Μια χάλκινη κεφαλή - Κεφάλι - Μενίν - Νιγηρία

Μπένι Χάλκινο Κεφάλι, Περιοχή Μπένιν Σίτι, Νιγηρία

Μίνι (Εντο), περιοχή Μπένιν Σίτι, Νιγηρία
Χυτευμένο κράμα χαλκού
Δεν παρέχεται επιστημονική εξέταση για αυτό το τεμάχιο. Η ηλικία του και η γεωγραφική προέλευση του δεν έχουν επαληθευτεί
Αυτό το εντυπωσιακό χύτο κεφάλι από την περιοχή του Μπένιν Σίτι διακρίνεται από το συμπαγές μνημειακό σχήμα και, πρωτίστως, από το πυκνό σύστημα λεπτών κάθετων χαράξεων που καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το πρόσωπο. Το γλυπτό περιορίζει την ανθρώπινη μορφή στο κεφάλι και στον λαιμό, εστιάζοντας την προσοχή στην παρουσία προσώπου, το μοτίβο της επιφάνειας και στη carefully ελεγχόμενη μετάβαση μεταξύ φυσιοκρατικού μοντέλου και γραφικής αφαίρεσης.

Το κεφάλι είναι έντονα στρογγυλεμένο, με ένα ευρύ κρανιακό όγκο που επεκτείνεται προς τα πίσω από το πρόσωπο. Ένα σαφώς οριοθετημένο σημείο χωρίζει το ομαλό άνω τμήμα του κρανίου ή της κόμης από την πυκνά στρωτή περιοχή του προσώπου από κάτω. Η αντίθεση είναι συνειδητή και οπτικά αποτελεσματική: η άνω ενότητα παραμένει σχετικά άκαμη, ενώ το μέτωπο, οι κροτάφες, τα μήλα και το πηγούνι μετατρέπονται σε ένα πολύπλοκο πεδίο ευθυγραμμισμένων γραμμών.

Το ίδιο το πρόσωπο είναι αξιοσημείωτα εγκρατές. Αμμυδοειδείς ματιές είναι τοποθετημένες κάτω από απαλά διαμορφωμένα φρύδια και περιγράφονται από ανεβασμένα περιγράμματα. Ένας ευρύς, σχετικά σύντομος ρετρό-ρινικός προεξέχει από τον επίπεδο προσώπου, ενώ τα πλήρη χείλη διαμορφώνονται προσεκτικά και ελαφρώς ανοιχτά. Τα αυτιά είναι σχετικά μικρά και τοποθετημένα μακριά πίσω στις πλευρές του κεφαλιού. Το στρογγυλεμένο πηγούνι και τα γεμάτα μήλα δίνουν στο πρόσωπο μια ήρεμη, αυτοτελή έκφραση.

Το πλέον αξιοσημείωτο είναι οι πολυάριθμες κάθετες γραμμές που εκτείνονται σε ολόκληρο το πρόσωπο. Ακολουθούν την καμπυλότητά του αντί να σχηματίζουν απλώς ένα επίπεδο διακοσμητικό μοτίβο, τονίζοντας τον γλυπτικό όγκο του μετώπου, των μάγουλων και της γνάθου. Γύρω από το στόμα και το πιγούνι οι γραμμές καμπυλώνουν υποκριτικά με τη σωλήνωση της ανατομίας. Μικρές αποδώσεις κοκκινωπής απόχρωσης παραμένουν σε ορισμένες διευρυμένες διόδους, αντίθεση με την κυρίαρχη σκούρα επιφάνεια.

Ο λαιμός είναι σύντομος και κυλινδρικός και τελειώνει σε μια ελαφρώς επεκταμένη βάση, επιτρέποντας στο κεφάλι να σταθεί ανεξάρτητα. Σε αντίθεση με πολλά γνωστά βασιλικά κεφάλια μνημόνευσης από το Μπένιν, το παρόν έργο δεν φέρει το τεράστιο κολάρο από κοράλλι, περιπλεγμένο στέμμα και ευρύ κυκλικό φλάνζ, που συνήθως συνδέονται με απεικονίσεις ενός Oba ή Iyoba. Για αυτόν τον λόγο, θα ήταν πρόωρο να προσδιοριστεί το συγκεκριμένο πρόσωπο ως βασιλιάς, μητέρα-βασίλισσα ή άλλη καταγεγραμμένη κατηγορία βασιλευτικού προσώπου μόνο από την τωρινή του εικόνα. Οι τυπικές βασιλικές αναμνήσεις του Μπένιν συνήθως χρησιμοποιούν τα ενδύματα ως σημαντικό δείκτη ταυτότητας και ιεραρχίας.

Η σκοτεινή επιφάνεια ποικίλει σε τόνο. Οι ανασηκωμένες περιοχές έχουν αποκτήσει ευρύτερη όψη, ενώ οι χαρακτικές γραμμές διατηρούν ελαφρύτερες αποικίες που ενισχύουν το γραφικό τους αποτέλεσμα. Διασκορπισμένες αποχρώσεις σκούρου καφεκόκκινου και μικρές πρασινωπές οξείδωση συμπληρώνουν ένα αντικείμενο χαλκού-αλλοίωσης, αν και η ακριβής σύνθεση του μέταλλου δεν μπορεί να προσδιοριστεί οπτικά.

Ανατολικές χαρακτηριστικά

Η Μπένιν Σίτι υπήρξε το πολιτικό και τελετουργικό κέντρο του Βασιλείου του Μπένιν και η έδρα του Oba. Το ανάκτορο της στήριζε εξειδικευμένες συντεχνίες τεχνιτών, μεταξύ των οποίων οι διάσημοι βασιλικοί χαλύβουργοί, των οποίων οι χύτευσεις με απώλεια κερί περιείχαν κεφάλια, αγόμενες μορφές, πλάκες, κουδούνια, σκεύη και τελετουργικά αντικείμενα. Το χαλκούχο κράμα συνδεόταν ιδιαίτερα στενά με τη βασιλική εξουσία και την παλάτια της εύνοια.

Μέσα σε αυτό το καλλιτεχνικό σύστημα, το ανθρώπινο κεφάλι είχε εξαιρετική σημασία. Τεχνουργήματα από ορείχαλκο που διακονούνταν ως ανάμνηση τοποθετούντο σε προγενέστερα θυσιαστήρια στο παλάτι, όπου συμμετείχαν σε τελετές που διατήρησαν τη σχέση μεταξύ του επικρατούντος μονάρχη και των βασιλικών προγόνων του. Στον αισθητικό κόσμο του Edo, το κεφάλι συνδέεται όχι μόνο με φυσική ταυτότητα αλλά και με ηγεσία, προσωπική επιτυχία και ικανότητα να καθοδηγεί το άτομο, και, στην περίπτωση του Oba, ολόκληρο το βασίλειο.

Το παρόν κεφάλι είναι ασυνήθιστο σε σύγκριση με την καλύτερα γνωστή ακολουθία κεφαλών βωμού της βασιλικής Μπένιν. Τα έργα αυτά συχνά ταξινομούνται μέσα από αλλαγές στο σχήμα των κολάρων από κοράλλι, διακυβερνήσεις, το πάχος των χυτών και τις φλάνζες βάσης. Αυτό το παράδειγμα τονίζει αντίθετα την απεριόριστη επιφάνεια του προσώπου και την εκτεταμένη κάθετη χάραξη. Η σχετικά εγκρατής ενδυμασία του σημαίνει ότι δεν πρέπει να θεωρείται ότι βρίσκεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο εντός της συμβατικής τυπολογίας των βασιλικών κεφαλών μνημόνευσης χωρίς περαιτέρω τεχνικές και προέλευσης πληροφορίες.

Οι προσωπογραφικοί χαρακτηρισμοί αποτελούν πάντοτε μέρος του καθιερωμένου οπτικού λεξιλογίου της τέχνης της βασιλικής αυλής του Μπένιν. Οι γλυπτές του Μπένιν μπορούν να χρησιμοποιούν συγκεκριμένα σύμβολα μαζί με το hairstyle, την ενδυμασία, τα κοσμήματα και άλλα γνωρίσματα για να διακρίνουν κατηγορίες προσώπων. Η ερμηνεία τους εξαρτάται από ολόκληρο τον εικονογραφικό πλαίσιο, όμως, και η εκτεταμένη χάραξη αυτού του κεφαλιού δεν πρέπει αυτόματα να αποδοθεί σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ταυτότητα μόνο από τη φωτογραφία.

Η επεξεργασία της επιφάνειας προτείνει επίσης σύγκριση με τους ευρύτερους καλλιτεχνικούς διαλόγους της νότιας Νιγηρίας. Εκλεκτή γραμμικότητα στο πρόσωπο συναντάται στην γλυπτική παράδοση του Ίφε, της ιστορικής και δυναστείας σχέσης με το Μπένιν, που κατέχει σημαντική θέση στις παραδόσεις προέλευσης του Μπένιν. Αυτό δεν σημαίνει ότι το παρόν κεφάλι πρέπει να ταξινομηθεί ως Ίφε. Αντίθετα, η γραμμική του επεξεργασία υπενθυμίζει ότι οι καλλιτεχνικές παραδόσεις της αυλής στη νότια Νιγηρία ανέπτυξαν μέσα από πολύπλοκες ιστορίες αλληλεπίδρασης και επαναερμηνείας.

Τι κάνει αυτό το έργο να είναι ιδιαίτερα συνεκτικό είναι η ένταση μεταξύ όγκου και γραμμής. Αποτυπώνοντας από απόσταση, παρουσιάζει ένα ήρεμο και σχεδόν αυστηρό ανθρώπινο κεφάλι με μεγάλη μορφολογική απλότητα. Από κοντά, η επιφάνεια διαλύεται σε εκατοντάδες λεπτές εγχάρακτες γραμμές. Ο γλύπτης συνδύασε έτσι μια εξαιρετικά συμπυκνωμένη μνημειακή μορφή με μια εξαιρετικά εκτενή επεξεργασία του δέρματος.

Το αποτέλεσμα είναι ένα ισχυρό έργο ενταγμένο στο ευρύτερο πλαίσιο της μεταλλικής γλυπτικής των Bini. Αντί να βασίζεται σε πλούσια κοσμήματα και βασιλικά διακριτικά, αντλεί την παρουσία του από το διευρυμένο κεφάλι, την ελεγχόμενη εκφραστικότητα του προσώπου και την απίστευτη πυκνότητα της επιφανειακής αρτιότητας. Η παρεχόμενη απόδοση στην περιοχή του Μπένιν Σίτι παρέχει σημαντικό_CONTEXT, ενώ η ακριβής ταυτότητα και η πρωταρχική λειτουργία του κεφαλιού θα πρέπει να παραμείνουν ανοιχτές ελλείψει πιο ειδικής τεκμηρίωσης.

Επιλεγμένη Λογοτεχνία

Ben-Amos, Paula Girshick. The Art of Benin. Λονδίνο: British Museum Press, 1995.
Dark, Philip J. C. An Introduction to Benin Art and Technology. Οξφόρδη: Clarendon Press, 1973.
Ezra, Kate. Royal Art of Benin: The Perls Collection in the Metropolitan Museum of Art. Νέα Υόρκη: The Metropolitan Museum of Art, 1992.
Plankensteiner, Barbara, επιμ. Benin: Kings and Rituals—Court Arts from Nigeria. Βιέννη: Museum für Völkerkunde, 2007.
Blackmun, Barbara Winston. “Obas’ Portraits in Benin.” African Arts, τεύχ. 23, αρ. 3, 1990.
Μερικά από τα στοιχεία και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και τεκμηρίωσης της ιστορίας της τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

Αποκωδικοποίηση: MAZ31036