Βέλγιο - Στρατιωτικό μετάλλιο - 2 βελγικά τιμητικά παράσημα: Πύρινος Σταυρός 1914–1918 και Μετάλλιο του Σιδήρου 1914–1918 (Frans:





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142947 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Τίτλος αντικειμένου: 2 Belgische ereteken Vuurkruis 1914–1918 en IJzermedaille 1914-1918 (Frans: Médaille de l'Yser); χώρα προέλευσης Βέλγιο; σε εξαιρετική κατάσταση και αυθεντικότητα αρχική/επίσημη.
Περιγραφή από τον πωλητή
Το Het Vuurkruis 1914–1918 είναι ένα από τα σημαντικότερα και πλέον σεβαστά βελγικά στρατιωτικά διακριτικά του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Παρακάτω θα βρείτε εκτενείς πληροφορίες για την ιστορία, τη σημ symbolism και τα αυστηρά κριτήρια αυτού του τιμητικού μεταλλίου:
Ο Προέλευση και Σημασία
Το μετάλλιο θεσπίστηκε με Βασιλικό Διάταγμα της 6ης Φεβρουαρίου 1934. Ήταν μια αποκλειστική αναγνώριση για βετεράνους που είχαν πράγματι υπερασπιστεί το μέτωπο υπό εχθρικά πυρά. Δεν επιτρεπόταν ποτέ να αποδοθεί τελικά σε βετεράνους μετά θανάτου· μόνο επιζήσαντες βετεράνοι που είχαν φυσικά επιβιώσει τον πόλεμο γίνονταν δεκτοί.
Αυστηρά Κριτήρια (Το Vuurkaart)
Για να λάβει κανείς το Vuurkruis, ο στρατιώτης έπρεπε αρχικά να αποκτήσει ένα Vuurkaart (Carte du Feu). Οι όροι γι’ αυτό ήταν εξαιρετικά αυστηροί:
• Ο στρατιώτης έπρεπε να υπηρετήσει τουλάχιστον 32 μήνες στο μέτωπο.
• Εξαιρέσεις από αυτή τη διάρκεια γίνονταν μόνο σε συγκεκριμένες ελαφρυντικές περιστάσεις, όπως η μετάδοση σοβαρών τραυματισμών στο μέτωπο ή μια πρώιμη τιμητική διάκριση για θαρραλέα πράξη.
• Συνολικά περίπου 183.000 στρατιώτες έλαβαν αυτό το Vuurkaart και το σχετικό σταυρό. Οι κάτοχοι απολάμβαναν τότε πρακτικά οφέλη, όπως μείωση στα μέσα μαζικής μεταφοράς και δωρεάν ιατρική φροντίδα.
Σημειολογία του Σχεδιασμού
Το μετάλλιο σχεδιάστηκε από τον καλλιτέχνη A. Rombaut και είναι γεμάτο σημειολογία που αντικατοπτρίζει τη σκληρή ζωή στα χαρακώματα:
• Η Πρόσοψη: Παρουσιάζει ένα εγκαταλελειμμένο, λασπωμένο πεδίο μάχης. Στο προσκήνιο βρίσκεται ένα κράνος Adrian ανάπαυόμενο σε μια λόγχη. Στο υπόβαθρο υψώνεται μια κανόνα πυροφορίας 75χλμαν, ενώ ο ήλιος διαπερνά τα σύννεφα (ως σύμβολο ελπίδας και της τελικής νίκης). Οι πλευρές διακοσμούνται με κλάδους δάφνης.
• Η Πλάτη: Παρουσιάζει ένα βασιλικό στέμμα από το οποίο ακτινοβολούν επτά ήλιου πάνω σε μια μεγάλη δάφνη. Επάνω γράφεται ο λατινικός στίχος: "SALUS PATRIAE SUPREMA LEX" (Το ευημερούν της πατρίδας είναι ο ανώτατος νόμος). Κάτω δεξιά φαίνονται τα έτη 1914–1918.
• Το Ράμμα: Κατασκευασμένο από υφασμάτινο μετάξι σε χρώμα φωτιάς-κόκκινο, με τρεις κάθετες ανοιχτογάλαζες γραμμές (μία στη μέση και δύο στις άκρες).
Στη βελγική διακόσμηση, το Vuurkruis κατείχε πολύ υψηλή τελετουργική θέση. Φορούσαν με υπερηφάνεια οι βετεράνοι, συνήθως αμέσως πίσω από το Iron Medal (το υψηλότερο μετάλλιο άμυνας του 1914).
* Το μετάλλιο θεσπίστηκε επίσημα στις 18 Οκτωβρίου 1918, λίγο πριν το τέλος του πολέμου. Ο διακριτικός τίτλος προοριζόταν για τους στρατιώτες που αποτελούσαν το βελγικό στρατό ποταμών IJzer από τις 17 έως τις 31 Οκτωβρίου 1914.
Κατά τη Μάχη της Ιζέρ, οι εξαντλημένες βελγικές δυνάμεις κατάφεραν (μαζί με Γαλλικούς συμμάχους και με τη δολία υποθαλάσσια τοποθέτηση του ΙΖβ) να βάλουν οριστικά φρένο στην γερμανική προέλαση. Ήταν ένα κρίσιμο σημείο: διατήρησε ένα μικρό τμήμα βελγικού εδάφους κατειλημμένου καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου. Ο πόλεμος απαιτούσε τεράστιο τίμημα· ο βελγικός στρατός έχασε πάνω από το ένα τρίτο της συνολικής του δύναμης σε νεκρούς και τραυματίες.
Το Het Vuurkruis 1914–1918 είναι ένα από τα σημαντικότερα και πλέον σεβαστά βελγικά στρατιωτικά διακριτικά του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Παρακάτω θα βρείτε εκτενείς πληροφορίες για την ιστορία, τη σημ symbolism και τα αυστηρά κριτήρια αυτού του τιμητικού μεταλλίου:
Ο Προέλευση και Σημασία
Το μετάλλιο θεσπίστηκε με Βασιλικό Διάταγμα της 6ης Φεβρουαρίου 1934. Ήταν μια αποκλειστική αναγνώριση για βετεράνους που είχαν πράγματι υπερασπιστεί το μέτωπο υπό εχθρικά πυρά. Δεν επιτρεπόταν ποτέ να αποδοθεί τελικά σε βετεράνους μετά θανάτου· μόνο επιζήσαντες βετεράνοι που είχαν φυσικά επιβιώσει τον πόλεμο γίνονταν δεκτοί.
Αυστηρά Κριτήρια (Το Vuurkaart)
Για να λάβει κανείς το Vuurkruis, ο στρατιώτης έπρεπε αρχικά να αποκτήσει ένα Vuurkaart (Carte du Feu). Οι όροι γι’ αυτό ήταν εξαιρετικά αυστηροί:
• Ο στρατιώτης έπρεπε να υπηρετήσει τουλάχιστον 32 μήνες στο μέτωπο.
• Εξαιρέσεις από αυτή τη διάρκεια γίνονταν μόνο σε συγκεκριμένες ελαφρυντικές περιστάσεις, όπως η μετάδοση σοβαρών τραυματισμών στο μέτωπο ή μια πρώιμη τιμητική διάκριση για θαρραλέα πράξη.
• Συνολικά περίπου 183.000 στρατιώτες έλαβαν αυτό το Vuurkaart και το σχετικό σταυρό. Οι κάτοχοι απολάμβαναν τότε πρακτικά οφέλη, όπως μείωση στα μέσα μαζικής μεταφοράς και δωρεάν ιατρική φροντίδα.
Σημειολογία του Σχεδιασμού
Το μετάλλιο σχεδιάστηκε από τον καλλιτέχνη A. Rombaut και είναι γεμάτο σημειολογία που αντικατοπτρίζει τη σκληρή ζωή στα χαρακώματα:
• Η Πρόσοψη: Παρουσιάζει ένα εγκαταλελειμμένο, λασπωμένο πεδίο μάχης. Στο προσκήνιο βρίσκεται ένα κράνος Adrian ανάπαυόμενο σε μια λόγχη. Στο υπόβαθρο υψώνεται μια κανόνα πυροφορίας 75χλμαν, ενώ ο ήλιος διαπερνά τα σύννεφα (ως σύμβολο ελπίδας και της τελικής νίκης). Οι πλευρές διακοσμούνται με κλάδους δάφνης.
• Η Πλάτη: Παρουσιάζει ένα βασιλικό στέμμα από το οποίο ακτινοβολούν επτά ήλιου πάνω σε μια μεγάλη δάφνη. Επάνω γράφεται ο λατινικός στίχος: "SALUS PATRIAE SUPREMA LEX" (Το ευημερούν της πατρίδας είναι ο ανώτατος νόμος). Κάτω δεξιά φαίνονται τα έτη 1914–1918.
• Το Ράμμα: Κατασκευασμένο από υφασμάτινο μετάξι σε χρώμα φωτιάς-κόκκινο, με τρεις κάθετες ανοιχτογάλαζες γραμμές (μία στη μέση και δύο στις άκρες).
Στη βελγική διακόσμηση, το Vuurkruis κατείχε πολύ υψηλή τελετουργική θέση. Φορούσαν με υπερηφάνεια οι βετεράνοι, συνήθως αμέσως πίσω από το Iron Medal (το υψηλότερο μετάλλιο άμυνας του 1914).
* Το μετάλλιο θεσπίστηκε επίσημα στις 18 Οκτωβρίου 1918, λίγο πριν το τέλος του πολέμου. Ο διακριτικός τίτλος προοριζόταν για τους στρατιώτες που αποτελούσαν το βελγικό στρατό ποταμών IJzer από τις 17 έως τις 31 Οκτωβρίου 1914.
Κατά τη Μάχη της Ιζέρ, οι εξαντλημένες βελγικές δυνάμεις κατάφεραν (μαζί με Γαλλικούς συμμάχους και με τη δολία υποθαλάσσια τοποθέτηση του ΙΖβ) να βάλουν οριστικά φρένο στην γερμανική προέλαση. Ήταν ένα κρίσιμο σημείο: διατήρησε ένα μικρό τμήμα βελγικού εδάφους κατειλημμένου καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου. Ο πόλεμος απαιτούσε τεράστιο τίμημα· ο βελγικός στρατός έχασε πάνω από το ένα τρίτο της συνολικής του δύναμης σε νεκρούς και τραυματίες.

