Tijs Dragtsma (1992) - A Mouth Drinks the Glow

Ένα Στόμα Πίνει τη Γλυκιά Φωτιά κρατά το κεφάλι ριγμένο μέχρι πίσω, τον λαιμό γυμνό προς το σκοτάδι, και ένα στόμα ανοιχτό και σαν να καταπίνει. Πάνω του ένα τηλέφωνο αιωρείται, κρατημένο σε ένα χέρι· από την οθόνη του πέφτει μια μικρή ροή φωτεινών καρδιών, όχι προς μια ανοιχτή παλάμη ή ένα περιμένον αυτί, αλλά ευθεία προς τα κάτω, μέσα στο ανοιχτό στόμα από κάτω του.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Το υψωμένο χέρι, το χέρι, το τηλέφωνο και οι καρδιές που πέφτουν από αυτό, το ανοιχτό σαγόνι που τις πιάνει, όλα αυτά είναι χαραγμένα στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, ένα πεδίο μεμονωμένων σημαδιών που σχηματίζονται τόσο πυκνά κατά μήκος του χεριού και της οθόνης ώστε να διατηρούν ένα σταθερό φως, που λεπταίνει στο σχήμα μιας σαγονιού και ενός λαιμού όπου το σώμα κλίνει να παραλάβει ό,τι πέφτει. Παντού αλλού, τα μαλλιά, οι ώμοι, ο χώρος παραμένουν σκεπασμένα με μαύρο.

Από μακριά σε μια γκαλερί το έργο διαβάζεται ως μια ενιαία προς τα πάνω κίνηση, ένα χέρι υψωμένο σε μια βροχή μικρών φώτων. Σε κοντινή απόσταση, αυτή η κίνηση λύνεται σε ελεγχόμενες επιφανειακές φθοές, ένα πεδίο λεπτών χαραγών που γίνεται χέρι, μετά οθόνη, μετά ένα σκόρπισμα καρδιών που πέφτουν σε ένα ανοιχτό στόμα.

Η εικόνα δεν περιμένει για να φανεί μια λάμπα. Είναι παρούσα σε πλήρες φως και σε χαμηλό φως εξίσου, ορατή από τη στιγμή που στέκεσαι απέναντί της. Κάτω από φως υψωμένο, οι χαράξεις πιάνονται και η αντίθεση βαθαίνει, οι καρδιές βαραίνουν, ο λαιμός βαθαίνει σε σκιά. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνει την εικόνα. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται.

Υπάρχει μια παλιά πείνα σε αυτή τη στάση, με το κεφάλι πίσω, το στόμα ανοιχτό, αναμονή να γεμίσει, και η σειρά δίνει μια νέα πηγή γι’ αυτήν. Αυτό που πέφτει εδώ δεν είναι νερό, ούτε κρασί, ούτε οτιδήποτε θα μπορούσε να θρέψει ένα σώμα. Είναι επιβεβαίωση, σχήματα καρδιάς γιατί αυτό είναι το σχήμα που έχουμε συμφωνήσει ότι θα συμβολίζει το να επιθυμείται. Ο άντρας το πίνει ούτως ή άλλως και ζητά περισσότερα γέρνοντας ακόμη πιο πίσω το κεφάλι.

Ένα Στόμα Πίνει τη Γλυκιά Φωτιά ανήκει στο Ακροατήριο ενός, μια σειρά εντός του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενων επιφανειακών χαράξεων αντί για χρωστική ή εκτύπωση, και στην οποία αυτή η ίδια ζημιά γίνεται ένας τρόπος να ρωτά κανείς τι ακόμα προσπαθεί να ταΐσει ένα άτομο όταν το φαγητό ποτέ δεν ήταν ο σκοπός. Κάπου στο δωμάτιο που διαβάζεις αυτά, ένα τηλέφωνο πιθανώς βρίσκεται σε κοντινή πρόσβαση, ίσως στο χέρι σου αυτή τη στιγμή. Η στάση στον τοίχο δεν απέχει πολύ από τη δική σου.

«Μια ανοικτή γνάθος, ένα καταβαλλόμενο φως, και η αρχαιότερη ερώτηση ντυμένη με κάτι αρκετά μικρό για κατάποση.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτές, ευαίσθητες και σχεδόν ελαφριές. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ από γραμμές, κάθε μία μια συνειδητή κίνηση, κάθε μία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο υλικό απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντηχούν. Καθώς το φως αλλάζει διασχίζοντας την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνία το σχέδιο μένει ξεκάθαρο και ορισμένο. Από την άλλη μαλακώνει και επιστρέφει στη σκότα που την γέννησε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από επικεντρωμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φως-ποιητική ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη του χαραγματος είναι άμεση και οριστική. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το εύρος δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσα από τη σχέση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται σε ηρεμία. Είναι μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα σε οξύτητα και γαλήνη, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί συνθέτουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τιςνς Ντράχτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στον πυρήνα όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικό του κόσμος, με δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Ότι συνδέει αυτά τα έργα είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μεγεθυμένη ενδιαφέρον για αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ό,τι είναι ορατό και ό,τι μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φέρω μια εικόνα στο φως, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που να κρατά την προσοχή, να προσκαλεί στην αναστοχασμό και να συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συναντώνται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσει έργο που αισθάνεται διακριτικό, συνειδητό και ζωντανό.