Αρχαία Ρωμαϊκή Τετράγωνο γυάλινο μπουκάλι, μεγάλο

Προσοχή: λόγω κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστέλλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής στην ΕΕ πριν από τη συμμετοχή σε προσφορά.

Μεγάλο και εντυπωσιακό τετράγωνο γυάλινο μπουκάλι ρωμαϊκής κατασκευής, σε ημιδιαφανές ανοιχτό γαλάζιο με πρασινωπή απόχρωση. Η ημιδιαφανής μπράτσα-χειρολαβή έχει τέσσερις ράβδους και δείχνει μια όμορφη κατανομή του φωτός. Το μπουκάλι παρασκευάστηκε σε καλούπι, η λαβή τοποθετήθηκε από τους ώμους με ένα γυάλινο κονίαμα χωριστά, φορτωμένο προς τα επάνω και ακουμπώντας στον λαιμό και στο κάτω μέρος του περιγράμματος. Ένα εξαίσιο δείγμα ρωμαϊκής γυάλινης τέχνης.

-> Τα ρωμαϊκά γυάλινα αγγεία παραγόνταν ευρέως από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και μετά, ιδιαίτερα μετά την ανάπτυξη και εξάπλωση του φυσητού γυαλιού. Τα τετράγωνα μπουκάλια αποτελούσαν πρακτικά αποθηκευτικά αγγεία και χρησιμοποιούνταν συνήθως σε ολόκληρη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

-> Το απαλό μπλε-πράσινο χρώμα είναι χαρακτηριστικό πολλού ρωμαϊκού χρηστικού γυαλιού, που προκαλείται από φυσικές ακαθαρσίες στη σύσταση γυαλιού. Η εφαρμοσμένη λαβή και οι στρογγυλεμένοι ώμοι δίνουν σε αυτό το αγγείο τόσο λειτουργική όσο και κομψή εμφάνιση, αντικατοπτρίζοντας την ικανότητα των Ρωμαίων γυαλάδων.

Ύψος: ± 17,5 εκ.

Κατάσταση: σε καλή κατάσταση με πολύ ελκυστικό ιριδισμό. Αυτός ο τύπος συνήθως έχει επίπεριο άκρο το οποίο δεν υπάρχει πλέον, ασαφές αν αποτελεί προσαρμογή από την εποχή για να διευκολυνθεί το χύνσιμο ή αν αφαιρέθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο. Εκτός από το αναφερόμενο επίπερο άκρο, το μπουκάλι είναι πλήρως ακέραιο χωρίς ρωγμές και έχει μόνο μια μικρή εσωτερική ραφή κατά τον λαιμό. Δείτε τις εικόνες.

Πιστοποιητικό αυθεντικότητας: διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος (pdf-format).

-> Το γυαλί υπάρχει σε φυσικές μορφές από προϊστορικούς χρόνους· ωστόσο, οι άνθρωποι άρχισαν να παράγουν γυαλί γύρω στα 4.000 χρόνια πριν στη Μεσοποταμία, όταν οι τεχνίτες ανακάλυψαν τον συνδυασμό άμμου, σόδας και ασβέστη.

Για αιώνες, το γυαλί παρέμεινε ένα είδος πολυτελείας που προοριζόταν για τις ανώτερες τάξεις. Σε ολόκληρο τον Μεσογειāκό κόσμο, οι γυαλάδες ανέπτυξαν τεχνικές όπως χύτευση, μορφοποίηση με πυρήνα και μωσαϊκό γυαλί, ενώ πειραματίζονταν με τα χρώματα χρησιμοποιώντας μεταλλικά οξείδια, συμπεριλαμβανομένου κοβάλτιου και χαλκού.

Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν την παραγωγή γυαλιού μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου στον 1ο αιώνα π.Χ. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., η εφεύρεση του φυσητού γυαλιού επανάστασε την παραγωγή, επιτρέποντας την μαζική κατασκευή. Προσθέτοντας διοξείδιο του μαγνησίου, οι Ρωμαίοι γυαλόγια κατάφεραν να παραγάγουν αχρωματικό ή «aqua» γυαλί.

Το ρωμαϊκό γυαλί έγινε πολύ δημοφιλές και χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα για χάντρες, αγγεία, ψηφιδωτά πλακίδια και τζάμια παραθύρων. Διακινούνταν σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και πέραν αυτής, φτάνοντας σε περιοχές όπως η Κεντρική Αφρική, η Σκανδιναβία και, μέσω του Δρόμου του Μεταξιού, μέχρι την Κίνα.