία. Τα χέρια φαίνεται να συναντιούνται γύρω από το στόμα ή αμέσως κάτω από αυτό, όπου ένα στρογγυλεμένο στοιχείο προβαλλόμενo μοντελοποιείται με εμφανή τρόπο. Το αν αυτό αντιπροσωπεύει ένα αντικείμενο που κρατείται, μια συγκεκριμένη χειρονομία ή ένα στοιχείο της φυσιογνωμίας της φιγούρας δεν μπορεί να καθοριστεί με ασφάλεια από τη φωτογραφία. Η χειρονομία ωστόσο εστιάζει την προσοχή στη σχέση μεταξύ χεριών και προσώπου και δίνει στη γλυπτική έναν ασυνήθιστα κινητικό χαρακτήρα.
Το ίδιο το κεφάλι είναι ιδιαίτερα στυλιστικά προσεγμένο. Μεγάλα προεξέχοντα μάτια, περιορισμένο κεντρικό δομικό πρόσωπο και η οξεία επέκταση του κρανίου δημιουργούν μια σχεδόν εξωκοσμική έκφραση. Το είδος αυτή η αφαίρεση είναι συνεκτικό με το ευρύ μορφικό λεξιλόγιο που συναντάται στα Bankoni τερακότες, οι οποίες συχνά προτιμούν εκτεταμένα σώματα και έντονα απλοποιημένα ή υπερβολικά ανατομικά χαρακτηριστικά.
Αρκετές προεξέχουσες και δαχτυλιδώδεις στοιχείες αρθρωτοποιούν τα άκρα. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτες είναι οι ανεβασμένες ζώνες γύρω από τα κάτω χέρια ή καρπούς. Παρόμοιες φιγούρες Bankoni μπορεί να εμφανίζουν βραχιόλια και άλλα σώματικά στολίδια, αν η ακριβής κοινωνική σημασία τους δεν πρέπει να μεταφέρεται αυτομάτως από ένα γλυπτό σε άλλο. Η έμφαση στην κοσμηματική, τη σωματική περιτέδευση και στα διακριτικά φυσικά χαρακτηριστικά μπορεί ωστόσο να έχει συμβάλει στη λειτουργία ή στην ταυτότητα που αντιπροσωπεύονται από τέτοιες φιγούρες.
Το ελαφριά ώχρα χρώμα επιφάνειας έχει ξηρή, κόκκωμα χαρακτήρα, με σκοτεινότερες καταθέσεις να παραμένουν σε καταθλίψεις και γύρω από τα μοντελοποιημένα λεπτομέρειες. Αυτή η εμφάνιση είναι συμβατή με τερακότα που έχει περάσει σημαντικό χρόνο σε αρχαιολογικό έδαφος, αλλά μόνο η επιφανειακή εμφάνιση δεν μπορεί να προσδιορίσει την ηλικία. Μια ασφαλής χρονολογική προσδιορισμός ενός ατόμου της τερακότας απαιτεί αρχαιολογική τεκμηρίωση ή κατάλληλη επιστημονική ανάλυση όπως η θερμολυμπισμική δοκιμή.
Χαρακτηριστικά της περιοχής
Η γεωγραφική ονοματολογία “Bankoni” πρέπει να γίνει κατανοητή κυρίως ως αρχαιολογικός και λειτουργικός/στυλιστικός όρος και όχι ως όνομα μιας ασφαλώς αναγνωρισμένης ιστορικής εθνοτικής ομάδας. Οι εύρε οι που ξεκινούν στα μέσα του 20ού αιώνα δημιούργησαν ένα σώμα από αγαλματίδια τερακότας γύρω από το Bankoni κοντά στο Bamako, και τα σχετικά έργα αργότερα έγιναν γνωστά από μια πολύ ευρύτερη περιοχή του νότιου Μαλί. Το Art Institute of Chicago συγκεκριμένα σημειώνει ανακαλύψεις που εκτείνονται από το Ségou μέχρι το Bougouni.
Αυτή η ευρύτερη διανομή καθιστά τη χορήγηση προς Baraouli ιδιαίτερα σημαντική. Το Baraouli βρίσκεται εντός της περιοχής Ségou και επομένως κοντά στο ανατολικό μέρος αυτής της ευρύτερης γεωγραφικής σφαίρας.Ως εκ τούτου, η γλυπτική θα πρέπει να θεωρείται στο ευρύτερο αρχαιολογικό τοπίο του Μέσου Νείλου και των γειτονικών βασιλείων Mande, αντί να ταυτίζεται απλώς με τη μοντέρνα Bamana γλυπτική.
Οικονομικά Bankoni φιγούρες συχνά χαρακτηρίζονται από εκτεταμένα σωληνοειδή άκρα, απλοποιημένα σώματα και πολύ ευφάνταστους συνδυασμούς ανθρώπινων μορφών. Κάποιες εμφανίζονται ως όρθιες, καθιστές ή γονατιστές φιγούρες, ενώ άλλες διαμορφώνουν πιο εξελιγμένες συνθέσεις. Ο κεντρικός όγκος περιλαμβάνει και άντρες και γυναίκες αλλά και ιππικά και άλλα σύνθετα θέματα.
Η παρούσα γλυπτική είναι ιδιαίτερα ελκυστική λόγω της έντονης κίνησής της. Τα μετακινούμενα πόδια, ο εκτεταμένος κορμός και τα χέρια υψωμένα προς το πρόσωπο μεταμορφώνουν το σώμα σε μια σχεδόν συνεχή ακολουθία καμπυλών. Αντί να παρουσιάζει μια στατική μετωπική φιγούρα, ο καλλιτέχνης έχει δημιουργήσει μια εικόνα που φαίνεται συμπιεσμένη, τραβηγμένη και επ動畫μένα ταυτόχρονα. Η πλαστικότητα της καμένης πηλός αξιοποιείται πλήρως: η ανατομία καθίσταται υπηρέτης της χειρονομίας.
Παλαιότερες ερμηνείες μερικές φορές συνδέουν τις Bankoni τερακότες άμεσα με τις τελετουργικές δομές της σημερινής Bamana. Τέτοιες συγκρίσεις μπορούν να είναι χρήσιμες, αλλά απαιτούν σημαντική προσοχή. Επειδή σχετικά λίγα αντικείμενα Bankoni προέρχονται από αρχαιολογικές ανασκαφές που τεκμηριώνονται επιστημονικά, η ταυτότητα των δημιουργών τους και οι αρχικές λειτουργίες πολλών φιγούρων παραμένουν αβέβαιες. Ο όρος «Bamana» στην παρεχόμενη απόδοση παρέχει therefore χρήσιμες περιφερειακές πληροφορίες, αλλά δεν πρέπει αυτόματα να νοηθεί ως απόδειξη ότι αυτή η αρχαιολογική γλυπτική παράχθηκε εντός των ιστορικά τεκμηριωμένων Bamana δομών γνωστών από νεότερους αιώνες.
Αντίστοιχες Bankoni τερακότες συνήθως τοποθετούνται εντός των μεσαιωνικών αρχαιολογικών παραδόσεων του Μαλί. Οι ICOM ομαδοποιούν τη σχετική γλυπτική από τερακότα εντός ενός ορίζοντα αρχαιολογίας 11ης έως 16ης αιώνες, ενώ τα ατομικά έργα που έχουν ασφαλώς ερευνηθεί ή επιστημονικά ελεγχθεί μπορεί να λάβουν στενότερες ημερομηνίες. Για το συγκεκριμένο αντικείμενο, όμως, δεν θα πρέπει να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία χωρίς αντίστοιχη αρχαιολογική ή επιστημονική τεκμηρίωση.
Επιλεγμένη Βιβλιογραφία
Leloup, Hélène. Terres cuites de la boucle du Niger et alentour. 1986. Αυτή η δημοσίευση περιλαμβάνει συγκριτικό υλικό ειδικά από Bankoni.
McIntosh, Susan Keech, επιμ. Excavations at Jenné-Jeno, Hambarketolo, and Kaniana (Inland Niger Delta, Mali), the 1981 Season. Berkeley, 1995.
McIntosh, Roderick J. The Peoples of the Middle Niger: The Island of Gold. Oxford, 1998.
McIntosh, Roderick J. The Ancient Middle Niger: Urbanism and the Self-Organizing Landscape. Cambridge, 2005.
McIntosh, Susan Keech. Ancient Middle Niger: Urbanism and the Self-Organizing Landscape and related archaeological studies of the Middle Niger provide important comparative context for understanding the wider ceramic traditions of medieval Mali.
Some of the information and photos are generated by artificial intelligence and is based on published sources from the fields of ethnography, archaeology, and art history documents. All information and photos are protected by copyright.
Inv. No. MAZ29637
Informant: Yoro
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηBankoni Terracotta Figure, Baraouli Region, Mali
Bankoni tradition, Baraouli region, Mali
Terracotta
Δεν παρέχεται επιστημονική έκθεση δοκιμών για this piece. Η ηλικία της και η γεωγραφική καταγωγή της δεν έχουν επομένως επαληθευθεί
Αυτή η αξιοσημείωτη φιγούρα από τη σκούρο-κεραμική ανήκει στο γλυπτικό σύνολο που συνήθως περιγράφεται ως Bankoni, μία από τις σημαντικές αρχαιολογικές τερακοπτώσεις κεραμικής της Μαλί. Η απόδοση προς την περιοχή Baraouli είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, καθώς τοποθετεί το έργο ανατολικά από το Μάμπακο και εντός της ευρύτερης ζώνης που εκτείνεται προς τη Ségou στην οποία έχουν τεκμηριωθεί τύποι τερακότας Bankoni. Η βιβλιογραφία του μουσείου σημειώνει ότι παρόμοιο υλικό έχει βρεθεί σε όλο τον νότιο Μαλί από την περιοχή Ségou προς Bougouni, ενώ το όνομα «Bankoni» προέρχεται από ευρήματα κοντά στο χωριό Bankoni, κοντά στο Bamako.
Η φιγούρα έχει σχηματιστεί με εξαιρετική ελευθερία. Αντί να ακολουθήσει φυσιολογικές αναλογίες, ο αγγειοπλάστης έχει κατασκευάσει το σώμα από ισχυρά εκτεινόμενους και φουσκωτούς όγκους. Το μακρύ κεντρικό θώρακας πλαισιώνεται από ισχυρούς καμπυλωτούς άκρες, δημιουργώντας μια ανοιχτή, σχεδόν αρχιτεκτονική σύνθεση. Τα πόδια καμπυλώνουν δραματικά και τελειώνουν σε στρογγυλευμένες μορφές, δίνοντας στη γλυπτική μια δυναμική σιλουέτα που αλλάζει σημαντικά ανάλογα με τη γωνία θέασης.
Το πάνω μέρος του σώματος είναι ιδιαίτερα εκφραστικό. Και τα δύο χέρια υψώνονται προς το πρόσωπο, πλαισιώνοντας το κεφάλι σε μια συμπαγή χειρονομία. Τα χέρια φαίνεται να συναντιούνται γύρω από το στόμα ή αμέσως κάτω από αυτό, όπου ένα στρογγυλεμένο στοιχείο προβαλλόμενo μοντελοποιείται με εμφανή τρόπο. Το αν αυτό αντιπροσωπεύει ένα αντικείμενο που κρατείται, μια συγκεκριμένη χειρονομία ή ένα στοιχείο της φυσιογνωμίας της φιγούρας δεν μπορεί να καθοριστεί με ασφάλεια από τη φωτογραφία. Η χειρονομία ωστόσο εστιάζει την προσοχή στη σχέση μεταξύ χεριών και προσώπου και δίνει στη γλυπτική έναν ασυνήθιστα κινητικό χαρακτήρα.
Το ίδιο το κεφάλι είναι ιδιαίτερα στυλιστικά προσεγμένο. Μεγάλα προεξέχοντα μάτια, περιορισμένο κεντρικό δομικό πρόσωπο και η οξεία επέκταση του κρανίου δημιουργούν μια σχεδόν εξωκοσμική έκφραση. Το είδος αυτή η αφαίρεση είναι συνεκτικό με το ευρύ μορφικό λεξιλόγιο που συναντάται στα Bankoni τερακότες, οι οποίες συχνά προτιμούν εκτεταμένα σώματα και έντονα απλοποιημένα ή υπερβολικά ανατομικά χαρακτηριστικά.
Αρκετές προεξέχουσες και δαχτυλιδώδεις στοιχείες αρθρωτοποιούν τα άκρα. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτες είναι οι ανεβασμένες ζώνες γύρω από τα κάτω χέρια ή καρπούς. Παρόμοιες φιγούρες Bankoni μπορεί να εμφανίζουν βραχιόλια και άλλα σώματικά στολίδια, αν η ακριβής κοινωνική σημασία τους δεν πρέπει να μεταφέρεται αυτομάτως από ένα γλυπτό σε άλλο. Η έμφαση στην κοσμηματική, τη σωματική περιτέδευση και στα διακριτικά φυσικά χαρακτηριστικά μπορεί ωστόσο να έχει συμβάλει στη λειτουργία ή στην ταυτότητα που αντιπροσωπεύονται από τέτοιες φιγούρες.
Το ελαφριά ώχρα χρώμα επιφάνειας έχει ξηρή, κόκκωμα χαρακτήρα, με σκοτεινότερες καταθέσεις να παραμένουν σε καταθλίψεις και γύρω από τα μοντελοποιημένα λεπτομέρειες. Αυτή η εμφάνιση είναι συμβατή με τερακότα που έχει περάσει σημαντικό χρόνο σε αρχαιολογικό έδαφος, αλλά μόνο η επιφανειακή εμφάνιση δεν μπορεί να προσδιορίσει την ηλικία. Μια ασφαλής χρονολογική προσδιορισμός ενός ατόμου της τερακότας απαιτεί αρχαιολογική τεκμηρίωση ή κατάλληλη επιστημονική ανάλυση όπως η θερμολυμπισμική δοκιμή.
Χαρακτηριστικά της περιοχής
Η γεωγραφική ονοματολογία “Bankoni” πρέπει να γίνει κατανοητή κυρίως ως αρχαιολογικός και λειτουργικός/στυλιστικός όρος και όχι ως όνομα μιας ασφαλώς αναγνωρισμένης ιστορικής εθνοτικής ομάδας. Οι εύρε οι που ξεκινούν στα μέσα του 20ού αιώνα δημιούργησαν ένα σώμα από αγαλματίδια τερακότας γύρω από το Bankoni κοντά στο Bamako, και τα σχετικά έργα αργότερα έγιναν γνωστά από μια πολύ ευρύτερη περιοχή του νότιου Μαλί. Το Art Institute of Chicago συγκεκριμένα σημειώνει ανακαλύψεις που εκτείνονται από το Ségou μέχρι το Bougouni.
Αυτή η ευρύτερη διανομή καθιστά τη χορήγηση προς Baraouli ιδιαίτερα σημαντική. Το Baraouli βρίσκεται εντός της περιοχής Ségou και επομένως κοντά στο ανατολικό μέρος αυτής της ευρύτερης γεωγραφικής σφαίρας.Ως εκ τούτου, η γλυπτική θα πρέπει να θεωρείται στο ευρύτερο αρχαιολογικό τοπίο του Μέσου Νείλου και των γειτονικών βασιλείων Mande, αντί να ταυτίζεται απλώς με τη μοντέρνα Bamana γλυπτική.
Οικονομικά Bankoni φιγούρες συχνά χαρακτηρίζονται από εκτεταμένα σωληνοειδή άκρα, απλοποιημένα σώματα και πολύ ευφάνταστους συνδυασμούς ανθρώπινων μορφών. Κάποιες εμφανίζονται ως όρθιες, καθιστές ή γονατιστές φιγούρες, ενώ άλλες διαμορφώνουν πιο εξελιγμένες συνθέσεις. Ο κεντρικός όγκος περιλαμβάνει και άντρες και γυναίκες αλλά και ιππικά και άλλα σύνθετα θέματα.
Η παρούσα γλυπτική είναι ιδιαίτερα ελκυστική λόγω της έντονης κίνησής της. Τα μετακινούμενα πόδια, ο εκτεταμένος κορμός και τα χέρια υψωμένα προς το πρόσωπο μεταμορφώνουν το σώμα σε μια σχεδόν συνεχή ακολουθία καμπυλών. Αντί να παρουσιάζει μια στατική μετωπική φιγούρα, ο καλλιτέχνης έχει δημιουργήσει μια εικόνα που φαίνεται συμπιεσμένη, τραβηγμένη και επ動畫μένα ταυτόχρονα. Η πλαστικότητα της καμένης πηλός αξιοποιείται πλήρως: η ανατομία καθίσταται υπηρέτης της χειρονομίας.
Παλαιότερες ερμηνείες μερικές φορές συνδέουν τις Bankoni τερακότες άμεσα με τις τελετουργικές δομές της σημερινής Bamana. Τέτοιες συγκρίσεις μπορούν να είναι χρήσιμες, αλλά απαιτούν σημαντική προσοχή. Επειδή σχετικά λίγα αντικείμενα Bankoni προέρχονται από αρχαιολογικές ανασκαφές που τεκμηριώνονται επιστημονικά, η ταυτότητα των δημιουργών τους και οι αρχικές λειτουργίες πολλών φιγούρων παραμένουν αβέβαιες. Ο όρος «Bamana» στην παρεχόμενη απόδοση παρέχει therefore χρήσιμες περιφερειακές πληροφορίες, αλλά δεν πρέπει αυτόματα να νοηθεί ως απόδειξη ότι αυτή η αρχαιολογική γλυπτική παράχθηκε εντός των ιστορικά τεκμηριωμένων Bamana δομών γνωστών από νεότερους αιώνες.
Αντίστοιχες Bankoni τερακότες συνήθως τοποθετούνται εντός των μεσαιωνικών αρχαιολογικών παραδόσεων του Μαλί. Οι ICOM ομαδοποιούν τη σχετική γλυπτική από τερακότα εντός ενός ορίζοντα αρχαιολογίας 11ης έως 16ης αιώνες, ενώ τα ατομικά έργα που έχουν ασφαλώς ερευνηθεί ή επιστημονικά ελεγχθεί μπορεί να λάβουν στενότερες ημερομηνίες. Για το συγκεκριμένο αντικείμενο, όμως, δεν θα πρέπει να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία χωρίς αντίστοιχη αρχαιολογική ή επιστημονική τεκμηρίωση.
Επιλεγμένη Βιβλιογραφία
Leloup, Hélène. Terres cuites de la boucle du Niger et alentour. 1986. Αυτή η δημοσίευση περιλαμβάνει συγκριτικό υλικό ειδικά από Bankoni.
McIntosh, Susan Keech, επιμ. Excavations at Jenné-Jeno, Hambarketolo, and Kaniana (Inland Niger Delta, Mali), the 1981 Season. Berkeley, 1995.
McIntosh, Roderick J. The Peoples of the Middle Niger: The Island of Gold. Oxford, 1998.
McIntosh, Roderick J. The Ancient Middle Niger: Urbanism and the Self-Organizing Landscape. Cambridge, 2005.
McIntosh, Susan Keech. Ancient Middle Niger: Urbanism and the Self-Organizing Landscape and related archaeological studies of the Middle Niger provide important comparative context for understanding the wider ceramic traditions of medieval Mali.
Some of the information and photos are generated by artificial intelligence and is based on published sources from the fields of ethnography, archaeology, and art history documents. All information and photos are protected by copyright.
Inv. No. MAZ29637
Informant: Yoro
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Indigenous object name
Bankoni
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Bamana
Χώρα προέλευσης
Μάλι
Υλικό
Terracotta
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A terracotta sculpture
Height
28 cm
Βάρος
800 g
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
