Tijs Dragtsma (1992) - A Mind Scratched Into Stairways

Μια προφίλ ξεπετάγεται από το μαύρο σαν μια μόλις ορατή γραμμή, μέτωπο, μύτη, χείλη, πηγούνι, και μέσα σε αυτό το περίγραμμα, όπου μια σκέψη θα ήταν απλώς μια σκέψη, στέγη με σκάλες, διαδρόμους και μικρές πόρτες ανεβαίνει και στρίβει και ανεβαίνει ξανά. Μια μικρή φιγούρα στέκεται σε ένα φώτιστο κατώφλι κοντά στο σαγόνι, φακός υψωμένος, έτοιμη να συνεχίσει.

Χωρίς χρωματισμό. Χωρίς τύπωμα. Χωρίς μελάνι. Αυτό που βλέπεις είναι ένα πεδίο ατομικών σημείων ενσωματωμένων στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, ένα πεδίο λεπτών γρατζουνιών που πιάνει το φως και το διατηρεί, βήμα βήμα, σκαλί-σκαλί, μέχρι μια σκάλα που θα μπορούσε ποτέ να χτιστεί να υπάρχει anyway.

Η αρχιτεκτονική είναι το μόνο μέρος αυτού του κεφαλιού που λάμπει. Το προφίλ από μόνο του, το φρύδι, το κλειστό μάτι, η θέση του στόματος διατηρούνται σκοτεινά, μια σιλουέτα κομμένη ολόκληρη από το φως που φέρει μέσα της. Το άτομο και η μακριά σκιά του παραμένουν ακόμη πιο σκοτεινά, το ένα ανέπαφο σχήμα που κινείται μέσα σε ένα κρανίο από φως.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα μέσα στο ακρυλικό γυαλί, σε κάθε ώρα και σε κάθε φως. Το φως δεν τη δημιουργεί. Το οξύνει: κάτω από άμεση πηγή, οι σκάλες βαθαίνουν και οι μικρές πόρτες φαίνεται να ανοίγουν περαιτέρω μέσα στο κεφάλι, και από μια άλλη γωνία η ίδια δομή κάθεται, ήσυχα, περισσότερο σαν μια ανάμνηση σκέψης από ένα οπτικό σημείο.

Ένα μυαλό χαραγμένο σε σκάλες ανήκει στο Look Twice, μια σειρά μέσα στο Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικονιστικότητα κατασκευάζεται μέσα από ελεγχόμενο επιφανειακό φθήνισμα αντί για χρωστική ή εκτύπωση, και όπου η ίδια αυτή φθορά γίνεται ένας τρόπος να ακολουθήσει ένα μυαλό που συνεχίζει να ανεβαίνει μέσα από μια λογική που δεν θα επιλύσει ποτέ, και δεν σταματά γι’ αυτό.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο, το κεφάλι διαβάζεται ως μια ήρεμη σιλουέτα με ένα λαβύρινθο για μυαλό. Κοντά, ο λαβύρινθος διασπάται σε ελεγχόμενη επιφανειακή φθορά που τον έφτιαξε, αμέτρητες μικρές γρατζουνιές που κρατούν αμέτρητες μικρές σκάλες, καμιά από τις οποίες δεν οδηγεί σε ένα σχέδιο δαπέδου που θα μπορούσε να εξηγήσει.

Δεν υπάρχει απελπία σε αυτό, μόνο η ήρεμη, σχεδόν κωμική επιμονή της φιγούρας με τον λαμπτήρα, που συνεχίζει να περπατά, να βρίσκει ένα επόμενο βήμα. Ίσως αυτό είναι ό, τι κάνει ένα μυαλό, ανεβαίνοντας μέσα από δωματιάκια του εαυτού του που ποτέ δεν θα αποκαλυφθούν πλήρως σε ένα σχήμα, και ίσως αυτό, με τον δικό του τρόπο, είναι ένας είδος ειρήνης.

"Κάθε μυαλό είναι μια σκάλα που διπλώνει προς τα πίσω στο ίδιο της το μέσα, και παρόλα αυτά κάτι μέσα μας κρατά τη λάμπα ανάβυστη."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν ζωγραφίζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο προέρχεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρόν. Όμως κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο από μεμονωμένα σημεία. Λεπτές, ευαίσθητες και σχεδόν ελαφριές. Ό,τι φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, κάθε μια μια συνειδητή κίνηση, καθεμιά ζωτικής σημασίας για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο επιφάνειο απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα εμφανίζεται καθαρό και ορισμένο. Από μια άλλη, απαλύνεται και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα αποκτά γλυπτική, σχεδόν λαμπερή ποιότητα.

Αυτό που καθιστά το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η ήσυχη έντασή του. Η πράξη του χάραγματος είναι άμεση και μη ανατρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθεροποιημένο. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Με άλλες, επανέρχεται στη σιγή. Μήπως σε αυτήν τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως με όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί αποτελούν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Ντράχτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως ένα στατικό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου ύλη, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί μια ύλη να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα emerge μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την αντανάκλαση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο αυτές οι εξερευνήσεις συνάγονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.