Tijs Dragtsma (1992) - A Cannon Exhales Doves

Ένα πεδινό κανόνι βρίσκεται οριζοντιωμένο, έτοιμο, με κάθε ζώνη και ακτίνα του τροχού απολογισμένα, ολόκληρο το μηχάνημα παγιδευμένο στο μισό δευτερόλεπτο πριν τη ρίψη. Στη στομωτή της κάννης, όπου θα εκραγεί η φόρτιση σε καπνό, μια έκρηξη περιστεριών ξεχύνεται αντί, φτερά ήδη ανοιγμένα, ήδη υψώνονται προς το σκοτάδι.

Ούτε χρώμα, ούτε εκτύπωση, ούτε μελάνι. Το κανόνι διατηρεί τη μορφή του κυρίως ως σκιά, οι τροχοί του, η κάννη, το κάρο βυθισμένα πίσω στο μαύρο, ξεχωριστά μόνο από ένα λεπτό, νευρικό φως στα άκρα και στα άξονες, ένα πεδίο λεπτών γρατζουνιών που δουλεύτηκαν άμεσα στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού αντί να εφαρμοστούν επάνω της.

Ακόμη πιο ξένο είναι το έδαφος πάνω στο οποίο στηρίζει. Η σκιά που ρίχνει το κανόνι στο χώμα δεν είναι καθόλου σκοτεινή, είναι το πιο φωτεινό πέρασμα κάτω από το όπλο, ένα πεδίο μεμονωμένων σημαδιών που πιάνει περισσότερες ακτίνες από το όπλο που τη ρίχνει, σαν το έδαφος να θυμάται κάτι που το κανόνι έχει ήδη αφήσει να περάσει.

Πάνω από την κάννη τα πουλιά απορροφούν σχεδόν όλο το φως που απομένει στην εικόνα. Φτερό με φτερό διαμορφώνονται στα σαφείς σχήματα ολόκληρης της σύνθεσης, ανεβαίνοντας έξω από μια μηχανή που χτίστηκε μόνο για καταστροφή και μεταφέροντας όποιες ελάχιστες ακτίνες υπάρχουν μακριά από αυτή.

Ένα Κανόνι Εξαναεξάγει Περιστέρια ανήκει στο No Man's Land, μια σειρά μέσα από το Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου οι εικόνες κατασκευάζονται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης, και στην οποία η ίδια αυτή ζημιά γίνεται τρόπος να ρωτήσει τι είναι για ένα όπλο, μόλις δεν υπακούει πλέον.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, τόσο με φως ημέρας όσο και κάτω από μια κατευθυνόμενη φως. Το φως δεν τη δημιουργεί. Την οξύνει, τα άκρα των ακτίνων κερδίζουν μια τελευταία σκληρή άκρη και τα περιστέρια μια σύντομη πρόσθετη λάμψη πριν το μάτι επιστρέψει στο σκοτάδι. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνει την εικόνα.

Βλέποντας από απέναντι σε ένα δωμάτιο το έργο διαβάζεται ως μια καθαρή κίνηση, ένα κανόνι που απελευθερώνει κάτι. Σε κοντινή απόσταση είναι μόνο ένα πεδίο γρατσουνιών, με υπομονή και ακρίβεια, που κρατά μια αντίφαση που καμία πεδίλατσα μάχη δεν είχε επιλύσει.

«Ακόμη και η πιο δυνατή μηχανή μπορεί να εξαχθεί για να εκπνεύσει κάτι ήπιο.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένες γραμμές μια-μία σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατσουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και με παρόν. Ωστόσο, από κοντά το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ελαφριές. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, κάθε μια μια επίμονη κίνηση, κάθε μια ουσιώδης για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανάκλα. Καθώς το φως μετακινείται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνιά η φιγούρα μένει σαφής και ορισμένη. Από μια άλλη χαλαρώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα επικεντρωμένο φως εστίασης, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που καθιστά αυτό το μέσο τόσο συνεπή είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της γρατσουνίσματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν αποσύρεται. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με τη προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, ο ήρωας μοιάζει να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει στην ηρεμία. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην ακρίβεια και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά με τα οποία έρχεται σε επαφή ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια συνεχή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως έναν εξελισσόμενο τομέα ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με ένα νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ξεχωριστός κόσμος με δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Είμαι μαγευμένος από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατάει την προσοχή, προσκαλεί την προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνουν. Δεν αποτελεί μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτά, σκόπιμα και ζωντανά.