Giuseppe Canella (1788-1847) - Il cammino verso casa

Giuseppe Canella (Βερόνα, 28 Ιουλίου 1788 – Φλωρεντία, 11 Σεπτεμβρίου 1847) Ο δρόμος προς το σπίτι
η ζωγραφική έχει μόνο δύο φθορές δεξιά και αριστερά όπως φαίνεται στη φωτογραφία, από τα υπόλοιπα το πίνακας είναι ολόκληρος, αξίζει ακόμη μια ελαφριά καθαρισμό λόγω της σημασίας του δημιουργού

Giuseppe Canella (Βερόνα, 28 Ιουλίου 1788 – Φλωρεντία, 11 Σεπτεμβρίου 1847) ήταν ένας ιταλός ζωγράφος.

Βιογραφία
Λάμβανε τα πρώτα στοιχεία της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης από τον πατέρα του Γιοβάνι, αρχιτέκτονα, ζωγράφο τοίχων και σκηνογράφο. Για το υπόλοιπο, ο Giuseppe Canella θεωρείται αυτοδίδακτος.[χωρίς πηγή] Ασχολήθηκε, στα πρώτα χρόνια της δραστηριότητάς του, με τη δημιουργία σκηνικών θεάτρων στη Βερόνα και με τη διακόσμηση ζωγραφική, σε οροφές, κατοικιών ευγενών στη Βερόνα και στη Μάντοβα.

Πρόσκοινωνος Μεταξιδιώτης από τη γέφυρα του Σαν Μάρκο στο Μιλάνο, 1834 Συλλογές καλλιτεχνήματος της Fondation Cariplo
Ίσως επηρεασμένος από τον Πιέτρο Ρονζόνι, ζωγράφος τοπιογραφικής φήμης σε διεθνές επίπεδο δραστήριος στη Βερόνα, στράφηκε προς τη ζωγραφική τοπίου. Μετά τη διαμονή στη Μάντοβα από το 1811 έως το 1815[1], μια σύντομη διαμονή στη Βενετία του επέτρεψε να μελετήσει τους βλέμματα της βενετικής και βενετσιάνικης πόλης του 18ου αιώνα. Έκανε επίσης ταξίδια στα Ολλανδικά Χώρες, για να ανακαλύψει τους Ολλανδούς τοπιογράφους του 17ου αιώνα. Από αυτό άντλησε έμπνευση για μια ζωγραφική από τη φύση, λίγο στατική στις σκηνικές της αποσαφηνίσεις, αλλά όμορφα φωτεινή και συχνά καλά τονισμένη με χρώμα.[2]

Η διάβαση των σκλάβων στο Μιλάνο (1834)
Ξεκίνησε στην Έκθεση καλών τεχνών της Brera, το 1818, παρουσιάζοντας πίνακες με τοπία. Στη συνέχεια πραγματοποίησε ένα μακρύ ταξίδι μελέτης που τον οδήγησε στην Ισπανία και στη Γαλλία, και έμεινε στο Παρίσι για δέκα χρόνια.

Γύρω στο 1830 ετοιμάζει σχέδια που απεικονίζουν boulevards και τοπία της Σήνας στο κέντρο της Παρισίας, ορατά στη συλλογή σχεδίων του Μουσείου Σφόρτσεκο και στην ιδιοκτησία της Γκαλερύ Ντέλλα τέχνης Μοντέρνα του Μιλάνου.[3]

Το 1831 έστειλε στην Έκθεση της Ακαδημίας Brera thirteen πίνακες με τοπία που συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον του κοινού, επίσης thanks στην φήμη που είχε αποκτήσει ο Canella στη Γαλλία, για την σταθερή του παρουσία στα Salons του Παρισιού. Ο Λουδοβίκος Φίλιππος ντ’Ορλέανς του απένειμε χρυσό μετάλλιο το 1830.

Το 1832 ο Canella επέστρεψε στο Μιλάνο, όπου ο Φερντινάνδος Α’ της Αυστρίας τον είχε επιλέξει ως ακαδημαϊκό του Brera. Ασχολήθηκε με τη δημιουργία οδικών τοπίων πόλης, χαρακτήρων από το ενδιαφέρον για τη ζωή της σύγχρονης εποχής και με ευρεία και ευάερη ατμοσφαιρική απόδοση, με μικρές φιγούρες φτιαγμένες με ελάχιστες γραμμέςː αυτά τα τοπία του συναγωνίζονται με αυτά του Giovanni Migliara.

Από το 1835 επέστρεψε κυρίως στο τοπίο, επιλέγοντας ευρυγώνια της λομβαρδικής εξοχής και λίμινες ατμόσφαιρες. Εξετάζει επίσης πιο φτωχά και ταπεινά στοιχεία, σε ευθυγράμμιση με τις ηθικολογικές τάσεις που προέρχονται από τον Μανζονικό χώρο. Έκανε ένα ταξίδι μελέτης στη Ρώμη και στη Νάπολη, στο δις έτος 1838-1839.