Tijs Dragtsma (1992) - Van Gogh Beneath the Flames

Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ στέκει κοιτώντας ψηλά, και σχεδόν τίποτα από αυτόν δεν μένει παρά η στροφή του προσώπου toward το φως. Το σακάκι, η τιράντα, το ψάθινο υφάκι του καπέλου σχεδόν εξαφανίζονται μέσα στο μαύρο, διατηρούνται μόνο όπου μια φλόγα τυχαία τα αγγίζει. Αυτό που διατηρεί αυτή η δουλειά είναι η ουσιαστική κίνηση: ένας άνθρωπος που υψώνει τα μάτια προς τον ουρανό ανάμεσα σε μια στροβιλιά φλόγας. Και αυτό που αφήνει πίσω είναι τα πάντα που σχεδιάζονται φωτογραφικά, το δέρμα, η υφή της μπογιάς, η απεικόνιση ενός προσώπου που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε. Αντ' αυτού στέκει ένα πεδίο από λεπτές γρατζουνιές, υπομονετικό και ακριβές, που αποδίδεται μόνο όταν το μάτι τραβηχτεί πίσω σε μια προβολή ομοιάς.

Τα κεριά αποτελούν το φωτεινότερο γεγονός στη σύνθεση, ένα στέμμα μικρών φλογών στερεωμένο στο γείσο, που καίει ευθεία προς το σκοτάδι. Από κει το φως πέφτει προς τα κάτω πάνω από το φρύδι, τη ζυγωματική τόξα και το μουστάκι σε μια αραιή καταρράκωση, έτσι που το πρόσωπο φαίνεται ότι φωτίζεται από πάνω από κάτι που ο ίδιος ο κάθεται έχει φτιάξει και φέρει. Όλα τα άλλα, οι ώμοι, το φόντο, το βάρος της νύχτας γύρω του, παραδίνονται στο μαύρο. Εικόνα ζει εξ ολοκλήρου στην ανταλλαγή αυτή, ένα στέμμα φωτιάς που διατηρεί ένα πρόσωπο που αλλιώς θα είχε χαθεί στο σκοτάδι.

Υπάρχει μια ήσυχη ειρωνεία ενσωματωμένη στο θέμα που το υλικό την κάνει κυριολεξία. Ο Βαν Γκογκ, ένας ζωγράφος που διαλύθηκε στη ζωή από την ίδια την ένταση που έκανε το έργο του να ανάψει, εμφανίζεται εδώ στεφθείς με φλόγα αντί να κρατά πινέλο, η εσωτερική του φλόγα γίνεται ορατή και φοράει σαν μια αγία ακτίνα. Το πορτρέτο δεν εξηγεί αυτό, απλώς τοποθετεί το φλεγόμενο φως στην κορυφή του κάδρου και αφήνει το πρόσωπο να σηκώσει τα υπόλοιπα,Caught κάπου ανάμεσα σε αφοσίωση και κατανάλωση.

Όχι μπογιά. Ούτε τύπωμα. Ούτε μελάνι. Η εικόνα σχηματίζεται εξ ολοκλήρου μέσω ελεγχόμενων χαραγών που δουλεύουν στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, ένα πεδίο ατομικών σημαδιών που πιάνει και κρατά το φως όπως οι φλόγες των κεριών πιάνουν και κρατούν το βλέμμα. Το πορτρέτο βρίσκεται πάντα στην επιφάνεια, δεν εφαρμόζεται πάνω της. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει, ενισχύει τη αντίθεση μεταξύ του φλεγόμενου στέμματος και του ανθρώπου από κάτω της και αφήνει το έργο να διαβάζεται διαφορετικά καθώς το φως και η γωνία αλλάζουν.

Από απέναντι σε ένα δωμάτι, το κομμάτι εγκαθίσταται σε κάτι επίζηλο και ήρεμο, ένα πρόσωπο που κρατιέται κάτω από τη φωτιά. Κοντά, το ίδιο πρόσωπο διαλύεται στην πειθαρχία των σημαδιών που το οικοδόμησαν, μια υπενθύμιση ότι κάθε εικόνα εδώ γίνεται με αφαίρεση αντί προσθήκης. Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τϊης Ντραχτσμά, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

«Ένας άνθρωπος στεφανωμένος από τη δική του φλόγα, στερεωμένος από όσα πήραν μακριά αντί από αυτά που προστέθηκαν.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμές γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και βγάζουν το σχήμα από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυτες και σχεδόν ελαφριές. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, κάθε μια μια σκόπιμη κίνηση, κάθε μια ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί τη μορφή. Την εντείνει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντικατοπτρίζουν. Καθώς το φως μετακινείται σε ολόκληρη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνία το σχέδιο ξεχωρίζει καθαρά και ορισμένα. Από την άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθύνεται και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήσυχη έντασή του. Η πράξη της χαράξης είναι άμεση και αμετάθετη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι αυστηρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η έλλειψη μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα ποτέ δεν παραμένει πλήρως σταθερό. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά προς τα έξω από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει στη σιωπή. Εντός αυτής της κίνησης, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγιχτεί από τον χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χάδι. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τϊης Ντραχτσμά, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια μόνιμη επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυφαίνονται.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων των δημιουργιών μου.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα δομούνται με ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσα από απουσία, σκιά, ανάκλαση ή ένταση. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, στη σαφήνεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που αφήνεται ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι μόνο να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην ανάλυση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την επιδίωξη να δημιουργώ δουλειές που νιώθουν διακριτές, σκόπιμες και ζωντανές.