Πρώιμος Μεσαίωνας Μπρονζέ Δαχτυλίδι με σχέδιο κουκίδων - 23 mm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αρχαϊκό Μεσαιωνικό Χάλκινο Δαχτυλίδι με Διακόσμηση δαχτυλιού-τετράγωνου (κυκλικό μοτίβο)

Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαϊκή Μεσαίωνας
Ημερομηνία / Περίοδος: 6ος–8ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Χάλυβας [κράμα] μπρούτζος
Δdimensions: Εξωτερική διάμετρος: 23 мм
Κατάσταση: Καλή κατάσταση.

Δεν γίνονται αποστολές έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής σχετικά με πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 787
Ο τρέχων κάτοχος αγόρασε αυτό το αντικείμενο από μια αξιόπιστη ολλανδική δημοπρασία νομισματικών αντικειμένων στη Σχεντάμ, Ολλανδία. Λόγω των ρυθμίσεων απορρήτου, το όνομα του προηγούμενου κατόχου δεν μπορούσε να αποκαλυφθεί. Δεν διατίθετο περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τη μεταγενέστερη ιστορία ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Πληροφοριών:

Αυτό το χάλκινο δαχτυλίδι για δάχτυλο χρονολογείται στην Αρχαϊκή Μεσαίωνας περίοδο και διακρίνεται από το επιμηκυμένο ωοειδές περιβλήιο που είναι διακοσμημένο με κεντρικό κατακόρυφο μοτίβο, πλαισιωμένο από περίγραμμα λεπτα εκτελούμενης διακόσμησης δαχτυλιο-τετράγωνας (ring-and-dot). Αυτή η διακοσμητική τεχνική, που αποτελείται από τρυπημένους κύκλους με κεντρικά σημεία, ήταν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μοτίβα που χρησιμοποιήθηκαν από τους μεταλλουργούς της Αρχαϊκής Μεσαίωνας σε όλη τη διάρκεια του 6ου–8ου αιώνα μ.Χ.

Η διακόσμηση με δαχτυλιο-τετράγωνα χρησιμοποιήθηκε ευρέως σε προσωπικά κοσμήματα, ζώνες, αγκίστρια ζώνης, εξαρτήματα αλόγων και άλλα αντικείμενα από μπρούτζο. Πέρα από την διακοσμητική της έλξη, τα επαναλαμβανόμενα κυκλικά μοτίβα ερμηνεύονται συχνά ως προστατευτικά ή αποτροπτικά σύμβολα, αντικατοπτρίζοντας μακρά καλλιτεχνική παράδοση που κληρονομήθηκε από τα περιφερειακά εργαστήρια της Λατινικής Ρώμης και εξελίχθηκε περαιτέρω από Μεροβιγιανικούς και άλλους τεχνίτες της Αρχαϊκής Μεσαίωνα.

Δαχτυλίδια όπως αυτό ήταν καθημερινά προσωπικά αντικείμενα που φοριούνταν από άνδρες και γυναίκες. Μπορούσαν να συμβολίζουν την προσωπική ταυτότητα, την κοινωνική θέση ή απλώς να χρησιμεύουν ως ανθεκτικά στολίδια. Ο μπρούντζος παρέμεινε δημοφιλές υλικό επειδή ήταν προσιτός, ανθεκτικός και κατάλληλος για καθημερινή χρήση, ενώ η διακοσμητική πύκνωση επέτρεπε στους τεχνίτες να δημιουργούν οπτικά εντυπωσιακά κομμάτια χωρίς την ανάγκη πολύτιμων μετάλλων.

Το δαχτυλίδι χύθηκε σε μπρούντζο και τελειώθηκε προσεκτικά με το χέρι πριν από τη διακόσμηση του περιβλήιου με μεμονωμένα τρυπημένα μοτίβα. Η συμμετρική διάταξη αποτυπώνει την ικανότητα εξειδικευμένων μεταλλουργών που παρείχαν στις τοπικές κοινότητες κοσμήματα εμπνευσμένα τόσο από τις μετα-ρωμαϊκές παραδόσεις όσο και από τα αναδυόμενα καλλιτεχνικά στιλ της Αρχαϊκής Μεσαιωνικής περιόδου. Παρόμοια παραδείγματα έχουν ανασυρθεί από οικισμούς και νεκροταφεία σε Δυτική και Κεντρική Ευρώπη.

Χρονολογημένο στον 6ο–8ο αιώνα μ.Χ., αυτό το δαχτυλίδι ανήκει σε μια περίοδο πολιτισμικής μετάβασης, όταν οι πρώην ρωμαϊκές επαρχίες εξελίχθηκαν στα βασίλεια της Αρχαϊκής Μεσαιωνικής περιόδου. Τα κοσμήματα αυτής της περιόδου συχνά συνδυάζουν ρωμαϊκή δεξιοτεχνία με την ξεχωριστή γεωμετρική διακόσμηση που έγινε σήμα κατατεθέν της Αρχαϊκής Μεσαίωνας.