Da Palma il Vecchio (XIX), Μετά - La Bella

XIXος αιώνας, από Palma il Vecchio
Η Ωραία
Λάδι σε καμβά, διαστάσεις 102 x 75 εκ.
Με κάδρο, 119 x 93 εκ.

Το έργο που εξετάζεται αποτυπώνει άμεσα το διάσημο πρωτότυπο του Τζάκοπο Ναγκρέτι, γνωστό ως Palma il Vecchio (Serina, περίπου 1480 – Βενετία, 1528), ευρύτερα γνωστό ως La Bella, μια νεαρή γυναίκα με ημίσωμα σώματος που αποδίδεται στη λαμπρή εξύμνηση του αισθητικού ιδεώδους του Βενετσιάνικου Ρομαντισμού. Το γυναικείο πρόσωπο υψώνεται έναντι σκοτεινού φόντου και αιχμαλωτίζεται με βλέμμα που στρέφεται ελαφρώς προς τον θεατή, χαρακτηριστικό με λευκό, φωτεινό δέρμα και απαλά καστανόξανθα μαλλιά που πέφτουν στους ώμους. Με το δεξί χέρι η γυναίκα αγκαλιάζει κομψά μια τούφα από το πλούσιο της μαλλί, φέρνοντάς την προς το στήθος, ενώ το αριστερό χέρι ακουμπά φυσικά πάνω σε ένα βάθρο από πέτρα μπροστά. Το ενδύμα προβάλλει ένα βαθύ ντεκολτέ που αφήνει εκτεθειμένο τον λαιμό και το πάνω μέρος του κορμού, τονίζοντας ένα λευκό πουκάμισο λεπτομερώς σγουρό πάνω στο οποίο στηρίζεται ένα πολυτελές μανδύι σε ζωντανό κόκκινο χρώμα, με προσθήκες και ρεβλώσεις σε σάκαο τιρκουάζ μεταξωτό ύφασμα και μανίκια με φουσκώματα διακοσμημένα με πολύχρωμες προσθήκες. Ο Palma il Vecchio ήταν στην πραγματικότητα ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές της βενετσιάνικης ζωγραφικής της Αναγέννησης. Μετακομίζοντας νεότερος στο Βενετία από την Μπεργαμάσκα, μπόρεσε να αφομοιώσει και να επεξεργαστεί τη διδασκαλία δασκάλων όπως ο Giorgione, ο Giovanni Bellini και ο Τιζιάνo. Το στιλιστικό του ύφος διακρινόταν για τη μεταβατικά μεγαλειώδη χρήση του χρώματος, την απαλότητα των δερμάτων και μια εξαιρετικά αισθητηριακή απόδοση των υφασμάτων. Πολύ εκτιμήθηκε τόσο από την δημόσια ανάθεση για τις Αγια Συνομιλίες, όσο και από ιδιωτικά για τους αλληγορίες και τους πορτραίτα, δίνοντας ζωή στο διάσημο ρεύμα του «Ωραίες Γυναίκες» — μορφές γυναικών με λαμπρή νυφική ομορφιά και ήρεμη σεξουαλικότητα, που έγιναν ένα πραγματικό αισθητικό πρότυπο για την εποχή, μέσα στο οποίο εντάσσεται και το δικό μας καμβά. Μεταξύ των περιέργειών που σχετίζονται με αυτό το μοντέλο βρίσκεται ο αιώνιος διάλογος για την ταυτότητα της φιγούρας: στο παρελθόν υπήρχε τάση να συνδέονται αυτές οι αισθησιακές εικόνες με διάσημες αυλικές της εποχής, ενώ η σύγχρονη ιστορική-καλλιτεχνική κριτική ερμηνεύει την απεικόνιση ως Allegorical ή ιδεώδη της γαμήλιας ομορφιάς, πλούσια σε αναφορές στη γονιμότητα, στην αιδώ και στην προετοιμασία για γάμο, όπου η κίνηση της χτενίσματος ή της επαφής με τα μαλλιά παραπέμπει στους τελετουργικούς καθαρμούς. Στον αυτογραφοποιημένο θησαυρό του Palma il Vecchio (σήμερα διατηρείται στο Museo Thyssen-Bornemisza της Μαδρίτης) συναντάται επίσης πάνω στο πεζούλι από πέτρα μια μυστηριώδης επιγραφή σε κεφαλαία γράμματα, «A M B N D», την οποία οι μελετητές έχουν μακροχρόνια προσπαθήσει να αποκρυπτογραφήσουν ως ακρόνυμο ενός ρητού ερωτικής ή αφιερώματος που εξακολουθεί να διατηρεί γύρω από το έργο μια αύρα γοητείας και μυστηρίου. Η επεξεργασία αυτής της συγκεκριμένης στάσης και της μονοumental ρύθμισης της φιγούρας φανερώνουν στενή και άμεση παράγωγη από τη γλώσσα της εικαστικής γλώσσας του Τιζιάνιο Βετσέλλιο, ιδιαιτέρως από το διάσημο αριστούργημα Amor Sacro e Amor Profano του 1514. Ο Palma il Vecchio επαναλαμβάνει και επεξεργάζεται τη φιγούρα της νύφης που κάθεται αριστερά του Τιζιάνιου σαρκοφάγου, μεταλαμβάνοντας την κομψότητα της κόκκινης πτυχής, την θερμή απόδοση χρωματικά των δερμάτων, τον μαλακό όγκο του προσώπου και την παρουσία του μαρμάρινου παραπέτου που χρησιμοποιείται ως χωρική και συνθετική τεχνική. Η διδασκαλία του Τιζιάνου στην χρήση του απαλού χρώματος και στην αφηρημένη απόδοση των υφασμάτων και ακριβών υφασμάτων εδώ ενσωματώνεται από τον Palma, ο οποίος μετατρέπει τη σύνθετη αλληγορία τιζιανικής σε εικονίδιο ερωτικής γαλήνης και ατομικής ομορφιάς. Η κριτική και καλλιτεχνική τύχη αυτού του θέματος υπήρξε εξαιρετική, τόσο που οδήγησε, με τον καιρό, σε πολυάριθμες αντιγράφσεις και παραλλαγές από εργαστήρια και συλλέκτες γοητευμένους από τον μύθο της βενετσιάνικης ζωγραφικής. Οι περιπέτειες σχετικά με τον πρώτο πρωτότυπο του Palma il Vecchio αποδεικνύουν τη μεγάλη σημασία που διατηρεί: ο πίνακας αρχικά ανήκε στη φημισμένη ρωμαϊκή συλλογή Sciarra-Colonna, ένα ιστορικό πέρασμα στο οποίο ο πίνακας ήταν αρχικά γνωστός και καταχωρημένος με τον τίτλο La Bella de Tiziano, αποδεικνύοντας την ισχυρή επιρροή τιζιανικής που αντιλαμβάνονταν οι σύγχρονοι. Αργότερα, το έργο αγοράστηκε από τον κόμη Edmond de Rothschild και εκτέθηκε στους χώρους του Castello di Ferrières, όπου παρέμεινε μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα. Μετέπειτα, πωλήθηκε στον Guy de Rothschild και μεταφέρθηκε στη Villa Favorita, τη διάσημη κατοικία της Castagnola στη λίμνη Lugano που συνδέεται με την οικογένεια Thyssen-Bornemisza, προτού φτάσει τελικά στην τρέχουσα και οριστική της τοποθεσία στις συλλογές του Museo Thyssen-Bornemisza της Μαδρίτης.

Η πλαισίωση προσφέρεται ως δώρο, συνεπώς δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο επιστροφής ή παραπόνου.

Για τους πίνακες που αγοράζονται στο εξωτερικό: μετά την πληρωμή θα ξεκινήσει η διαδικασία λήψης αδείας εξαγωγής (ALC). Όλα τα αντικείμενα αντίκες που αποστέλλονται στο εξωτερικό από την Ιταλία χρειάζονται αυτό το έγγραφο, το οποίο εκδίδεται από το Υπουργείο Πολιτιστικών Αγαθών. Η διαδικασία ενδέχεται να διαρκέσει από 3 έως 5 εβδομάδες από την αίτηση· έτσι μόλις λάβουμε το έγγραφο, το έργο θα αποσταλεί.