SEKINO • Ιαπωνικό Κορίτσι με Πουλί . Δεκαετία του 1960 . Σόσακου-χάνγκα Ιαπωνική Ξυλογραφία Εκτύπωση - Ιαπωνία - 20th century

Καλλιτέχνης: Sekino Jun'ichirō (関野凖一郎, 1914–1988)
Τίτλος: Untitled — dealer's working title Japanese Girl with Bird. Η είσοδος στην Ιαπωνία στον διεθνή κύκλο πορτρέτων παιδιών του Sekino το 1959–60.

Σειρά: Συνοδευτικό της Girl from Marken, Ολλανδία (Dutch Girl), Girl with Red Birds (Parisian Girl), Girl with Yellow Bird, Girl with Blue Bird, Girl with Black and White Bird, Girl with Birds Nest, και οι πορτρέτα του Χάρλεμ.

Ημερομηνία: περ. 1959–1960 — ο κύκλος που παραχθεί κατά την επιστροφή του Sekino από ένα χρόνο στο εξωτερικό
Τεχνική: Αρχικό έγχρωμο ξυλογραφία (mokuhanga) σε ιαπωνικό washi — sōsaku-hanga
Εκδότης: Αυτοέκδοση από τον καλλιτέχνη
Μορφή: Φύλλο περίπου 46 × 32 εκ. (18.1 × 12.6 εκ.). Ολόκληρο φύλλο με ομοιόμορφες περιθώριες σε όλες τις πλευρές.
Χαρτί: Iαπωνικό washi με δικό του νερτμανόμενο σήμα - το σήμα είναι ορατό στο χαμηλότερο δεξί περιθώριο
Υπογραφή & Σφραγίδες: Μολύβι-υπογεγραμμένο Jun. Sekino στο χαμηλότερο δεξιό μέρος της εικόνας· κόκκινο σήμα καλλιτέχνη Jun (準) στο κέντρο-κάτω της εικόνας
__________________________________________________________

Εντύπωση & Χρώματα: Εξαιρετική. Μια καθαρή, καλά μελανωμένη εντύπωση με τα χρώματα σε θαυμαστή κατάσταση διατήρησης — το απαλό ασημογκριζό φόντο στην εξωτερική ζώνη, το βαθύ ανθρακικό υπόβαθρο, το ζεστό ελαιοκίτρινο του κιμονό και του φύλλου, ο ιβιρινο-karakusa κύλινδρος και το πρόσωπο, και το βαθύ vermilion του obi, των μαλλιών και του μπομ-φομ του πουλιού είναι όλα φρέσκα και ευθυγραμμισμένα καθαρά.

Χαρτί: Πολύ καλό. Πλήρη περιθώρια, χωρίς σχίσεις, χωρίς απώλειες, χωρίς επισκευές. Ελαφριά ολική τονίζση. Μαλακές γραμμές μετ-μπάρμπα ορατές στο ρεχτώ γύρω από την εικόνα και αντήχηση στο ρεζό — το φύλλο είχε προηγουμένως τοποθετηθεί πίσω από ένα παράθυρο-μάτ αλλά, όπως επιβεβαιώνει η διατηρημένη κορεσμένη απόχρωση, φαίνεται ότι ποτέ δεν κρεμάστηκε. Μικρά υπολείμματα ταινιών διατηρούνται στις γωνίες του ρεζό από αυτήν την προηγούμενη τοποθέτηση.
__________________________________________________________

Ζωγραφισμένο Σαν Πατσιού Festival Doll

Κοιτάξτε το πρόσωπο πρώτα. Η ηρεμία του είναι ολόκληρη η επιχειρηματολογία της εκτύπωσης. Τεράσια σκούρα μάτια κλειδαριές σε τίποτα συγκεκριμένο, το μικρό σφιγμένο ροζ στόμα, η τέλεια κεντρική γραμμή μαλλιών, ολόκληρο σώμα κρατημένο ακινητοποιημένο στους ώμους — ο Sekino δεν ζωγραφίζει ένα παιδί τόσο όσο ζωγραφίζει τον τρόπο που φαίνεται μια ιαπωνική γιορτινή κούκλα (ningyō) όταν την βάζεις από το κουκλόσπιτό της. Αυτό είναι το σημείο. Την ίδια χρονιά σχεδίαζε μαύρους νεαρούς στο Χάρλεμ και Ολλανδές κοπέλες στο Marken ως άτομα με εκφράσεις και συναισθήματα, επέλεξε να ζωγραφίσει τη γιαπωνέζικη κοπέλα ως αντικείμενο παράδοσης. Εκείνη εκπροσωπεί έναν πολιτισμό αντί ενός άλλου.

Το ενδυματολογικό είναι συγχρονισμένο με την ανάγνωση. Φοράει μεταξωτό κιμονό με σχέδιο ιβουρινο-karakusa αραβές πάνω σε ζεστό ελαιοχρυσό υπόβαθρο, ζώνη στη μέση με βιομίν του vermilion; τα μαλλιά φέρονται σε αρχαϊκό στυλ με μια λακεριωμένη ριγούλα-ταινία και δύο μεταξένιες κανόκο μπομ-φομ δεμένα στην κόμη, με μια χορδή από χαρτο-σινήματα να πέφτει στον κρόταφο. Αυτή είναι η κόμμωση μιας πολύ νεαρής κοπέλας σε γιορτινή μέρα — Shichi-Go-San, ή επίσκεψη σε ιερό της Πρωτοχρονιάς — και πρόκειται για το ίδιο κόψιμο που θα δείτε σε φιγούρες κούκλας ραμμένες από τεχνίτες του Kyoto.

Στην δεξιά της χέρι σηκώνει ένα γραμμικό πουλί καθισμένο σε φαρδύ φύλλο, που κρατιέται σε λεπτό στέλεχος σαν μικρός σύντροφος. Ο Sekino πλαισιώνει ολόκληρη τη μορφή μέσα σε ένα μαύρο ορθογώνιο πεδίο περιγεγραμμένο από ένα καπνίζον ασημογκριζό αέρα — το ίδιο πλαίσιο που χρησιμοποίησε σε όλο τον κύκλο 1959–60, χαρίζοντας στα διεθνώς διασκορπισμένα παιδιά τους μια συνεπή ομαδική ταυτότητα. Η παλέτα είναι λιτή σε όλο: ασημογκριζό, ανθρακικό, κρέμα, ελαιο-χρυσό, και μια επαναλαμβανόμενη νότα vermilion που φέρει το obi, τα μπομ-φομ και το πουλί. Όλα όσα κάνει το φύλλο, τα κάνει με αυτές τις πέντε χρωμάτων.
__________________________________________________________

Sekino Jun'ichirō (1914–1988)

Ο Sekino μεγάλωσε στην Αomori, λίγα βήματα από τον Munakata Shikō, έκανε τα πρώτα του χαρακτικά ακόμη στο σχολείο, και εντάχθηκε στο Nihon Hanga Kyōkai και στο Ichimoku-kai (κύκλος δημιουργικών χαραγμάτων του Onchi Kōshirō) το 1932. Εκπαίδευσε σε χαρακτική, λιθογραφία και ελαιογραφία μαζί με ξυλογραφία, κέρδισε το Teiten Prize για χάραξη το 1936, και μετακόμισε στο Τόκιο το 1939, όπου έγινε ο πιο αυστηρός μαθητής του Onchi.

Μέσω των τελών της δεκαετίας του 1940 και της δεκαετίας του 1950, έχτισε τη φήμη του με πορτρέτα: πυκνά, ψυχικά ακριβή κεφάλια καλλιτεχνών, μαριονέτες Bunraku, παλαιστές sumo, maiko και παιδιά — τα δικά του και άλλων. Η αμερικανική διαμονή το 1958 άλλαξε την κλίμακα της πρακτικής δίνοντάς της διεθνή πνοή. Ξεκινώντας με τους Fifty-three Stations of the Tōkaidō το 1959 και συνεχίζοντας μέχρι το 1974, το ώριμο έργο του Sekino στράφηκε σε τοπία και ταξίδια· ο μικρός κύκλος ξένων και οικείων παιδιών στον οποίο ανήκει το παρόν εκτύπωμα κάθεται στον άξονα ανάμεσα στις δύο φάσεις της καριέρας του.

Έλαβε τον Τάγμα της Ανατέλλοντος Ήλιου στα τελευταία χρόνια του. Το έργο του κατέχεται από το MoMA (Νέα Υόρκη), το British Museum, το Art Institute of Chicago, το Museum of Fine Arts (Boston), το Portland Art Museum και το Brooklyn Museum, μεταξύ άλλων."}]]}