Tijs Dragtsma (1992) - Houdini Bound in Light

Από μια βαθιά μαύρη γη, ένα πρόσωπο συγκεντρώνεται από ένα πεδίο λεπτών γρατζουνιών. Οι μπούκλες κρατούν το περισσότερο φως, ένα στέμμα από λεπτές μαρτυρίες πάνω από ένα φρύδι που παραμένει μισοσκοτεινό, ενώ τα μάτια διατηρούν τη σκοτεινότητά τους καθώς τα ζυγωματικά και το γιακά φωτίζονται γύρω τους. Κάτω, δύο ανοιχτά χέρια και μια αλυσίδα περνά σε ένα λουκέτο ζωγραφίζονται με τον ίδιο τρόπο, ένα πεδίο μεμονωμένων σημαδιών όπου το μέταλλο πιάνει φως και το παλτό γυρίζει στο μαύρο.

Ο Χάρι Ούντινι πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 1926, την αράχνη της Αποκριάς· το 2026 σηματοδοτεί τον αιώνα από τον θάνατό του.

Στα τελευταία χρόνια του γύρισε το δώρο του για παραπλάνηση ενάντια σε όσους το χρησιμοποίησαν για να θηρεύουν τη θλίψη, αποκαλύπτοντας τους απατεώνες μέντιουμ που ισχυρίζονταν ότι μιλούν με τους νεκρούς. Με το θάνατό του, η χήρα του διατηρούσε ένα σάενς κάθε χρόνο την ημερομηνία του θανάτου του, περιμένοντας δέκα χρόνια για ένα σήμα που ποτέ δεν ήρθε. Εκείνο το ήσυχο, ανείπωτο ραβδί πίσω από αυτό το πορτρέτο, ένας άνθρωπος που μπορούσε να αποδραπετεύσει σχεδόν από τα πάντα εκτός από το σκοτάδι που ακολουθεί μια ζωή.

Χωρίς ζωγραφική. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Η εικόνα χαράχτηκε στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένη από ένα πεδίο λεπτών γρατζουνιών που συγκεντρώνονται όπου θα έπρεπε να πέσει το φως και αφήνουν το υπόλοιπο στο σκοτάδι. Είναι ένα πορτρέτο φτιαγμένο με αφαίρεση, όχι με πρόσθεση, το αντίθετο του τρόπου που συνήθως τοποθετείται ένα πρόσωπο.

Ο Houdini Bound in Light ανήκει στο In Their Year, μια σειρά μέσα από το Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικονογραφία κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί pigment ή εκτύπωσης, και στην οποία η ίδια αυτή φθορά γίνεται ένας τρόπος να πεις μια γνωστή ζωή μέσα από μια αληθινή λεπτομέρεια αντί από τη γνωστή της πόζα.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, σε πλήρες φως δωματίου και στο σκοτάδι. Το φως δεν τη δημιουργεί, την οξύνεται, οι γρατζουνιές πιάνουν και αντανακλούν μέχρι η αντίθεση να βαφτίσει βαθύτερα και οι αλυσίδες να φαίνονται να κλείνουν πιο σφιχτά πάνω στο στήθος. Αν τη δεις από απέναντι ολόκληρο δωμάτιο, το πορτρέτο διαβάζεται ως ένα σώμα bound σε φως και σκιά· κοντά φαίνεται να διαλύεται σε ένα πεδίο γρατζουνιών. Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Ακόμα και αυτός δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από το σκοτάδι που ακολουθεί μια ζωή."

Για το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνειa, κάθε έργο ξεπροβάλλει μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνιών που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν ελαφρύ. Ό,τι φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό πλέγμα γραμμών, κάθε μία προμελετημένη κίνηση, κάθε μία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Το ορίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα φαίνεται καθαρό και ορισμένο. Από μια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια σκεπτομορφή γλυπτικής, σχεδόν φωτεινής ποιότητας.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο μαγευτικό είναι η ήρεμη του τόνος. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το υπόβαθρο φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, να επιστρέφει σε ακινησία. Εκείνη η κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, είναι που ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Για τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τις Ντράγκτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια συνεχή επιθυμία να διερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω τη τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούργιο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα από το TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μα captivates διαφοράς. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την αναστοχή και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με την πάροδο του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτά, συνειδητά και ζωντανά.