Ένα μπρούτζινο γλυπτό. - Fon - Μπενίν (χωρίς τιμή ασφαλείας)

06
ημέρες
13
ώρες
36
λεπτά
45
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Julien Gauthier
Ειδικός
Επιλεγμένο από Julien Gauthier

Δέκα χρόνια εμπειρίας στον τομέα των ιστορικών όπλων, των πανοπλιών και της αφρικανικής τέχνης.

Εκτιμήστε  € 150 - € 200
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 142857 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Ένα μπρούντζινο γλυπτό, φιγούρα Ασεν Φον από την περιοχή Κοντουνού στο Μπενίν, ύψος 12 cm, βάρος 300 g, με βάση.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Fon Bronze Asen Figure, Περιφέρεια Cotonou, Μπηίν

Fon, παραμεσόγειος νότιος Μπιέν
Καστ χαλκός κράματος
Ασεν παράδοση, περιλαμβάνει στηριγμένη ανάμνηση.

Αυτή η εκφραστική φιγούρα από κράμα χαλκού ανήκει στη ευρύτερη παράδοση Fon των asen, μεταλλικά γλυπτά μνημειακής μνήμης συνδεδεμένα με τη μνήμη των νεκρών και την επικοινωνία ανάμεσα σε ζωντανούς συγγενείς και τους προγόνους τους. Τα asen ήταν εξαιρετικά εξατομικευμένα αντικείμενα: η εικονογραφία τους μπορούσε να αναφέρεται στην ταυτότητα, κοινωνική θέση, επάγγελμα, προσωπική ιστορία ή χαρακτηριστικά του τιμώμενου προσώπου.

Το γλυπτό αντιπροσωπεύει ένα καθιστό άτομο που φορά μακρύ ένδυμα το οποίο επεκτείνεται δραματικά προς το κάτω σώμα. Η γλυπτική κυριαρχείται από αυτή τη φαρδιά, σχεδόν τριγωνική μάζα, από την οποία προβάλλουν το κεφάλι, τα χέρια και τα κάτω πόδια. Αντί να χτίσει το σώμα ανατομικά κάτω από τα ρούχα, ο χυτής έχει μεταχειριστεί το ένδυμα ως το κύριο σφαγείο όγκο.

Το κεφάλι είναι σχετικά μικρό αλλά προσεκτικά διαρθρωμένο. Εφαρμοσμένη κάπα καλύπτει το κρανίο, η επιφάνειά του διαιρείται από χαραγμένες γραμμές. Το πρόσωπο έχει μεγάλα εξόγκωση αμυγδαλωτά μάτια, ίσια μύτη και εμφανώς μοντελοποιημένα χείλη. Τα αυτιά protrude, αυξάνοντας το σιλουέτα του κεφαλιού. Ο μακρύς λαιμός παρέχει μετάβαση ανάμεσα στο σχετικά συμπαγές κεφαλί και το ευρύ ένδυμα.

Και οι δύο μασχάλες είναι δυναμικές. Το ένα χέρι εκτείνεται προς τα έξω και προς τα πάνω, τελειώνοντας σε ένα ευρύ χέρι που φαίνεται να κρατάται σε μορφή επίδειξης ή προσφοράς. Το αντίθετο χέρι λυγίζει απότομα στον αγκώνα, με το χέρι προσανατολισμένο προς το κορμί. Αυτή η ασυμμετρία δίνει στο γλυπτό μια ασυνήθιστα ζωντανή ποιότητα. Αντί να παρουσιάζει μια στατική οριζόντια εικόνα, το άτομο φαίνεται να εμπλέκεται σε μια ενέργεια, το αρχικό νόημα της οποίας μπορεί να ήταν αναγνωρίσιμο σε αυτούς που γνώριζαν τον συγκεκριμένο άνθρωπο ή την αφήγηση που τιμάται.

Η καθιστή θέση είναι εξίσου σημαντική. Τα πόδια προβάλλουν κάτω από το ένδυμα και καταλήγουν σε φαρδιά πόδια ή σανδάλια, το κάθε ένα διαμορφωμένο με ανασηκωμένα λεπτομέρειες. Η καθιστή στάση, τα ρούχα και η κίνηση θα μπορούσαν να μεταφέρουν πληροφορίες σχετικά με την ιεραρχία, το επάγγελμα ή την προσωπική ταυτότητα μέσα σε ένα ασεν επιβλητικό. Χωρίς το υπόλοιπο του αρχικού συνόλου ή συνοδεία προφορικής πληροφορίας, ωστόσο, το συγκεκριμένο νόημα αυτών των λεπτομερειών δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί με ασφάλεια.

Η επιφάνεια μετάλλου ποικίλει από ήρεμο καφέ σε πράσινο-γκρι, με περιοχές πράσινης οξείδωσης χαλκού και θερμότερους τόνους ορατούς σε προεξέχοντα στοιχεία. Οι σχετικά λεπτοί τοίχοι και το ανοιχτό πλάι του σώματος μαρτυρούν την τεχνική οικονομία της χύτευσης. Ο γλύπτης έχει δημιουργήσει σημαντική φυσική παρουσία διατηρώντας τα κύρια όγκο σώματος κενό.

Αντιπροσωπευτικά χαρακτηριστικά της περιοχής

Η απόδοση από το Cotonou τοποθετεί το γλυπτό εντός του νοτίου περιβάλλοντος των αισθητικών παραδόσεων Fon στη Μπιέν. Τα ιστορικά σημαντικότερα κέντρα για την παραγωγή asen συνδέονταν ιδίως με το Abomey και, αργότερα, το Ouidah, αν και η παράδοση επεκτεινόταν ευρύτερα μέσα στο νότιο Μπιέν. Τα asen τοποθετούνταν σε οικογενειακούς ή βασιλικούς ναούς και λειτουργούσαν ως σημεία μέσω των οποίων οι απόγονοι μπορούσαν να τιμήσουν και να προσεγγίσουν τους αποθανόντες.

Ένα asen στην πλήρη μορφή του ήταν συνήθως πολύ πιο περίπλοκο από ένα απομονωμένο ανθρώπινο γλυπτό. Συνήθως αποτελούνταν από ένα μεταλλικό κοντάρι που στηρίζει μια πλατφόρμα ή ένα οπτικό tableau που φιλοξενεί φιγούρες, ζώα, αντικείμενα και συμβολικούς μοτίβους. Αυτά τα στοιχεία μπορούσαν να λειτουργούν σχεδόν ως οπτική βιογραφία του αποθανόντος. Το Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης περιγράφει τέτοια εικονογράφηση συγκρίσιμη με έναν οπτικό επιταφιο, τονίζοντας ότι πολλοί από τους νοήματα τους εξαρτώνταν από προσωπικά ονόματα, παροιμίες και γνώση της οικογένειας.

Το παρόν γλυπτό εμφανίζεται επομένως πιο πιθανό να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης σύνθεσης asen παρά ανεξάρτητο αγαλματάκι. Οι έντονες κινήσεις του γίνονται ιδιαίτερα σημαντικές σε αυτό το πλαίσιο: το γλυπτό μπορεί αρχικά να αλληλεπιδρούσε οπτικά με ένα άλλο άτομο, ζώο ή συμβολικό αντικείμενο που βρισκόταν κοντά.

Τεχνικές μεταλλουργίας ποικίλλουν σημαντικά εντός της παράδοσης asen. Η ζύγιση και η κοπή σιδήρου έπαιξαν σημαντικό ρόλο, ιδιαίτερα στα ξεχωριστά εργαστήρια του Ouidah, ενώ κράματα χαλκού θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, ειδικά για πρεστιζά και τεχνικά εξελιγμένα έργα. Οι βασιλικοί asen από το Abomey δείχνουν εκλεπτυσμένους συνδυασμούς χύτευσης και επεξεργασμένων κραμάτων χαλκού που παράγονται από εξειδικευμένες metalworking οικογένειες.

Η τεχνική επεξεργασία του παρόντος γλυπτού—with τον κέλυφος σώμα, το ευρύ ένδυμα, τα προβάλλόμενα άκρα και την εξατομικευμένη ενδυματολογία—δεικνύει τις ειδικές δυνατότητες που προσφέρει η χύτευση. Το ένδυμα δημιουργεί μια μεγάλη συνεχόμενη επιφάνεια, ενώ τα λεπτά χέρια καθιερώνουν έναν εντελώς διαφορετικό γραμμικό ρυθμό γύρω από αυτήν. Αυτή η αντίθεση μεταξύ μάζας και γραμμής είναι ένα από τα πιο δυνατά μορφολογικά χαρακτηριστικά του έργου.

Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι το προφανές άτομο χαρακτήρα του γλυπτού. Η εικονογραφία asen των Fon δεν ήταν απλώς γενική αναπαράσταση προγόνου. Ο συνδυασμός θα μπορούσε να κωδικοποιεί πληροφορίες για συγκεκριμένο αποθανόντα μέσω ενδυμασίας, χειρονομιών, χαρακτηριστικών, ζώων, εργαλείων και παροιμιών. Κατ’ επέκταση, λεπτομέρειες που σήμερα φαίνονται κυρίως διακοσμητικές μπορεί αρχικά να είχαν αρκετά ακριβές νοήματα.

Εν τούτοις, θα ήταν ετυμολογικά σαφές να ταυτιστεί ο άνθρωπος που απεικονίζεται εδώ με έναν μονάρχη, ιερέα, πρόγονο συγκεκριμένης γραμμής ή Vodun πρακτικό μόνο από τη φωτογραφία. Η ασφαλέστερη ερμηνεία είναι ότι το γλυπτό ανήκει στο φωνητικό λεξιλόγιο της παράδοσης Fon asen και πιθανώς έχει συμμετάσχει σε ένα ευρύτερο επιβλητικό συνόλο με πλήρη αφήγηση που δεν έχει επιβιώσει μαζί με το απομονωμένο κομμάτι.

Επιλεγμένη Βιβλιογραφία

Bay, Edna G. Asen: Iron Altars of the Fon People of Benin. Ατλάντα: μουσείο τέχνης και αρχαιολογίας του Emory University, 1985. Μία θεμελιώδης μελέτη αφιερωμένη κυρίως στη δομή, το σύμβολο και τη κοινωνική λειτουργία του Fon asen.

Bay, Edna G. Asen, Ancestors, and Vodun: Tracing Change in African Art. Urbana and Chicago: University of Illinois Press, 2008. Ιδιαίτερα σημαντικό για την ιστορία των asen, της τιμής των προγόνων, τη βασιλική χορηγία, την μεταλλουργία και τις μεταβαλλόμενες σημασίες της εικονογραφίας asen.

Blier, Suzanne Preston. Asen: mémoires de fer forgé. Art vodun du Danhomè dans les collections du musée Barbier-Mueller. Γενεύη: Musée Barbier-Mueller, 2018. Εκτεταμένο συγκριτικό υλικό σχετικά με Fon asen και τους εικονογραφικούς τους πίνακες.

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

Inv. No. MAZ30638

Πληροφοριοδότης: Amadou Dogo

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Fon Bronze Asen Figure, Περιφέρεια Cotonou, Μπηίν

Fon, παραμεσόγειος νότιος Μπιέν
Καστ χαλκός κράματος
Ασεν παράδοση, περιλαμβάνει στηριγμένη ανάμνηση.

Αυτή η εκφραστική φιγούρα από κράμα χαλκού ανήκει στη ευρύτερη παράδοση Fon των asen, μεταλλικά γλυπτά μνημειακής μνήμης συνδεδεμένα με τη μνήμη των νεκρών και την επικοινωνία ανάμεσα σε ζωντανούς συγγενείς και τους προγόνους τους. Τα asen ήταν εξαιρετικά εξατομικευμένα αντικείμενα: η εικονογραφία τους μπορούσε να αναφέρεται στην ταυτότητα, κοινωνική θέση, επάγγελμα, προσωπική ιστορία ή χαρακτηριστικά του τιμώμενου προσώπου.

Το γλυπτό αντιπροσωπεύει ένα καθιστό άτομο που φορά μακρύ ένδυμα το οποίο επεκτείνεται δραματικά προς το κάτω σώμα. Η γλυπτική κυριαρχείται από αυτή τη φαρδιά, σχεδόν τριγωνική μάζα, από την οποία προβάλλουν το κεφάλι, τα χέρια και τα κάτω πόδια. Αντί να χτίσει το σώμα ανατομικά κάτω από τα ρούχα, ο χυτής έχει μεταχειριστεί το ένδυμα ως το κύριο σφαγείο όγκο.

Το κεφάλι είναι σχετικά μικρό αλλά προσεκτικά διαρθρωμένο. Εφαρμοσμένη κάπα καλύπτει το κρανίο, η επιφάνειά του διαιρείται από χαραγμένες γραμμές. Το πρόσωπο έχει μεγάλα εξόγκωση αμυγδαλωτά μάτια, ίσια μύτη και εμφανώς μοντελοποιημένα χείλη. Τα αυτιά protrude, αυξάνοντας το σιλουέτα του κεφαλιού. Ο μακρύς λαιμός παρέχει μετάβαση ανάμεσα στο σχετικά συμπαγές κεφαλί και το ευρύ ένδυμα.

Και οι δύο μασχάλες είναι δυναμικές. Το ένα χέρι εκτείνεται προς τα έξω και προς τα πάνω, τελειώνοντας σε ένα ευρύ χέρι που φαίνεται να κρατάται σε μορφή επίδειξης ή προσφοράς. Το αντίθετο χέρι λυγίζει απότομα στον αγκώνα, με το χέρι προσανατολισμένο προς το κορμί. Αυτή η ασυμμετρία δίνει στο γλυπτό μια ασυνήθιστα ζωντανή ποιότητα. Αντί να παρουσιάζει μια στατική οριζόντια εικόνα, το άτομο φαίνεται να εμπλέκεται σε μια ενέργεια, το αρχικό νόημα της οποίας μπορεί να ήταν αναγνωρίσιμο σε αυτούς που γνώριζαν τον συγκεκριμένο άνθρωπο ή την αφήγηση που τιμάται.

Η καθιστή θέση είναι εξίσου σημαντική. Τα πόδια προβάλλουν κάτω από το ένδυμα και καταλήγουν σε φαρδιά πόδια ή σανδάλια, το κάθε ένα διαμορφωμένο με ανασηκωμένα λεπτομέρειες. Η καθιστή στάση, τα ρούχα και η κίνηση θα μπορούσαν να μεταφέρουν πληροφορίες σχετικά με την ιεραρχία, το επάγγελμα ή την προσωπική ταυτότητα μέσα σε ένα ασεν επιβλητικό. Χωρίς το υπόλοιπο του αρχικού συνόλου ή συνοδεία προφορικής πληροφορίας, ωστόσο, το συγκεκριμένο νόημα αυτών των λεπτομερειών δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί με ασφάλεια.

Η επιφάνεια μετάλλου ποικίλει από ήρεμο καφέ σε πράσινο-γκρι, με περιοχές πράσινης οξείδωσης χαλκού και θερμότερους τόνους ορατούς σε προεξέχοντα στοιχεία. Οι σχετικά λεπτοί τοίχοι και το ανοιχτό πλάι του σώματος μαρτυρούν την τεχνική οικονομία της χύτευσης. Ο γλύπτης έχει δημιουργήσει σημαντική φυσική παρουσία διατηρώντας τα κύρια όγκο σώματος κενό.

Αντιπροσωπευτικά χαρακτηριστικά της περιοχής

Η απόδοση από το Cotonou τοποθετεί το γλυπτό εντός του νοτίου περιβάλλοντος των αισθητικών παραδόσεων Fon στη Μπιέν. Τα ιστορικά σημαντικότερα κέντρα για την παραγωγή asen συνδέονταν ιδίως με το Abomey και, αργότερα, το Ouidah, αν και η παράδοση επεκτεινόταν ευρύτερα μέσα στο νότιο Μπιέν. Τα asen τοποθετούνταν σε οικογενειακούς ή βασιλικούς ναούς και λειτουργούσαν ως σημεία μέσω των οποίων οι απόγονοι μπορούσαν να τιμήσουν και να προσεγγίσουν τους αποθανόντες.

Ένα asen στην πλήρη μορφή του ήταν συνήθως πολύ πιο περίπλοκο από ένα απομονωμένο ανθρώπινο γλυπτό. Συνήθως αποτελούνταν από ένα μεταλλικό κοντάρι που στηρίζει μια πλατφόρμα ή ένα οπτικό tableau που φιλοξενεί φιγούρες, ζώα, αντικείμενα και συμβολικούς μοτίβους. Αυτά τα στοιχεία μπορούσαν να λειτουργούν σχεδόν ως οπτική βιογραφία του αποθανόντος. Το Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης περιγράφει τέτοια εικονογράφηση συγκρίσιμη με έναν οπτικό επιταφιο, τονίζοντας ότι πολλοί από τους νοήματα τους εξαρτώνταν από προσωπικά ονόματα, παροιμίες και γνώση της οικογένειας.

Το παρόν γλυπτό εμφανίζεται επομένως πιο πιθανό να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης σύνθεσης asen παρά ανεξάρτητο αγαλματάκι. Οι έντονες κινήσεις του γίνονται ιδιαίτερα σημαντικές σε αυτό το πλαίσιο: το γλυπτό μπορεί αρχικά να αλληλεπιδρούσε οπτικά με ένα άλλο άτομο, ζώο ή συμβολικό αντικείμενο που βρισκόταν κοντά.

Τεχνικές μεταλλουργίας ποικίλλουν σημαντικά εντός της παράδοσης asen. Η ζύγιση και η κοπή σιδήρου έπαιξαν σημαντικό ρόλο, ιδιαίτερα στα ξεχωριστά εργαστήρια του Ouidah, ενώ κράματα χαλκού θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, ειδικά για πρεστιζά και τεχνικά εξελιγμένα έργα. Οι βασιλικοί asen από το Abomey δείχνουν εκλεπτυσμένους συνδυασμούς χύτευσης και επεξεργασμένων κραμάτων χαλκού που παράγονται από εξειδικευμένες metalworking οικογένειες.

Η τεχνική επεξεργασία του παρόντος γλυπτού—with τον κέλυφος σώμα, το ευρύ ένδυμα, τα προβάλλόμενα άκρα και την εξατομικευμένη ενδυματολογία—δεικνύει τις ειδικές δυνατότητες που προσφέρει η χύτευση. Το ένδυμα δημιουργεί μια μεγάλη συνεχόμενη επιφάνεια, ενώ τα λεπτά χέρια καθιερώνουν έναν εντελώς διαφορετικό γραμμικό ρυθμό γύρω από αυτήν. Αυτή η αντίθεση μεταξύ μάζας και γραμμής είναι ένα από τα πιο δυνατά μορφολογικά χαρακτηριστικά του έργου.

Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι το προφανές άτομο χαρακτήρα του γλυπτού. Η εικονογραφία asen των Fon δεν ήταν απλώς γενική αναπαράσταση προγόνου. Ο συνδυασμός θα μπορούσε να κωδικοποιεί πληροφορίες για συγκεκριμένο αποθανόντα μέσω ενδυμασίας, χειρονομιών, χαρακτηριστικών, ζώων, εργαλείων και παροιμιών. Κατ’ επέκταση, λεπτομέρειες που σήμερα φαίνονται κυρίως διακοσμητικές μπορεί αρχικά να είχαν αρκετά ακριβές νοήματα.

Εν τούτοις, θα ήταν ετυμολογικά σαφές να ταυτιστεί ο άνθρωπος που απεικονίζεται εδώ με έναν μονάρχη, ιερέα, πρόγονο συγκεκριμένης γραμμής ή Vodun πρακτικό μόνο από τη φωτογραφία. Η ασφαλέστερη ερμηνεία είναι ότι το γλυπτό ανήκει στο φωνητικό λεξιλόγιο της παράδοσης Fon asen και πιθανώς έχει συμμετάσχει σε ένα ευρύτερο επιβλητικό συνόλο με πλήρη αφήγηση που δεν έχει επιβιώσει μαζί με το απομονωμένο κομμάτι.

Επιλεγμένη Βιβλιογραφία

Bay, Edna G. Asen: Iron Altars of the Fon People of Benin. Ατλάντα: μουσείο τέχνης και αρχαιολογίας του Emory University, 1985. Μία θεμελιώδης μελέτη αφιερωμένη κυρίως στη δομή, το σύμβολο και τη κοινωνική λειτουργία του Fon asen.

Bay, Edna G. Asen, Ancestors, and Vodun: Tracing Change in African Art. Urbana and Chicago: University of Illinois Press, 2008. Ιδιαίτερα σημαντικό για την ιστορία των asen, της τιμής των προγόνων, τη βασιλική χορηγία, την μεταλλουργία και τις μεταβαλλόμενες σημασίες της εικονογραφίας asen.

Blier, Suzanne Preston. Asen: mémoires de fer forgé. Art vodun du Danhomè dans les collections du musée Barbier-Mueller. Γενεύη: Musée Barbier-Mueller, 2018. Εκτεταμένο συγκριτικό υλικό σχετικά με Fon asen και τους εικονογραφικούς τους πίνακες.

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

Inv. No. MAZ30638

Πληροφοριοδότης: Amadou Dogo

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Fon
Χώρα προέλευσης
Μπενίν
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze sculpture
Height
12 cm
Βάρος
300 g
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6867
Πουλημένα αντικείμενα
99.81%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​