Βοηθητικό τραπεζάκι - Σολωμονικές κολόνες - Walnut - Εξάκτινες Αστέρες

Είναι ένα τραπέζι που εντάσσεται πολύ καλά στην ισπανική παράδοση του ύστερου μπαρόκ, δουλεμένο με καρυδιά —εκείνο το πυκνό, ζεστό και ευγενές ξύλο που γερνά με βαθιά πατίνα— και στηρίζεται σε μια εξαιρετική βάση με έξι ακτίνες, μια διάταξη λιγότερο συνήθης απ’ ό,τι οι δομές τριών ή τεσσάρων στηριγμάτων και που προσφέρει μια βαρύτατη, σχεδόν αρχιτεκτονική παρουσία.

Το επάνω μέρος, στρογγυλό στη μορφή και με λεία επιφάνεια, αποκαλύπτει τον ζωντανό κόκκο της καρυδιάς, με εκείνο το απαλό γυάλισμα που εμφανίζεται μόνο σε παλιά κομμάτια που φροντίζονται καλά. Αλλά είναι στη βάση όπου το τραπέζι αποκαλύπτει τον χαρακτήρα του: έξι πόδια λαξευμένα σε σπειροειδή, παχιά, ζωντανά, με αυτόν τον σπειροειδή ρυθμό που είναι χαρακτηριστικός του ισπανικού μπαρόκ, όπου το ξύλο μετατρέπεται σε άσκηση τεχνικού βιρτουόζινου.
Τα πόδια ενώνονται με καμπύλα διαμεταγωγικά οριζόντια στοιχεία που ενισχύουν τη σταθερότητα και προσθέτουν έναν πολύ κομψό οπτικό ρυθμό.

Παρατηρούνται συντηρήσεις στην κάτω μεριά, διακριτικές αλλά ορατές σε έναν προσεκτικό οφθαλμό: μικρές ενισχύσεις, προσαρμογές σε αρμούς ή επανατοποθετήσεις υλικού που επιδιώκουν να διαφυλάξουν τη δομή χωρίς να αλλοιώσουν την ιστορική ανάγνωσή της. Τίποτα επεμβατικό· μάλλον ο τύπος επεμβάσεων που επιτρέπει στον κορμό να παραμείνει ζωντανός και λειτουργικός.

Λόγω της επίσημης γλώσσας του —σαλομονικά πόδια, αντοχή, ισορροπημένες αναλογίες, χρήση καρυδιάς— το τραπέζι δείχνει με αρκετή σαφήνεια τον 18ο αιώνα, ίσως τα μέσα ή το δεύτερο ήμισυ, όταν αυτό το είδος επίπλων συνυπήρχε ανάμεσα σε οικιακό και αντιπροσωπευτικό. Ωστόσο, όπως συμβαίνει με πολλά αγροτικά ή περιφερειακά κομμάτια, ορισμένα χαρακτηριστικά θα μπορούσαν να παραταθούν μέχρι τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα, οπότε μια χρονολόγηση από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 19ου θα ήταν λογική.

Αποστολή πιστοποιημένη και καλή συσκευασία.