Tijs Dragtsma (1992) - Dalí Scratched From Darkness

Από ένα πεδίο απόλυτο μαύρο, ο Σαλβαδόρ Νταλί ξεπερνά τη φωτογραφία και εμφανίζεται ως ύπαρξη που συγκρατείται από το φως. Το πρόσωπό του σχηματίζεται από ένα πεδίο ατομικών σημείων, γρατσουνισμένων στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού αντί να τυπωθούν ή να βαφτούν πάνω σε αυτό, ώστε το μετωπό, το φημισμένο ανεστραμμένο μουστάκι και το ευρύ, σταθερό βλέμμα να έρχονται ως ένα είδος ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς, δομή όπου θα περίμενες χρωστική αντίληψη.

Δίπλα στο μάγουλό του, ένα οσελώτος πατά το κεφάλι πάνω του, το χρωματιστό του τρίχωμα και τα μακριά μουστάκια του σχηματισμένα από το ίδιο γρατσουνισμένο πεδίο, σφίγγουν τις ρίγες και τα ροζέτια μέχρι το fur να φαίνεται ότι αναπνέει. Δύο πρόσωπα, ανθρώπινο και ζώο, μοιράζονται ένα φως και μια ματιά προς τον θεατή, και το έργο αφήνει τα υπόλοιπα να διαλυθούν σε άσπρο-μαύρο που δεν έχει αγγιχτεί. Τίποτα δεν προστίθεται εδώ. Όλα τα ορατά είναι κάτι που αφαιρείται.

Ο Νταλί έχτισε τον δημόσιο εαυτό του ως θέατρο, ένα προσωπείο υπερβολικό τόσο ώστε να γίνει πιο πραγματικό από τον ίδιο τον άνθρωπο που βρίσκεται από κάτω. Συνδυάζοντάς τον με ένα άγριο ζώο, ήρεμο στον ώμο του, διαβάζεται ως μια ήσυχη παρατήρηση πάνω σε αυτή την απόδοση: το ένστικτο ανάμεσα σε εφεύρεση, το απροσάρμοστο δίπλα στην αυτοδημιούργητη εικόνα. Το πορτρέτο διατηρεί μόνο αυτό που μπορεί να κρατήσει το φως, και με αυτόν τον τρόπο ρωτά τι παραμένει από μια προσωπικότητα μόλις η επιφάνεια αποκαλυφθεί μέχρι τα βασικά της.

Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα είναι πάντα παρούσα στο ακρυλικό γυαλί, ορατή χωρίς να προκαλείται ιδιαίτερο φως επάνω της. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα εδώ. Την ακονίζει, βαθαίνοντας τη αντίθεση ανάμεσα στα μάτια του Νταλί και στο ριγμένο πρόσωπο της γάτας, επιτρέποντας στις γρατσουνιές να αγκαλιάσουν και να διατηρήσουν μια ήσυχη λάμψη. Διαβάζεται διαφορετικά από γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνεται η εικόνα από κάτω.

Βλέποντας από απέναντι σε ένα δωμάτιο, το έργο διαμορφώνεται σε ένα μα monumental, σχεδόν γλυπτό πορτρέτο. Πλησίασε ένα βήμα και αυτή η βεβαιότητα παραχωρεί τη θέση της σε ένα πεδίο λεπτών γρατσουνιών, μεμονωμένων σημείων που είτε διακρίνονται σε ένα πρόσωπο και ένα συντροφικό αιλουροειδές από μακριά. Εκείνη η μετάβαση μεταξύ του όλου και των σωματιδίων του είναι όπου ζει το κομμάτι.

Το Dalí Scratched From Darkness συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, του Τιζς Ντράγκτσμαι, όπου η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί χρωστικής ή εκτύπωσης. Αυτή η εργασία είναι μοναδική.

"Μια μάσκα, όσο άγρια κι αν είναι, κατασκευάζεται ακόμα από ό,τι αφήνει εκτεθειμένο στο φως."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατσουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διασπάται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, καθεμιά με μια επιμελημένη κίνηση, καθεμιά ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι γρατσουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα παραμένει σαφής και ορισμένη. Από άλλη χαλαρώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό ένα εστιασμένο φως προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη της γρατσουνιάς είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το εγώ δεν παραμένει ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα αλλάζει ανάλογα με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά προς το μαύρο. Σε άλλες, να επιστρέφει στην ηρεμία. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην ακρίβεια και την ήρεμη διάθεση, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγιχτεί από τον χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί συνθέτουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια φωνή που συνεχίζει να αποκαλύπτει τον εαυτό της με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Ντράγκτσμαι, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια συνεχή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συναντώνται.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα εργασιών προσεγγίζεται ως τον δικό του κόσμο, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μαγνητίζομαι από αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συγκλίνουν. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσω δουλειά που αισθάνεται ιδιαίτερη, συνειδητή και ζωντανή.