Μανουάλι (2) - Ασημί

Πρόκειται για ένα ζεύγος διπλών κηροστάσιων με πέντε βραχίονες το καθένα, χαρακτηρισμένο από έναν σχεδιασμό που συνενώνει την καθαρότητα των γεωμετρικών γραμμών του μοντέρνου κινήματος με την αριστεία της χειροποίητης αργυροχρυσοχοΐας της Αργεντινής.

Ο Κορμός και οι Σφαίρες: Η κεντρική δομή υψώνεται από τη βάση μέσω ενός κομμένου κωνικού κορμού, λεία και στυλιζαρισμένα ομοιόμορφη. Ο κάθετος άξονας διακόπτεται από δύο διακοσμητικές σφαίρες με υφή (μία χαμηλότερη που λειτουργεί ως ένωση και μία ανώτερη που κορωспά τον άξονα). Αυτές οι σφαίρες παρουσιάζουν τραχές ή λεπτοφυούς χαρακτήρα φινίρισμα που αντίκειται συνειδητά στο καθρέπτιζόμενο, λαμπερό φινίρισμα του υπόλοιπου κομματιού.

Οι Βραχίονες: Από τον κεντρικό κόμβο αναδύονται τέσσερις κυλινδρικοί καμπύλοι βραχίονες με κυκλική διατομή. Ανοίγονται συμμετρικά σε σχήμα «U» ή σε στυλιζαρισμένο φυτό, υψώνονται στο ίδιο ύψος με το κεντρικό φλόγιστρο ώστε να σχηματίσουν τα πέντε σημεία φωτισμού σε ένα ενιαίο οριζόντιο επίπεδο.

Τα Φλόγιστρα και Οι Δακτυλιοειδείς Έλυτροι: Κάθε βραχίονας τελειώνει σε ένα κυλινδρικό, λείο και ανοιγμένο προς τα έξω καντήλι, σχεδιασμένο για την υποδοχή κοινών κεριών. Οι σταθερές πιάτες ή ενσωματωμένοι δακτύλιοι είναι διακριτικοί και μινιμαλιστικοί.

Η Βάση και Οι Σφραγίδες: Το σύνολο στηρίζεται σε μια κυκλική κυρτή, λεία βάση, ελεύθερη από κίονες. Στην εξωτερική περιφέρεια της βάσης εντοπίζονται δύο σφυρηλατημένες σφραγίδες που εφαρμόζονται με χτύπημα: ένα ελλειπτικό κατακόρυφο σφράγισμα (δεικτικό αντίθεσης της καθαρότητας του μετάλλου) και ένα κύκλο σφραγίσματος που αντιστοιχεί στο εργαστήριο ή στην αυθεντικότητα του αργυροχρυσοχόου.