Alfonso Simonetti (1840 – 1892) - Melodia d'altri tempi

Alfonso Simonetti (Νάπολη, 29 Δεκεμβρίου 1840 – Καστροτσιέλο, 22 Αυγούστου 1892) Μελωδία άλλων εποχών
διαστάσεις με κάδρο μ.μ. 60x50.
έργο με πιστοποιητικό εγγύησης γκαλερί τέχνης
το κάδρο δεν αποτελεί μέρος του έργου αλλά είναι προσφορά

Alfonso Simonetti (Νάπολη, 29 Δεκεμβρίου 1840 – Καστροτσιέλο, 22 Αυγούστου 1892) υπήρξε Ιταλός ζωγράφος.

Βιογραφία
Ζωγράφος ρομαντικού στυλ, ο Alfonso Simonetti ήταν γιος του ζωγράφου Giuseppe και της Vincenza Piccirillo. Απέκτησε τη μόρφωσή του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Ναπολιού, όπου γράφτηκε το 1859 και φοίτησε υπό την καθοδήγηση του Gabriele Smargiassi και του Giuseppe Mancinelli. Απέκτησε το 1864 μια υποτροφία για Πενσατονάτο Φλωρεντίας. Εμφανίστηκε στη διάλεξη της Promotrice Napoletana του 1862 με τον πίνακα «Ο Εττόρ Φιεράμοσκα στο όρος Γκαργκάνο».[1] Το 1873 έκανε ένα πορτρέτο από τη ζωή του Giuseppe Verdi και το 1876 του ανατέθηκε πορτρέτο του Claudio Monteverdi.

Εκτός από τα πορτρέτα, προτιμούσε ιστορικά θέματα και τοπία, μερικές φορές ζωγραφισμένα με νυχτερινά εφέ και με τις αντανακλάσεις του φεγγαριού, των οποίων όριζε ωστόσο τη φωτεινή ένταση. Στην Εθνική Έκθεση του Τορίνο του 1880 - που λειτούργησε ως κινητήριος τροχός για πολλούς καλλιτέχνες της νοτιοανατολικής περιοχής - εξέθεσε τους πίνακες La malaria (Η ελονοσία) και La serenata (Η σολωμένη σιγαλιά), περιτυλιγμένος αυτός ο τελευταίος έργο σε αμείλικτο νυχτερινό ατμοσφαιρισμό.[2] Στη Νάπολη, το 1877, παρουσίασε δύο πίνακες: Σαντζά Φερπάντα αυτή είναι νεκρή (Senza speranza ella è morta) και Ultimo raggio.

Απεικόνιζε επίσης αστικά τοπία, όπως ο δρόμος Via Giuseppe Mancinelli. Εκθέτοντας στο Μιλάνο το 1882 απέστειλε το Ancora non torna (Ακόμη δεν επιστρέφει) και Dopo l'uragano (Μετά τον σάλο). Το 1883, στη Ρώμη, παρουσίασε ένα τοπία με τίτλο Tramonto (Δύση) και το 1887, στη Βενετία, απέστειλε τους πίνακες Selva (δάσος) και Raccolta degli ulivi (Συλλογή των ελαιοδέντρων). Στο Λονδίνο, στην Έκθεση ιταλικής Τέχνης, παρουσίασε Foresta (Δάσος) και Castrocielo, εκτός από τον ιστορικό πίνακα Gutenberg, Faust και Coeffer που τύπωναν την πρώτη σελίδα της Βίβλου. Του αποδόθηκε τιμητικά το 1872 ως καθηγητής τιμής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Ναπολιού.