Ένα ξύλινο γλυπτό - Lobi - Μπουρκίνα Φάσο (χωρίς τιμή ασφαλείας)

06
ημέρες
15
ώρες
24
λεπτά
47
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Julien Gauthier
Ειδικός
Επιλεγμένο από Julien Gauthier

Δέκα χρόνια εμπειρίας στον τομέα των ιστορικών όπλων, των πανοπλιών και της αφρικανικής τέχνης.

Εκτιμήστε  € 230 - € 280
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 142857 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Μια ξύλινη γλυπτική από το Μπουρκίνα Φάσο από τους Λόμπι της περιοχής Γκαουά, με τίτλο «A wooden sculpture», επιφάνεια σκουρόχρωμη και εν μέρει επικαλυμμένη· ύψος 29 cm, βάρος 740 g, σε λογική κατάσταση, απεικονίζει μια καθιστή φιγούρα τύπου bateba.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Lobi Καθιστή μορφή, περιοχή Gaoua, Μπουρκίνα Φάσο

Lobi, περιοχή Gaoua, νοτιοδυτικά της Μπουρκίνα Φάσο
Ξύλο με σκοτεινή επιφάνεια, εν μέρει καλυμμένη από επίχρισμα

Αυτή η εξαιρετικά εκφραστική καθιστή μορφή από την περιοχή Gaoua ανήκει στις γλυπτικές παραδόσεις που συνήθως συνδέονται με τις φιγούρες bateba των Λόμπι. Σε αντίθεση με τα περισσότερο γνωστά όρθια παραδείγματα, η μορφή αποτυπώνεται σε μια έντονα αρθρωτή καθιστή στάση, με λυγισμένα πόδια που προβάλλουν προς τα εμπρός και δύο δραματικά διαφοροποιημένες κινήσεις των χεριών. Η ασυνήθης στάση δίνει στο γλυπτό μια αξιοσημείωτη ψυχική και φυσική ένταση.

Η μορφή δομείται γύρω από έναν συμπαγή κάθετο κορμό που υψώνεται πάνω από τα λυγισμένα πόδια. Οι μηροί προεξέχουν από το σώμα πριν τα κάτω πόδια κατεβαίνουν σχεδόν κάθετα προς τα φαρδιά πόδια. Αντί να αποδίδεται σε ένα ξεχωριστό σκαμνί, η καθιστή θέση φαίνεται να δημιουργείται από τη γεωμετρία του σώματος. Όταν τη βλέπεις από πλάγια, παράγει μια ισχυρή διαδοχή γωνιών: κορμός, μηροί, γόνατα, χαμηλά πόδια και πόδια.

Το άνω σώμα κυριαρχείται από τα χέρια. Ένα χέρι λυγίζει προς τα πάνω πλάι από το κεφάλι, τελειώνοντας σε ένα μακρύ χέρι ή μυτερής μορφής δάχτυλο που κρατείται κοντά στο πρόσωπο. Το αντίθετο χέρι περιγράφει ένα ευρύ κύμα προς τα κάτω στο προσκήνιο του σώματος, with το χέρι προφανώς να ακουμπά τον κορμό ή τον άνω μηρό. Αυτή η ασυμμετρία μεταμορφώνει τη μορφή από μια στατική εικόνα σε μια που ορίζεται από την κίνηση.

Το κεφάλι είναι σχετικά μεγάλο και στρογγυλεμένο, με ψηλό μέτωπο και περιορισμένα χαρακτηριστικά προσώπου. Τα μάτια υποδεικνύονται κάτω από ήπια διαμορφωμένα φρύδια, ενώ η μύτη και το στόμα προεξέχουν μόνο ελαφρά από το πρόσωπο. Υπάρχει μικρή προσπάθεια εξατομίκευσης πορτρέτου. Αντίθετα, το απλοποιημένο πρόσωπο συμβάλλει στον συγκεντρωμένο, εσωστρεφή χαρακτήρα του γλυπτού.

Η επιφάνεια είναι σκούρα και ανοικονόμη, με γκριζωπές και ελαφρύτερες εναποθέσεις κατανεμημένες πάνω στο κεφάλι, τους ώμους, τα χέρια και τα πόδια. Περιοχές φθοράς αποκαλύπτουν το κάτω όριζο ξύλο, ενώ προεξέχουσες διόδοι διατηρούν παχύτερες συσσωρεύσεις. Τέτοιες επιφάνειες είναι συνεπείς με τη μακρά τελετουργική ζωή των φιγούρων λατρείας Λόμπι, οι οποίες θα μπορούσαν να receive offerings και άλλες ουσίες. Από τη φωτογραφία μόνο, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί η ακριβής προέλευση αυτών των εναποθέσεων.

Χαρακτηριστικά της περιοχής

Το Gaoua βρίσκεται στην καρδιά της πολιτιστικής περιοχής των Λόμπι στη νοτιοδυτική Μπουρκίνα Φάσο, κοντά στα σύνορα με τη Αβόρρι και την Γκάνα. Αυτή η ευρύτερη περιοχή κατοικείται από Λόμπι και μορφωτικά σχετιζόμενες κοινότητες οι οποίες σε ιστορικό επίπεδο επικεντρώνονταν σε σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και αόρατων πνευματικών εξουσιών γνωστών ως thila, μονάδα thil.

Ανθρωπομορφικές ξύλινες γλυπτικές που συνήθως ονομάζονται bateba αποτελούσαν σημαντικό μέρος αυτού του θρησκευτικού περιβάλλοντος. Θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε οικιακούς ή άλλους ναούς και να γίνουν κατανοητές ως ενεργά μεσάζοντα που σχετίζονται με thila. Επομένως, η σημασία τους επεκτεινόταν μακρύτερα από την απεικόνιση: μέσα στο αρχικό τους πλαίσιο, αυτές οι γλυπτικές συμμετείχαν σε συστήματα που αφορούσαν την προστασία, την ατυχία, την ασθένεια, τις κοινωνικές σχέσεις και τη διατήρηση πνευματικής ισορροπίας.

Μία ιδιαίτερα σημαντική χαρακτηριστικά της γλυπτικής των Λόμπι είναι η εξαιρετική ποικιλία σωμάτων στάσεων. Ενώ πολλές bateba στέκονται μπροστινά με τα χέρια κοντά στο σώμα, άλλοι υψώνουν τα χέρια τους, γυρίζουν τα κεφάλια τους, κάθονται, αγκαλιάζουν, εμφανίζουν ασυνήθιστα ανατομικά χαρακτηριστικά ή υιοθετούν κινήσεις που συνδέονται στη βιβλιογραφία με συγκεκριμένες καταστάσεις ή προστατευτικές ικανότητες.

Η στάση της present γλυπτικής είναι συνεπώς εξαιρετικά σημαντική. Η καθιστή θέση της και το υψωμένο χέρι την τοποθετούν εκτός του πιο ουδέτερου τύπου σε στήριξη. Οι δημοσιευμένες ταξινομήσεις της γλυπτικής των Λόμπι διακρίνουν διάφορες κατηγορίες ανάλογα με τη σωματική διάθεση, συμπεριλαμβανομένων καθιστών γεωγραφικών μορφών και μορφών που εκφράζουν συγκεκριμένες συναιθηματικές ή προστατευτικές καταστάσεις. Ωστόσο, η ορολογία που εφαρμόζεται σε ατομικά παραδείγματα δεν είναι πάντα συνεπής, και μια ακριβής ρι Ritual κατηγορία δεν πρέπει να αποδοθεί μόνο με οπτικά στοιχεία.

Το υψωμένο χέρι αξίζει ιδιαίτερη προσοχή. Σε συζητήσεις περί γλυπτικής Λόμπι, τα υψωμένα χέρια συχνά συνοδεύουν φιγούρες που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση απειλητικών δυνάμεων, ενώ άλλες ασυνήθιστες κινήσεις έχουν ερμηνευτεί σε σχέση με τον πόνο, τη θλίψη ή τη μεταφορά ανεπιθύμητων καταστάσεων μακριά από τον άνθρωπο. Ωστόσο, η εν λόγω μορφή συνδυάζει υψωμένο χέρι με καθιστή στάση με εξαιρετικά ατομικό τρόπο. Θα ήταν επομένως περιοριστικό να την ταυτίζουμε αυτόματα με ένα συγκεκριμένο υποτύπο bateba.

Αυτή η ατομικότητα αποτελεί χαρακτηριστικό της γλυπτικής των Λόμπι γενικότερα. Δεν υπήρχε ένα κεντρικό δικαστήριο ή εργαστήριο των Λόμπι που να επιβάλλει ένα ομοιογενές γλυπτικό κανόνα. Οι γλυπτογράφοι ανέπτυσσαν εξαιρετικά προσωπικές λύσεις σε ένα κοινό θρησκευτικό και μορφολογικό λεξιλόγιο. Κατ’ επέκταση, οι μορφές από την περιοχή Gaoua μπορούν να διαφέρουν δραματικά σε αναλογίες, επεξεργασία προσώπου, χειρονομία και βαθμό αφαίρεσης.

Η παρούσα γλυπτική αποτελεί ένα ιδιαίτερα γοητευτικό παράδειγμα αυτής της ελευθερίας. Η δύναμή της δεν εξαρτάται από φυσιολογικό ανατομικό ρεαλισμό. Τα υπερμεγέθη πόδια στερεώνουν φυσικά τη μορφή, τα έντονα λυγισμένα γόνατα θεσπίζουν τη καθιστή θέση και οι απλωτές βραχίονες συγκεντρώνουν την προσοχή γύρω από τον κορμό και το κεφάλι. Το χέρι που υψώνεται προς τα πάνω δημιουργεί την ισχυρότερη έμφαση ολόκληρης της σύνθεσης.

Βλέποντας από την πλευρά, η γλυπτική είναι σχεδόν καλλιγραφικής μορφής. Το σώμα κατασκευάζεται μέσα από μια διαδοχή καμπύλων και αντί-καμπύλων, καταλήγοντας σε την στενή κάθετη κίνηση δίπλα στο πρόσωπο. Αυτό δίνει στο έργο μια αίσθηση παγών κίνησης—σαν μια πράξη ή κίνηση να είχε μόνιμα παγώσει στο ξύλο.

Χωρίς τεκμηρίωση σχετικά με τον αρχικό ναό και τις συνθήκες συλλογής, το αγαλματάκι καλύπτεται καλύτερα ως ένα Lobi καθιστό bateba-type φιγούρα παρά ως κατανομημένη σε στενά ορισμένη ρι Ritual κατηγορία. Η ασυνήθιστη στάση, τα έντονα διαφοροποιημένα χέρια και η φθαρμένη, συσσωρευμένη επιφάνεια τοποθετούν, ωστόσο, πειστικά within τις πλούσιες γλυπτικές παραδόσεις που κεντρίζονται γύρω από το Gaoua και τη wider περιοχή των Λόμπι.

Επιλεγμένη Λογοτεχνία

Meyer, Piet. Kunst und Religion der Lobi. Ζυρίχη: Museum Rietberg, 1981.

Bognolo, Daniela. Lobi. Μιλάνο: 5 Continents Editions, 2007.

Himmelheber, Hans. “Figuren und Schnitztechnik bei den Lobi, Elfenbeinküste.” Tribus 15, 1966.

Massa, Gabriel, και Jean-Claude Lauret. Sculptures des trois Volta. Saint-Maur: Sépia, 2001.

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

Inv. No. MAZ31114

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Lobi Καθιστή μορφή, περιοχή Gaoua, Μπουρκίνα Φάσο

Lobi, περιοχή Gaoua, νοτιοδυτικά της Μπουρκίνα Φάσο
Ξύλο με σκοτεινή επιφάνεια, εν μέρει καλυμμένη από επίχρισμα

Αυτή η εξαιρετικά εκφραστική καθιστή μορφή από την περιοχή Gaoua ανήκει στις γλυπτικές παραδόσεις που συνήθως συνδέονται με τις φιγούρες bateba των Λόμπι. Σε αντίθεση με τα περισσότερο γνωστά όρθια παραδείγματα, η μορφή αποτυπώνεται σε μια έντονα αρθρωτή καθιστή στάση, με λυγισμένα πόδια που προβάλλουν προς τα εμπρός και δύο δραματικά διαφοροποιημένες κινήσεις των χεριών. Η ασυνήθης στάση δίνει στο γλυπτό μια αξιοσημείωτη ψυχική και φυσική ένταση.

Η μορφή δομείται γύρω από έναν συμπαγή κάθετο κορμό που υψώνεται πάνω από τα λυγισμένα πόδια. Οι μηροί προεξέχουν από το σώμα πριν τα κάτω πόδια κατεβαίνουν σχεδόν κάθετα προς τα φαρδιά πόδια. Αντί να αποδίδεται σε ένα ξεχωριστό σκαμνί, η καθιστή θέση φαίνεται να δημιουργείται από τη γεωμετρία του σώματος. Όταν τη βλέπεις από πλάγια, παράγει μια ισχυρή διαδοχή γωνιών: κορμός, μηροί, γόνατα, χαμηλά πόδια και πόδια.

Το άνω σώμα κυριαρχείται από τα χέρια. Ένα χέρι λυγίζει προς τα πάνω πλάι από το κεφάλι, τελειώνοντας σε ένα μακρύ χέρι ή μυτερής μορφής δάχτυλο που κρατείται κοντά στο πρόσωπο. Το αντίθετο χέρι περιγράφει ένα ευρύ κύμα προς τα κάτω στο προσκήνιο του σώματος, with το χέρι προφανώς να ακουμπά τον κορμό ή τον άνω μηρό. Αυτή η ασυμμετρία μεταμορφώνει τη μορφή από μια στατική εικόνα σε μια που ορίζεται από την κίνηση.

Το κεφάλι είναι σχετικά μεγάλο και στρογγυλεμένο, με ψηλό μέτωπο και περιορισμένα χαρακτηριστικά προσώπου. Τα μάτια υποδεικνύονται κάτω από ήπια διαμορφωμένα φρύδια, ενώ η μύτη και το στόμα προεξέχουν μόνο ελαφρά από το πρόσωπο. Υπάρχει μικρή προσπάθεια εξατομίκευσης πορτρέτου. Αντίθετα, το απλοποιημένο πρόσωπο συμβάλλει στον συγκεντρωμένο, εσωστρεφή χαρακτήρα του γλυπτού.

Η επιφάνεια είναι σκούρα και ανοικονόμη, με γκριζωπές και ελαφρύτερες εναποθέσεις κατανεμημένες πάνω στο κεφάλι, τους ώμους, τα χέρια και τα πόδια. Περιοχές φθοράς αποκαλύπτουν το κάτω όριζο ξύλο, ενώ προεξέχουσες διόδοι διατηρούν παχύτερες συσσωρεύσεις. Τέτοιες επιφάνειες είναι συνεπείς με τη μακρά τελετουργική ζωή των φιγούρων λατρείας Λόμπι, οι οποίες θα μπορούσαν να receive offerings και άλλες ουσίες. Από τη φωτογραφία μόνο, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί η ακριβής προέλευση αυτών των εναποθέσεων.

Χαρακτηριστικά της περιοχής

Το Gaoua βρίσκεται στην καρδιά της πολιτιστικής περιοχής των Λόμπι στη νοτιοδυτική Μπουρκίνα Φάσο, κοντά στα σύνορα με τη Αβόρρι και την Γκάνα. Αυτή η ευρύτερη περιοχή κατοικείται από Λόμπι και μορφωτικά σχετιζόμενες κοινότητες οι οποίες σε ιστορικό επίπεδο επικεντρώνονταν σε σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και αόρατων πνευματικών εξουσιών γνωστών ως thila, μονάδα thil.

Ανθρωπομορφικές ξύλινες γλυπτικές που συνήθως ονομάζονται bateba αποτελούσαν σημαντικό μέρος αυτού του θρησκευτικού περιβάλλοντος. Θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε οικιακούς ή άλλους ναούς και να γίνουν κατανοητές ως ενεργά μεσάζοντα που σχετίζονται με thila. Επομένως, η σημασία τους επεκτεινόταν μακρύτερα από την απεικόνιση: μέσα στο αρχικό τους πλαίσιο, αυτές οι γλυπτικές συμμετείχαν σε συστήματα που αφορούσαν την προστασία, την ατυχία, την ασθένεια, τις κοινωνικές σχέσεις και τη διατήρηση πνευματικής ισορροπίας.

Μία ιδιαίτερα σημαντική χαρακτηριστικά της γλυπτικής των Λόμπι είναι η εξαιρετική ποικιλία σωμάτων στάσεων. Ενώ πολλές bateba στέκονται μπροστινά με τα χέρια κοντά στο σώμα, άλλοι υψώνουν τα χέρια τους, γυρίζουν τα κεφάλια τους, κάθονται, αγκαλιάζουν, εμφανίζουν ασυνήθιστα ανατομικά χαρακτηριστικά ή υιοθετούν κινήσεις που συνδέονται στη βιβλιογραφία με συγκεκριμένες καταστάσεις ή προστατευτικές ικανότητες.

Η στάση της present γλυπτικής είναι συνεπώς εξαιρετικά σημαντική. Η καθιστή θέση της και το υψωμένο χέρι την τοποθετούν εκτός του πιο ουδέτερου τύπου σε στήριξη. Οι δημοσιευμένες ταξινομήσεις της γλυπτικής των Λόμπι διακρίνουν διάφορες κατηγορίες ανάλογα με τη σωματική διάθεση, συμπεριλαμβανομένων καθιστών γεωγραφικών μορφών και μορφών που εκφράζουν συγκεκριμένες συναιθηματικές ή προστατευτικές καταστάσεις. Ωστόσο, η ορολογία που εφαρμόζεται σε ατομικά παραδείγματα δεν είναι πάντα συνεπής, και μια ακριβής ρι Ritual κατηγορία δεν πρέπει να αποδοθεί μόνο με οπτικά στοιχεία.

Το υψωμένο χέρι αξίζει ιδιαίτερη προσοχή. Σε συζητήσεις περί γλυπτικής Λόμπι, τα υψωμένα χέρια συχνά συνοδεύουν φιγούρες που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση απειλητικών δυνάμεων, ενώ άλλες ασυνήθιστες κινήσεις έχουν ερμηνευτεί σε σχέση με τον πόνο, τη θλίψη ή τη μεταφορά ανεπιθύμητων καταστάσεων μακριά από τον άνθρωπο. Ωστόσο, η εν λόγω μορφή συνδυάζει υψωμένο χέρι με καθιστή στάση με εξαιρετικά ατομικό τρόπο. Θα ήταν επομένως περιοριστικό να την ταυτίζουμε αυτόματα με ένα συγκεκριμένο υποτύπο bateba.

Αυτή η ατομικότητα αποτελεί χαρακτηριστικό της γλυπτικής των Λόμπι γενικότερα. Δεν υπήρχε ένα κεντρικό δικαστήριο ή εργαστήριο των Λόμπι που να επιβάλλει ένα ομοιογενές γλυπτικό κανόνα. Οι γλυπτογράφοι ανέπτυσσαν εξαιρετικά προσωπικές λύσεις σε ένα κοινό θρησκευτικό και μορφολογικό λεξιλόγιο. Κατ’ επέκταση, οι μορφές από την περιοχή Gaoua μπορούν να διαφέρουν δραματικά σε αναλογίες, επεξεργασία προσώπου, χειρονομία και βαθμό αφαίρεσης.

Η παρούσα γλυπτική αποτελεί ένα ιδιαίτερα γοητευτικό παράδειγμα αυτής της ελευθερίας. Η δύναμή της δεν εξαρτάται από φυσιολογικό ανατομικό ρεαλισμό. Τα υπερμεγέθη πόδια στερεώνουν φυσικά τη μορφή, τα έντονα λυγισμένα γόνατα θεσπίζουν τη καθιστή θέση και οι απλωτές βραχίονες συγκεντρώνουν την προσοχή γύρω από τον κορμό και το κεφάλι. Το χέρι που υψώνεται προς τα πάνω δημιουργεί την ισχυρότερη έμφαση ολόκληρης της σύνθεσης.

Βλέποντας από την πλευρά, η γλυπτική είναι σχεδόν καλλιγραφικής μορφής. Το σώμα κατασκευάζεται μέσα από μια διαδοχή καμπύλων και αντί-καμπύλων, καταλήγοντας σε την στενή κάθετη κίνηση δίπλα στο πρόσωπο. Αυτό δίνει στο έργο μια αίσθηση παγών κίνησης—σαν μια πράξη ή κίνηση να είχε μόνιμα παγώσει στο ξύλο.

Χωρίς τεκμηρίωση σχετικά με τον αρχικό ναό και τις συνθήκες συλλογής, το αγαλματάκι καλύπτεται καλύτερα ως ένα Lobi καθιστό bateba-type φιγούρα παρά ως κατανομημένη σε στενά ορισμένη ρι Ritual κατηγορία. Η ασυνήθιστη στάση, τα έντονα διαφοροποιημένα χέρια και η φθαρμένη, συσσωρευμένη επιφάνεια τοποθετούν, ωστόσο, πειστικά within τις πλούσιες γλυπτικές παραδόσεις που κεντρίζονται γύρω από το Gaoua και τη wider περιοχή των Λόμπι.

Επιλεγμένη Λογοτεχνία

Meyer, Piet. Kunst und Religion der Lobi. Ζυρίχη: Museum Rietberg, 1981.

Bognolo, Daniela. Lobi. Μιλάνο: 5 Continents Editions, 2007.

Himmelheber, Hans. “Figuren und Schnitztechnik bei den Lobi, Elfenbeinküste.” Tribus 15, 1966.

Massa, Gabriel, και Jean-Claude Lauret. Sculptures des trois Volta. Saint-Maur: Sépia, 2001.

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

Inv. No. MAZ31114

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Lobi
Χώρα προέλευσης
Μπουρκίνα Φάσο
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
29 cm
Βάρος
740 g
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6867
Πουλημένα αντικείμενα
99.81%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​