Αρχαία Ελληνικά Μπρονζέ Τέσσερις καρφίτσες σε σχήμα φιόγγου (φρυγιανικού τύπου) (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αρχαιοελληνική Χαλκό-Ομάδα Τεσσάρων Βιφύλων (Τύπος Φρυγικός)

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαιοελληνικός
Ημερομηνία / Περίοδος: 8ος–6ος αιώνας π.Χ.
Υλικό: Χάλκινο
Διαστάσεις: 22–38 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν αποστέλλονται εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτού συμμετάσχετε στη διαδικασία προσφοράς.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 693

Ο παρών κάτοχος αγόρασε την Αρχαιοελληνική Χαλκό-Ομάδα τεσσάρων χάλκινων βελών (Τύπος Φρυγικός) από ιδιωτικό αιτούντα, Ν.Ν.

Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης, Ν.Ν. από την Ολλανδία, ανέφερε ότι τα αντικείμενα βρίσκονταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, τα αντικείμενα είχαν προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν υπήρχαν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας των αντικειμένων που να ήταν διαθέσιμες από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Πλαισίων:
Αυτός ο συνδυασμός αποτελεί τεσσάρων χάλκινων βενίσων σε Φρυγικό Τύπο, που χρονολογείται στην πρώιμη Ίστρο εποχή. Παρά τη φθορά του σε θραύσματα, κάθε βίβλα διατηρεί το χαρακτηριστικό τόξο του με διακοσμητικά στοιχεία που προβάλλουν το ξεχωριστό στυλ που προέκυψε στη Φρυγία και ευρέως υιοθετήθηκε στον ελληνικό κόσμο.

Οι βίβλες υπήρξαν αναπόσπαστα στοιχεία ενδύματος, λειτουργώντας ως πρακτικά σφραγίσματα για χιτώνες, μανδύες και μανδύες πριν από την εισαγωγή των κουμπιών. Ταυτόχρονα λειτουργούσαν ως προσωπικά διακοσμητικά και σύμβολα ταυτότητας, με παραλλαγές σε μορφή και διακόσμηση που αντικατοπτρίζουν περιφερειακές παραδόσεις και μεταβαλλόμενες μόδες. Οι βίβλες τύπου Φρυγικού έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς κατά την Γεωμετρική και Αρχαϊκή περίοδο και συναντώνται συχνά σε οικιστικά και ταφικά περιβάλλοντα.

Αυτές οι βίβλες χτυπήθηκαν σε χαλκό χρησιμοποιώντας καθιερωμένες τεχνικές μεταλλουργίας και ολοκληρώθηκαν χειροποίητα με καλούπια πλευρών και διακοσμητικά προφίλ. Συγκριτικά παραδείγματα έχουν αποκαλυφθεί σε αρχαιολογικούς χώρους σε όλη την Ελλάδα, τη δυτική Ανατολία και τα Βαλκάνια, αποδεικνύοντας τα εκτενή πολιτισμικά δίκτυα επαφών που χαρακτήριζαν την ανατολική Μεσόγειο κατά τον πρώιμο πρώτο αιώνα π.Χ.

Η χρονολόγησή τους στον 8ο–6ο αιώνα π.Χ. τοποθετεί αυτήν την ομάδα σε μια διαμορφωτική περίοδο της ελληνικής ιστορίας, σημαδεμένη από την επέκταση του εμπορίου, τον εποικισμό και καινοτομίες στην τέχνη. Μαζί, οι βίβλες αυτές συνιστούν μια απτή σύνδεση με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, όπου τέτοια αντικείμενα συνδύαζαν πρακτική λειτουργία με προσωπική διακόσμηση και αποτελούσαν ουσιαστικό στοιχείο της καθημερινής ενδυμασίας.