Αρχαία Ελληνικά Μπρονζέ Ζεύγος καρφίτσες σε σχήμα φιόγκου (τύπου Φρυγίας) (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αρχαία Ελληνικά Χάλκινα Ζεύγη Περόνης με Σχήμα Τόξου (Φρυγικού Τύπου)

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαία Ελληνικά
Ημερομηνία / Περίοδος: 8ος–6ος αιώνας π.Χ.
Υλικό: Χαλκός
Διαστάσεις: 32–40 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν υπάρχει αποστολή έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής για πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την υποβολή προσφοράς.

Πληροφορίες Προ provenance:
Κωδικός Εγγραφής Αντικειμένου: 690

Ο σημερινός ιδιοκτήτης αγόρασε τα Αρχαία Ελληνικά χάλκινα ζεύγη τόξου (Φρυγικού τύπου) από ιδιωτικό συλλέκτη, Ν.Ν.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιωτικός συλλέκτης, Ν.Ν. από την Ολλανδία, δήλωσε ότι τα αντικείμενα ήταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, τα αντικείμενα είχαν προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν διατίθετο περαιτέρω πληροφορίες όσον αφορά το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας των αντικειμένων από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό Υπόβαθρο:
Αυτό το ζεύγος χάλκινων περόνεων με τόξο ανήκει στην παράδοση της Φρυγικής βίφλας, ενός χαρακτηριστικού τύπου που εμφανίστηκε κατά την Πρώιμη Ύστερη Εποχή του Σιδήρου και διαδόθηκε σε ολόκληρη τη Μικρά Ασία, το Αιγαίο και μέρη του ελληνικού κόσμου μεταξύ του 8ου και 6ου αιώνα π.Χ. Αυτές οι περόνες διακρίνονται από τα καμπύλα τόξα τους και από προσεκτικά μορφοποιημένα διακοσμητικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων γεωμετρικών πετραδωτών λουριών και τελών, που αντανακλούν τις διακριτές μεταλλουργικές παραδόσεις της εποχής.

Οι περόνες αυτού του τύπου λειτουργούσαν ως πρακτικά λουριά για ενδύματα όπως μανδύες, πέπλα και χιτώνες. Φοριόνταν από άνδρες και γυναίκες, στερεώνοντας τα ρούχα ενώ παρείχαν επίσης ορατά κοσμήματα που αντανακλούσαν την περιφερειακή χειροτεχνία και σύγχρονες στυλιστικές τάσεις. Η παρουσία τους σε οικισμούς, ιερές θέσεις και ταφές μαρτυρεί τη σημασία τους στην καθημερινή ζωή καθώς και σε τελετουργικά και ταφικά πλαισιά.

Οι περόνες χτίστηκαν σε χάλκινο και στη συνέχεια τελειώθηκαν το χέρι, με διακοσμητικές μήτρες και γεωμετρικά μοτίβα ενσωματωμένα στο σχέδιο. Τέτοιες τυποποιημένες μορφές αποτυπώνουν τις εξαιρετικά ανεπτυγμένες παραδόσεις μεταλλουργίας χαλκού της Πρώιμης Ύστερης Εποχής του Σιδήρου. Παραπλήσια παραδείγματα έχουν ανασκαφεί σε ολόκληρη τη Φρυγία, τη δυτική Ανατολία, την ηπειρωτική Ελλάδα και γειτονικές περιοχές, αποδεικνύοντας ευρεία πολιτισμική αλληλεπίδραση και ανταλλαγή στο ανατολικό Μεσόγειο.

Χρονολόγηση στην 8η–6η αιώνα π.Χ., αυτά τα περόνια ανήκουν σε μια διαμορφωτική περίοδο στην ελληνική και ανατολιοναντιολογική ιστορία, όταν οι περιφερειακές καλλιτεχνικές παραδόσεις ευημερούσαν παράλληλα με την επέκταση των εμπορικών δικτύων. Αυτό το ζεύγος提供 άμεση και χειροπιαστή σύνδεση με τον αρχαίο κόσμο, όπου αντικείμενα αυτού του είδους συνδύαζαν πρακτική λειτουργία με προσωπικό στολισμό και αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής ενδυμασίας.