Tijs Dragtsma (1992) - The Ears That Became a Bill

Ένα μόνο κεφάλι στρέφεται αριστερά όπως ένας κύκνος και δεξιά όπως ένα κουνελάκι, και η αλλαγή συμβαίνει χωρίς η εικόνα ποτέ να αλλάξει. Ακολουθώντας το ράμφος λογαριάζει, μια στιγμή αργότερα, σε ένα ζεύγος μακριά, ευαίσθητα αυτιά. Ακολουθώντας τα αυτιά προς τα κάτω επιστρέφουν ξανά σε ένα κλειστό, υπομονετικό ράμφος. Τίποτα στην επιφάνεια δεν κινείται, όμως η ανάγνωση κινείται, ξανά και ξανά, όσο εξακολουθείς να κοιτάς.

Από ένα βαθύ μαύρο κενό, ένα πεδίο λεπτών χαράξεων μαζεύεται στο καμπυλόγραμμο κρανίο, στη γραμμή ενός ματιού, στο μακρύ σχήμα που την ίδια στιγμή είναι ράμφος και ζεύγος αυτιών. Το λευκό υπάρχει μόνο όπου έχει ανοίξει η επιφάνεια. Παντού αλλού το μαύρο παραμένει ανέγγιχτο, και είναι αυτή η ανέγγιχτη σκιά, όσο το φως, που δίνει στο κεφάλι την ακμή του και τη σιωπή του.

Χωρίς μπογιά, χωρίς τύπωμα, χωρίς μελάνι. Η εικόνα χτίζεται από ελεγχόμενες γαργάρες σε όλη την ακρυλική σανίδα, όχι εφαρμοσμένες επάνω στην επιφάνεια αλλά ληφθείσες από μέσα της. Το κεφάλι είναι πάντα παρόν, σε πλήρες φως δωματίου και εξίσου σε σκιά. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει, οπότε η αντίθεση βαθαίνει υπό έναν λαμπτήρα και εγκατασταίνεται σε κάτι πιο ήρεμο στο απαλό φως της ημέρας, χωρίς το σκίτσο ποτέ να φεύγει.

Τα Αυτιά που Μετατράπηκαν σε Ράμφος ανήκουν στο Look Twice, μια σειρά μέσα από το Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου οι εικόνες κατασκευάζονται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί μέσω χρωμάτων ή εκτύπωσης, και στην οποία η ίδια αυτή φθορά γίνεται ένας τρόπος να κρατηθούν δύο αληθινές αναγνώσεις μέσα σε μια αδιά changing μορφή.

Το χρεάκι και το κουνέλι που μοιράζονται ένα κεφάλι είναι ένα από τα παλαιότερα γνωστά κόλπα αντίληψης, που χρησιμοποιείται για πάνω από έναν αιώνα για να δείξει ότι η παρατήρηση είναι επιλογή που επιλέγει ο νους και όχι γεγονός που το μάτι απλώς δέχεται. Εδώ επιστρέφει αποκαθηλωμένο σε ένα ήρεμο προφίλ στο σκοτάδι, ζητώντας μόνο να το κοιτάξουν δύο φορές.

Από απόσταση ένα κεφάλι διαβάζεται ως μια στήριξη σιλουέτας, περιμένοντας ήσυχα στο δικό του σκότος. Κοντά το ανοίγει σε ένα πεδίο από μεμονωμένες γαργάρες, καθεμιά προ catches το φως από μια μόνο κατεύθυνση, προτού συλλεχθούν ξανά, από λίγα βήματα πίσω, στην ίδια υπομονετική ζώο που ήταν πάντα.

"Δύο ζώα, ένα κεφάλι, και άμεσα το μάτι σου αποφασίζει ποιο."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γαργάρες που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή έξω από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο από μεμονωμένα σημάδια. Λεπτό, ευαίσθητο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν αδιαπέραστο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό ιστό γραμμών, καθεμία μια σκόπιμη χειρονομία, καθεμία απαραίτητη για ολόκληρο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Το ακονίζει. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι γραμμές που χαράσσονται ανακλάται. Καθώς το φως μετακινείται σε ολόκληρη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μία γωνία το σχήμα παραμένει διαυγές και ορισμένο. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από εξειδικευμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει ένα γλυπτικό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο να είναι τόσο καθηλωτικό είναι η ήρεμη ένταση. Η πράξη της χαράξεως είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να ανατραπεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Ο αφανισμός σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το φιγούρα никогда δεν είναι πλήρως στερεωμένη. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, φως και σκιά, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Κάποιες στιγμές, το υποκείμενο φαίνεται ότι βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει σε ακινησία. Μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια αναπνοή, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια μορφή που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τϊγκς Ντράγκτσμαι (Tijs Dragtsma), ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με ωθεί συνεχώς η επιθυμία να εξερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως στατικό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συνέστημα συμπορεύονται.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούργιο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ένας δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω έλλειψης, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μενώ μαγεμένος από τον αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και θέριου. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συναντιούνται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, στοχευμένα και ζωντανά.